[ ΕΓΡΑΨΑΝ ] Γιάννης Πρετεντέρης

(ο αρθρογράφος, για την υπόθεση Ζαχόπουλου και τον άνθρωπο που έδωσε το DVD στο Μαξίμου)

Εδώ η ιστορία γίνεται εκρηκτική και το παζλ αρχίζει να προκαλεί ανατριχίλες. Ο «πληροφοριοδότης του Μαξίμου» αποδεικνύεται το «πρόσωπο-κλειδί» της υπόθεσης και η προστασία που του παρέχει η κυβέρνηση το υποδεικνύει. Ποιον προστατεύουν; Τι θέλουν να κρύψουν; Τι φοβούνται;

Προφανώς έχουν να κρύψουν πολλά. Για σκεφτείτε λίγο. Ένας άνθρωπος που διοχετεύει τέτοιο υλικό στο γραφείο του Πρωθυπουργού μπορεί να έχει μόνο δύο επιδιώξεις:

Είτε «πουλάει προστασία» στην κυβέρνηση και η κυβέρνηση το αποδέχεται. Μένει να αποδειχθεί αν το αντίτιμο της προστασίας έχει ήδη καταβληθεί ή θα καταβληθεί στο μέλλον.

Είτε προσπαθεί με τη σειρά του να εκβιάσει την κυβέρνηση και διά του συνεργάτη του Πρωθυπουργού έστειλε το μήνυμα στον εκβιαζόμενο. Η πράξη αυτή είναι ποινικά κολάσιμη.

Τρίτη εξήγηση δεν υπάρχει. Ούτως ή άλλως, η σιωπή των εμπλεκομένων πιστοποιεί ότι αυτό που συνέβη (είτε ως συναλλαγή είτε ως εκβιασμός) είναι απολύτως επιλήψιμο. Γι΄ αυτό και σιωπούν. Ο πληροφοριοδότης για να μην αποκαλυφθεί ο ίδιος. Η κυβέρνηση για να μην αναγκαστεί να παραδεχθεί ότι υπέκυψε στη συναλλαγή ή στον εκβιασμό.

(«Το Βήμα της Κυριακής»)