[ ΕΓΡΑΨΑΝ ] Αντώνης Καρακούσης

(ο αρθρογράφος για τη ΔΕΗ) Ώς το 2005 όλα έτρεχαν βάσει του προηγούμενου προγραμματισμού. Αίφνης άλλαξαν όλα. Κομματικές δυνάμεις εισέβαλαν στη ΔΕΗ, κραδαίνουσες ρομφαία αντιδιαπλοκής και ανέτρεψαν τα πάντα. Οι επενδύσεις έμειναν στο ράφι, ο έλεγχος των δαπανών κατέρρευσε, τα κέρδη μειώθηκαν και τα αιτήματα των νέων ιθυνόντων για αυξήσεις των τιμολογίων πολλαπλασιάστηκαν.

Για τούτο και αναζητήθηκε μάνατζερ εκ της Εσπερίας. Ήλθε εκείνος, είδε τα φράγματα χωρίς νερό, το ρεύμα να μη φθάνει, το μπλακάουτ να έρχεται, τα κέρδη να γίνονται ζημιές και απεφάνθη ότι χρειάζονται επενδύσεις.

Αγνόησε όμως και αυτός τους διεθνείς συμβούλους που του επεσήμαναν ότι η ΔΕΗ χάνει από την κακή λειτουργία της πάνω από 800 εκατ. ευρώ τον χρόνο και προτίμησε την εύκολη οδό. Αντί να επαναλάβει το πρόγραμμα ελέγχου των δαπανών ζήτησε αυξήσεις στην τιμή του ρεύματος κατά 30% κατά την προσεχή τριετία. Και η καλή κυβέρνησή μας ενέκρινε από την 1η Δεκεμβρίου αυξήσεις 8%, ρήτρα καυσίμων από την άνοιξη και γενικώς ελευθερία κινήσεων στον μάνατζερ με τις πολλές περγαμηνές, αγνοώντας τη μεταφορά βαρών σε καταναλωτές και παραγωγούς, όπως και την αλυσίδα επιπτώσεων σε τιμές και ανταγωνιστικότητα. Είναι φανερό ότι πριν από την τρέλα των μεγάλων αυξήσεων προηγήθηκε μια αλυσίδα συμφοράς και θα ακολουθήσει και εκείνη των συνεπειών.

Καλόν είναι, λοιπόν, έστω για ιστορικούς λόγους, να τη γνωρίζουμε…

(«Το Βήμα»)