Δίκτυο

«Μuzine» για μάτια και αυτιά
Σίγουρα μπορείς να αγαπήσεις τη μουσική με τα μάτια. Ή τουλάχιστον να αρχίσεις από κει. Έφτασε στα χέρια μου νέο περιοδικό (;), το «Μuzine», από τις Εκδόσεις Χαραμάδα της Πάτρας (αλλά κυκλοφορεί παντού, σε βιβλιοπωλεία και δισκοπωλεία) και μ΄ άρεσε γιατί είχε χαρακτήρα. Στην αρχή σε ξαφνιάζει, καθώς όλα αυτά που είναι η μουσική επικαιρότητα και ξεδιπλώνονται αυτή τη στιγμή, για παράδειγμα, στις σελίδες του «Rolling Stone» ή του «Uncut» δεν υπάρχουν στο «Μuzine», αλλά υπάρχουν ένα σωρό άλλα. Από αυτά που άνθρωποι που αγαπούν τη μουσική, βρίσκουν αφορμές να μοιραστούν με άλλους. Και από αυτά που κάνουν την ανεξάρτητη σκηνή πάντα να έχει «ψαχνό» και ενδιαφέρον. Διαβάζω ένα αφιέρωμα στη Μushroom Ρillow Records, και ένα ιδιαίτερο «ξεφύλλισμα» στα βραζιλιάνικα fanzines, λίστες με δίσκους και τραγούδια, στα θέματά του. Πάντως, αυτό που με κέρδισε με την πρώτη ματιά είναι πως το «Μuzine» κυκλοφορεί σε «πόκετ» (μικρό) μέγεθος με μια κασέτα ζωγραφισμένη στο εξώφυλλό του, μαζί μάλιστα με δύο CD-συλλογές που σε βάζουν αμέσως στο… περιεχόμενο. Είναι μουσική για τα μάτια- αλλά είναι αδύνατο να έχεις κλειστά τα αυτιά.
Έφυγε ο… εχθρός του Νταν Μπράουν
Την Τετάρτη κηδεύεται (πέθανε στα 64 του χρόνια) ένας ιστορικός που απασχόλησε τη δημοσιότητα, λόγω των αγωγών που κατέθεσε εναντίον του Νταν Μπράουν. Ο Ρίτσαρντ Λι, δίδυμο με τον Μάικλ Μπέιτζεντ, έγραψε το 1982 ένα βιβλίο που έγινε μπεστ σέλερ, το «Ιερό Αίμα, Ιερό Δισκοπότηρο». Με αγωγή τους εναντίον του Νταν Μπράουν υποστήριξαν ότι ο τελευταίος έκανε χρήση όλης της αρχιτεκτονικής του βιβλίου τους για να συγγράψει τον περίφημο «Κώδικα Ντα Βίντσι» που πούλησε δεκάδες εκατομμύρια αντίτυπα ανά τον κόσμο. Τη δίκη τελικά την έχασαν οι δύο ερευνητές, γιατί το δικαστήριο συμπέρανε ότι οι ιδέες του βιβλίου ήταν υπερβολικά γενικές ώστε να τύχουν προστασίας κοπιράιτ. Για ποιες ιδέες μιλάμε; Για την ιδέα, κυρίως, ότι ο Ιησούς απέκτησε παιδί με τη Μαρία Μαγδαληνή και ότι η γραμμή αίματος αυτή συνεχίζεται μέχρι σήμερα. Λόγω του ντόρου που προκάλεσε η δίκη, το βιβλίο του 1982 ανέβηκε ξανά στις λίστες των μπεστ σέλερ. Ωστόσο, το καθαρό κέρδος των δύο συγγραφέων ήταν μάλλον μικρό, αφού τα έξοδα της δίκης που κλήθηκαν να καταβάλουν ανήλθαν στο ποσό των 4,2 εκατομμυρίων ευρώ.
Μπέιτζεντ και Λι έγραψαν διάφορα βιβλία με γαργαλιστικά θέματα, δύο από τα οποία κυκλοφορούν και στα ελληνικά. Το ένα λέγεται «Μυστική Γερμανία», κυκλοφόρησε φέτος (Εκδ. Αnubis) και αφηγείται την ιστορία της απόπειρας δολοφονίας του Χίτλερ από τον Κόμη Κλάους φον Στάουφενμπεργκ, ιστορία που θα γίνει και ταινία με τον Τομ Κρουζ.
Το άλλο λέγεται «Ο Ναός και η Στοά» και αφηγείται την ιστορία του τεκτονισμού (Εκδ. Γκοβόστη). Ο αποθανών Ρίτσαρντ Λι είχε πάθος, όπως καταλαβαίνει κανείς εύκολα, με μυστήρια και συνωμοσίες. Ο θάνατός του, πάντως, αποτέλεσμα καρδιακής πάθησης, δεν υποστηρίχθηκε από κανέναν ότι μπορεί να ήταν προϊόν συνωμοσίας.
Βασανιστικά ανιαρό
Βασανιστικά ανιαρό το φετινό πολυδιαφημισμένο σόου Torture Garden που έγινε το Σάββατο στο Gagarin. Οι διοργανωτές αποφάσισαν να «τιμωρήσουν» όσους πλήρωσαν το εισιτήριο των 25 ευρώ (χωρίς ποτό) με ένα σόου χωρίς αρχή, μέση και τέλος, αλλά με πολλά και εκνευριστικά κενά στο ενδιάμεσο. Ακόμα και το πολυθρύλητο «κλουβί», στο οποίο έμπαιναν μόνον οι δήθεν μυημένοι ήταν στην πραγματικότητα «πολλά λόγια για το τίποτε», καθώς τα σόου ήταν επιεικώς παιδικά- σε σχέση με όσα είδαμε πρόσφατα σε αντίστοιχες εκδηλώσεις- ενώ ο κόσμος παρακολουθούσε μάλλον μουδιασμένα αντί να συμμετέχει στα τεκταινόμενα. Μοναδικό άνθος στον «μαραμένο» αυτόν κήπο ήταν το Αfter Show Ρarty, όπου- όσοι άντεξαν το μαρτύριο μέχρι το τέλος- είχαν τη χαρά να ακούσουν πραγματικά καλή μουσική μαζί με τους συντελεστές της εκδήλωσης αρκετά μετά την ανατολή του ηλίου.














