[ ΡΙΠΕΣ ] Η ενότητα

ΕΥΤΥΧΩΣ για το ΠΑΣΟΚ ο Γιώργος Παπανδρέου και ο Βαγγέλης Βενιζέλος δεν προχώρησαν χθες στην ανοικτή ρήξη που πολλοί φοβόντουσαν.

ΔΕΝ θα πρέπει όμως κανείς να κρύβεται πίσω από το δάχτυλό του: οι δύο άνδρες εξακολουθούν να αντιμετωπίζουν ο ένας τον άλλον με εξαιρετική καχυποψία. Και η ανακωχή που πέτυχαν θυμίζει περισσότερο ισορροπία τρόμου.

ΓΙΑΤΙ βέβαια μπορεί να ανατραπεί ανά πάσα στιγμή αν ο κ. Βενιζέλος επιμείνει στην άποψή του να δημιουργήσει το «ρεύμα» και ο κ. Παπανδρέου στη δική του, ότι δηλαδή ένα κόμμα μέσα στο κόμμα δεν μπορεί να γίνει ανεκτό.

ΚΑΝΕΙΣ δεν μπορεί να προβλέψει πώς θα εξελιχθούν τα πράγματα. Όλοι ωστόσο καταλαβαίνουν ότι ένα τέτοιο κλίμα υπονομεύει εκ των πραγμάτων τις προσπάθειες πολιτικής ανάκαμψης και αποτελεί το καλύτερο δώρο για την κυβέρνηση Καραμανλή.

ΤΟ ζητούμενο φυσικά είναι να βγει το ΠΑΣΟΚ από την εσωστρέφεια και να ασκήσει αποτελεσματική αντιπολίτευση. Κι αυτό δεν θα επιτευχθεί ούτε με την καταμέτρηση των κουκιών ούτε με εσωκομματικές συμφωνίες.

ΑΥΤΟ που χρειάζεται είναι σοβαρός σχεδιασμός, σαφείς προτεραιότητες και βέβαια συστηματική προβολή τους παντού, μέσα και έξω από τη Βουλή.

ΑΝ μπορέσει να το κάνει αυτό το ΠΑΣΟΚ, αν μπορέσει να αλλάξει ριζικά δηλαδή τον τρόπο με τον οποίο λειτουργεί όλα αυτά τα τελευταία χρόνια- με αποσπασματικότητα, παλινωδίες και χωρίς σαφές πολιτικό στίγμα- τότε χωρίς αμφιβολία θα δει και πάλι τα ποσοστά του να ανεβαίνουν στις δημοσκοπήσεις.

ΚΑΙ ασφαλώς όλοι θα ανακαλύψουν τότε ότι και τα εσωκομματικά προβλήματα μπορεί πολύ πιο εύκολα να αντιμετωπιστούν. Γιατί βέβαια πέρα από τις προσωπικές διαφορές πολύ λίγα χωρίζουν τις δύο πλευρές!