[ ΕΓΡΑΨΑΝ ] Νίκος Μπακουνάκης

(ο αρθρογράφος, με αφορμή την υπόθεση Ζαχόπουλου)

Δεν έχει σημασία αν η «υπόθεση Ζαχόπουλου» κρύβει μικρά ή μεγάλα οικονομικά σκάνδαλα, αν και η κακοδιαχείριση του δημοσίου χρήματος και του χρήματος από κοινοτικούς πόρους, και πολύ περισσότερο η χρησιμοποίησή του με όρους πολιτικής πελατείας, είναι απολύτως κολάσιμη και επικίνδυνη. Δεν έχει επίσης σημασία αν η «υπόθεση Ζαχόπουλου», λόγω ακριβώς της θεσμικής θέσης του γραμματέα, κρύβει περιπτώσεις αποχαρακτηρισμού κηρυγμένων χώρων, αρχαιολογικών ή άλλων, και πάλι με κριτήρια πολιτικής πελατείας. Εκείνο που έχει μεγαλύτερη σημασία είναι τα στεγανά της εξουσίας, τα καπετανάτα, εκεί όπου δεν μπορεί να εισχωρήσει ο έλεγχος, εκεί όπου καλλιεργούνται πελατειακές σχέσεις όλων των διαβαθμίσεων και όπου εκτρέφονται κάθε είδους σκάνδαλα, παράνομες δραστηριότητες, ακόμη και αυτές οι ροζ καταστάσεις που σε άλλη περίπτωση δεν θα ήταν τίποτε περισσότερο παρά ανώδυνες γαργαλιστικές ιστορίες. Αυτό είναι το πιο σοβαρό στοιχείο της «υπόθεσης Ζαχόπουλου», και αυτό που τελικά προκαλεί φόβο: η στεγανότητα, ο κλειστός κύκλος της εξουσίας που λειτουργεί χωρίς κανόνες ελέγχου και γίνεται ακόμη πιο αδιαπέραστος και ανεξέλεγκτος αν έχει την άνωθεν υποστήριξη ή ανοχή, όπως συμβαίνει στην υπόθεση αυτή».

(«Το Βήμα»)