Η συρρίκνωση της μεσαίας τάξης αποδυναμώνει Ν.Δ. και ΠΑΣΟΚ

Η ΑΠΟΔΥΝΑΜΩΣΗ των δύο μεγάλων κομμάτων που αποτύπωσαν τόσο οι τελευταίες δημοσκοπήσεις όσο και οι εκλογές της 16ης Σεπτεμβρίου οφείλεται, μεταξύ άλλων, στη συρρίκνωση και «ακύρωση» της μεσαίας τάξης, στην κοινωνική ανασφάλεια που οδηγεί σε αρνητική ψήφο και στο όλο και μεγαλύτερο ποσοστό πολιτών που αποφασίζουν τι θα ψηφίσουν την τελευταία στιγμή- κυριολεκτικά πίσω απ΄ το παραβάν.

Αυτό υποστηρίζουν πολιτικοί επιστήμονες σε συνέδριο με θέμα «Βουλευτικές εκλογές 2007. Μεταβολές και αδράνειες».

Αναλύοντας τις όψεις της κοινωνικής ανασφάλειας που ανέδειξαν οι εκλογές του Σεπτεμβρίου, ο Παναγής Παναγιωτόπουλος (Παν/μιο Αθηνών) σημειώνει ότι ο περίφημος «μεσαίος χώρος πιέζεται τα τελευταία χρόνια και μοιάζει να μην έχει πια αυτό που τον ενοποιούσε». Αυτή η φθορά αποτυπώνεται περισσότερο στο ΠΑΣΟΚ και δευτερευόντως στη Ν.Δ. Η φθορά μάλιστα είναι δύο ειδών: προς τα κάτω, των δυνάμεων που νιώθουν ότι απειλούνται αλλά δεν έχουν εκπέσει της κοινωνικής τους θέσης, και των ανθρώπων που φοβούνται ότι θα εκπέσουν- αυτοί διαρρέουν από το ΠΑΣΟΚ προς το ΚΚΕ και από τη Ν.Δ. προς το ΛΑΟΣ- «και βρίσκονται στο όριο της λαϊκοποίησης».

Μπορούμε να μιλάμε για συρρίκνωση της μεσαίας τάξης; «Όχι απλώς για συρρίκνωση, αλλά και για ακύρωση της μεσαίας ταυτότητας. Φαίνεται πως υπάρχει η τάση προς μια κοινωνία με τη μορφή κλεψύδρας, δηλαδή με φουσκωμένα τα άκρα, χωρίς μεσαία τάξη. Διαρροές από τον μεσαίο χώρο έχει και η Ν.Δ., αλλά μέχρι στιγμής έχει καταφέρει να συγκρατήσει ένα χώρο με περισσότερες αποκλίσεις στο εσωτερικό του, αν σκεφτείτε ότι στο ίδιο κόμμα συνυπάρχουν το Εκάλη Club και οι ψηφοφόροι του Ψωμιάδη», απαντά.

Οι αναποφάσιστοι
Η αναποφασιστικότητα δεν αποτελεί πια προνόμιο της νέας γενιάς. Το 15% του εκλογικού σώματος που αποφάσισε την τελευταία στιγμή τι θα ψηφίσει στις εκλογές του Σεπτεμβρίου μετατοπίζεται πλέον προς τις μέσες ηλικίες των 44 ετών, συμπεραίνει η Μανίνα Κακεπάκη, δρ. στο Πανεπιστήμιο Αθηνών. Η ηλικιακή αυτή διάχυση «ενδέχεται να ενισχύεται ολοένα και περισσότερο με την πάροδο των ετών και την αντικατάσταση του πληθυσμού». Όσο για την προτίμηση που επέδειξαν οι αναποφάσιστοι στα μικρότερα κόμματα, αναφέρει,«δεν φαίνεται να βασίζεται σε μια θετική επιλογή βασισμένη στην αξιολόγηση των ιδεολογικοπολιτικών τους προτάσεων, αλλά στη μη επιλογή κυρίως των δύο κομμάτων εξουσίας, τα οποία φαίνεται να έχουν απονομιμοποιηθεί στη συνείδησή τους».

Πάντως, σε ό,τι αφορά τον ΛΑΟΣ, «δεν φαίνεται να αποτελεί μια εκλογική επιλογή των αποκλήρων», υπογραμμίζει η Βασιλική Γεωργιάδου, επίκουρη καθηγήτρια στο Πάντειο Πανεπιστήμιο, η οποία εστιάζει και στην αμφίπλευρη διείσδυση του κόμματος του Γ. Καρατζαφέρη σε ομάδες ψηφοφόρων: «Ψηφίζεται από εργαζόμενους κι από ανέργους σχεδόν κατά τα ίδια ποσοστά και σχεδόν εξίσου από τους προσφέροντες εξαρτημένη εργασία και από τους εργασιακά ανεξάρτητους». Αλλά, όπως λέει, οι καιροί είναι δύσκολοι «για ακροδεξιούς που δεν δεσμεύονται σε πολιτικές θέσεις. Είναι τόσο άτεχνο το εγχείρημα της στρογγυλοποίησης των θέσεων και του λόγου του ΛΑΟΣ, ώστε το αποτέλεσμα του εγχειρήματος μεταφράζεται ως πολιτικός καιροσκοπισμός και όχι ως ιδεολογικοπολιτική αμφισημία. Στην ελληνική περίπτωση, η έλευση της στιγμής που ο ΛΑΟΣ θα ψηφιζόταν για τις πολιτικές θέσεις του φαίνεται να απέχει πολύ».

[ ΙΝFΟ]

Αρχίζει σήμερα το απόγευμα (17.30) και ολοκληρώνεται αύριο στο Αμφιθέατρο Ι. Δρακόπουλος (Πανεπιστημίου 30) συνέδριο από την Ελληνική Εταιρεία Πολιτικής Επιστήμης και το Πρόγραμμα Μεταπτυχιακών Σπουδών «Πολιτική Επιστήμη και Κοινωνιολογία» του Πανεπιστημίου Αθηνών με θέμα «Βουλευτικές εκλογές 2007.
Μεταβολές και αδράνειες».