Εναλλακτικά Η Δημοκρατία των υποκλοπών

ΜΙΚΡΕΣ λεπτομέρειες- με όχι μικρή σημασία. Από τότε που έγινε Πρωθυπουργός ο Κώστας Καραμανλής, το πρωτόκολλο επισκέψεων στο Μέγαρο Μαξίμου άλλαξε. Όσοι δεν είναι υπουργοί ή ξένοι επισκέπτες δεν υπάρχει περίπτωση να περάσουν την κανονική είσοδο επί της Ηρώδου Αττικού. Εισέρχονται «από το πλάι» – δηλαδή από τη μικρή πόρτα της Βασιλέως Γεωργίου.

Εδώ και αρκετό καιρό, όσοι πηγαίνουν να δουν τον Πρωθυπουργό ή τους ανθρώπους του αφήνουν τα κινητά τους τηλέφωνα – κλειστά- στο γραφείο των αστυνομικών στο ισόγειο. Όχι για να μη λαμβάνουν ενοχλητικές κλήσεις στις συναντήσεις τους με τους ενοίκους του Μαξίμου. Αλλά γιατί τα κινητά μπορεί να γίνουν μέσο καταγραφής μιας συνομιλίας. Έχουν κάμερες ή μικρόφωνα. Μπορεί, ας πούμε, ο χρήστης να έχει τηλεφωνήσει σε κάποιον κι αφήνοντας το κινητό ανοιχτό να τον έχει καταστήσει συνακροατή. Ή μπορεί κάποιος τρίτος, αξιοποιώντας τις δυνατότητες της τεχνολογίας, να χρησιμοποιήσει ένα κινητό, εν αγνοία του κατόχου του, ως μέσο καταγραφής μιας προφορικής κουβέντας που γίνεται μεταξύ αυτού και άλλου.

Καλώς ήλθατε στη Δημοκρατία των υποκλοπών. Κινητά υπήρχαν και επί Σημίτη- με τις ίδιες πάνω-κάτω τεχνολογικές δυνατότητες-, αλλά τέτοια δρακόντεια μέτρα αυτοπροστασίας δεν λαμβάνονταν από το τότε γραφείο του Πρωθυπουργού. Φημολογείται ότι στο σπίτι του, στην Αναγνωστοπούλου, προκειμένου να αποφύγει τις από αέρος υποκλοπές- από Έσελον ή άλλους «ενδιαφερομένους»- ο πρώην Πρωθυπουργός άκουγε πάντα κλασική μουσική. Μια εξευγενισμένη κουρτίνα ηχοπροστασίας, αφού η καταγραφή συνομιλιών δυσκολεύεται αν δεν γίνεται μέσα στη σιωπή ενός- κατά προτίμηση- εσωτερικού χώρου. ΑΞΙΖΕΙ ΝΑ σημειωθεί πως στο Καραμανλικόν Μαξίμου, τα μέτρα αυτοπροστασίας από τις υποκλοπές άρχισαν να λαμβάνονται μερικούς μήνες πριν από τις δημόσιες αποκαλύψεις για το σκάνδαλο υποκλοπών το 2006. Αξίζει επίσης να σημειωθεί ότι δεν ελήφθησαν- ούτε λαμβάνονται- από κανέναν υπουργό ανάλογες προφυλάξεις. Προφανώς, οι άνθρωποι του Πρωθυπουργού κάτι ήξεραν παραπάνω. Ούτως ή άλλως, η δημόσια ζωή είναι σε ρυθμούς «μίλα, σε γράφω». Τσάντες- κάμερες, κινητά- κάμερες, κάμερες σε δημόσιους χώρους, κρυφές κάμερες, καταγραφή κλήσεων και συνομιλιών από τις κυψέλες των εταιρειών- οι δυνατότητες είναι απεριόριστες.

Όλα αυτά έχουν κάνει πολύ πιο δύσκολη τη ζωή του Πρωθυπουργικού Γραφείου, της κυβέρνησης, των κρατικών λειτουργών και των βουλευτών της Ν.Δ. Τέσσερα χρόνια μετά τις εκλογές του 2004, είναι σαφές ότι η «νέα διακυβέρνηση» εκόμισε στην εξουσία μια ακόρεστη ορμή για πράξεις και παραλείψεις που δεν αποτελούν πολιτικά, αλλά ποινικά παραπτώματα. Η φθορά του νεο-καραμανλικού συστήματος δεν ολοκληρώνεται με παύσεις ή παραιτήσεις, αλλά οδηγεί στερεότυπα στον εισαγγελέα. Και στη Δημοκρατία των υποκλοπών, οι μαρτυρικές καταθέσεις ωχριούν μπρος στα DVD και τις εξερχόμενες ή ληφθείσες κλήσεις στα κινητά.

Η ΕΙΡΩΝΕΙΑ είναι πως όλα αυτά προέκυψαν με ένα Πρωθυπουργικό Γραφείο που διακρίνεται από μυστικοπάθεια και είχε απαγορεύσει ακόμη και την είσοδο των κινητών των επισκεπτών στο Μαξίμου, λαμβάνοντας προκαταβολικά μέτρα προστασίας. Ωστόσο, κανείς δεν μπορεί να σε προστατεύσει από τον εαυτό σου.