[ ΣΕ ΠΡΩΤΟ ΕΝΙΚΟ ] Η «Ψηφιακή Ελλάδα»

Με έπιασαν ξαφνικά τα γέλια, καθώς οδηγούσα μόνη, και ο οδηγός του διπλανού γιωταχί με κοίταξε απορημένος. Μόλις είχα ακούσει το χαρμόσυνο και πομπώδες ραδιοφωνικό σποτάκι για την «Ψηφιακή Ελλάδα», την «Ελλάδα της Πληροφορίας». Χα! Λίγη ώρα πριν άκουγα συμπτωματικά τη συμπαθή και νέα μητέρα- γιατρό πνευμονολόγο μάλιστα- να μου περιγράφει τη γραφειοκρατική και απάνθρωπη οδύσσειά της σε διάφορα μίζερα γραφεία του ελληνικού κράτους, για να μπορέσει να εξασφαλίσει στη μικρή κόρη της την αναγκαία φροντίδα. Να μου διηγείται ότι το κοριτσάκι της χρειάζεται, λόγω ενός προβλήματος υγείας, ειδική διατροφή και λογοθεραπεία. Κάθε μήνα, επί χρόνια, η μητέρα πρέπει να περνά από υπηρεσία σε υπηρεσία (πάντα τον ίδιο κοπιαστικό και ταπεινωτικό γύρο), για να πάρει την περίφημη έγκριση- λες και αυτό αποτελεί μέρος μιας σαδιστικής τιμωρίας που πρέπει να υποστεί από την Πολιτεία για την ατυχία του παιδιού της.

«Εάν ήμασταν σε άλλο κράτος της Ευρώπης», μου λέει η μαμά-γιατρός, «η κοινωνική λειτουργός θα ήταν αυτή που θα μου έφερνε την ειδική διατροφή του παιδιού στο σπίτι και θα παρακολουθούσε εάν το παιδί την ακολουθεί. Εκείνη θα ήταν που θα έκλεινε ηλεκτρονικά τα ραντεβού με τους λογοθεραπευτές».

Εάν μπείτε στο σάιτ του επιχειρησιακού προγράμματος «Κοινωνία της Πληροφορίας», θα διαβάσετε βαρύγδουπες εκφράσεις, όπως «εκσυγχρονισμός της Διοίκησης», «ενοποιημένη εξυπηρέτηση των πολιτών», «βελτίωση στη λειτουργία των δημόσιων υπηρεσιών», «αυτοποιημένα και φιλικά προς τον χρήστη συστήματα πληροφόρησης και διεκπεραίωσης συναλλαγών με το Δημόσιο»…

Αυτά φαντάζομαι ότι αναφέρονται σε μια άλλη φανταστική χώρα, τη χώρα του Ποτέ-Ποτέ. Γιατί, ουδεμία σχέση έχουν με τη χώρα της αιώνιας φραπεδιάς και του δημόσιου μπακάλικου, ακόμα και όταν το ημερολόγιο γράφει το ολοστρόγγυλο 2008… Το πρόγραμμα, που συμπλήρωσε μία δεκαετία στην ημεδαπή, βρίσκει την Ελλάδα για την τριετία 2004-2006 στην τελευταία (25η, με τις υγείες μας) θέση στην Ευρωπαϊκή Ένωση- με πρώτη (φυσικά) τη Σουηδία. Φοβάμαι ότι- όπως κάθε φορά που γράφω κάτι επικριτικό για την Ελλάδα του σήμεραθα δεχθώ αρκετά e-mail από Έλληνες του εξωτερικού (κυρίως της Κεντρικής Ευρώπης), που θα θέλουν να προασπίσουν «την πατρίδα». Φοβάμαι, αγαπητοί μου, ότι η απόσταση και η νοσταλγία ξεθωριάζουν λίγο την πραγματική εικόνα, θαμπώνουν κάπως τα γυαλιά. Ναι, η Ελλάδα είναι υπέροχη χώρα- μόνο, όμως, για διακοπές…