Γνώμη

Ο επιμένων χάνει…

O Πίνι Γκέρσον ανέκαθεν ήταν ισχυρογνώμων όπως οι περισσότεροι μεγάλοι προπονητές.

Αν μη τι άλλο, όμως, γίνεται ξεροκέφαλος όταν επιμένει να βλάπτει τον εαυτό του και κυρίως την ομάδα του, που κανένας δεν μπορεί να αμφισβητήσει ότι από πλευράς ταλέντου είναι από τις καλύτερες όλων των εποχών.

«Θα μάθουμε να νικάμε και έτσι», επέμεινε και χθες ο Ισραηλινός, θυμίζοντας παιδάκι που ακόμα και να χτυπάει το κεφάλι προσπαθώντας να περάσει μέσα από μια στενή τρύπα, θα συνεχίσει να το κάνει μέχρι να το πετύχει. Πολλές φορές, το μόνο που πετυχαίνει είναι ένα μεγάλο… καρούμπαλο.

Έχουμε ξαναπεί ότι ο Ολυμπιακός δεν είναι Μακάμπι και δεν είναι εύκολο να προσαρμόσει ο Γκέρσον από τη μια μέρα στην άλλη το επιτυχημένο μοντέλο που είχε τα προηγούμενα χρόνια στο Γιαντ Ελιάου. Επίσης, η ομάδα του λαού σπάνια θα συναντούσε διαιτησίες όπως αυτή στη Σιένα, αφού είχε φτιάξει το όνομά της στην Ευρώπη και στα περισσότερα παιχνίδια έπαιζε με αυτόματο πιλότο, όσον αφορά κάποιες λεπτομέρειες που όμως κάνουν τη διαφορά.

Σαφώς ο Μαρκ Τζάκσον δεν είναι καλός αμυντικός (άλλωστε, είχε την εντιμότητα να το παραδεχθεί από την πρώτη στιγμή), αλλά όταν ο κόουτς προσπαθεί να καλύψει αυτή την αδυναμία μέσω της άμυνας ζώνης, ουσιαστικά «κρύβει» και κάθε δυνατότητα σοβαρής άμυνας από τους παίκτες του.

Διότι αν πετυχαίνεις 112 πόντους και δεν νικάς άνετα, τότε κάτι δεν πάει καλά. Και δεν μιλάμε για την εξαίρεση αλλά για τον κανόνα.