[ ΤΡΙΤΗ ΑΠΟΨΗ ] Είμαστε ολοκληρωτικό καθεστώς;

Πώς συνδέονται η αποκρουστική δολοφονία του Βραζιλιάνου μετανάστη Ντε Μενέζ στην Αγγλία και η παράνομη βιντεοσκόπηση της πορείας του Πολυτεχνείου στην Ελλάδα; Απλώς και τα δύο γεγονότα αποτυπώνουν δυσάρεστα μια απεχθή τάση υπερβολής, η οποία οδηγεί σιγά σιγά στον πολιτικό ολοκληρωτισμό.

Τι εννοώ; Πριν από λίγες ημέρες δημοσιοποιήθηκε στη Μεγάλη Βρετανία το πόρισμα της σχετικής επιτροπής που ερεύνησε τον παραπάνω ανεξήγητο φόνο του καλοκάγαθου Λατινοαμερικανού, που έκανε απλώς το λάθος να φορά μια μέρα του Ιουλίου του 2005 στο Λονδίνο ένα χοντρό χειμωνιάτικο πουλόβερ ( κάτω από το οποίο έκρυβε δήθεν τα επικίνδυνα εκρηκτικά)!

Έτσι, η επιτροπή αναγνωρίζει τη συλλογική αποτυχία της λονδρέζικης μητροπολιτικής αστυνομίας, γιατί μέσα από έναν κατάλογο μοιραίων λαθών οδηγηθήκαμε στην απεχθή εξόντωση του αθώου Βραζιλιάνου, που εξελήφθη ατυχώς ως τρομοκράτης («Εconomist», «Αnd how to fight it», 8/11/ 2007).

Όμως πίσω από το γελοίο πρόστιμο των 175.000 στερλινών που επιβλήθηκε (λες και η ανθρώπινη ζωή μπορεί να αποτιμηθεί σε χρήμα), όλοι γνωρίζουμε ότι οι Άγγλοι αστυνομικοί έφθασαν στον φόνο, γιατί είχαν αφομοιώσει το πνεύμα της υστερικής υπερβολής που εξέπεμπε τότε η πολιτική του Μπλερ εναντίον της τρομοκρατίας.

Με άλλα λόγια, ο κάθε ύποπτος τρομοκράτης έπρεπε να καταστραφεί άμεσα! Αυτή την απεχθή υπερβολή συνεχίζει στις ημέρες μας και ο άλλος μεταλλαγμένος «κεντροαριστερός» Γ. Μπράουν, που προτείνει μια νομοθετική μεταβολή, ώστε να μπορεί να κρατείται ένας ύποπτος- χωρίς επίσημη κατηγορία- και πέραν των 28 ημερών. Αυτή η καταγραφή αποδεικνύει πόσο η έννοια του υπόπτου έχει γίνει κεντρική (ή και εφιαλτική) για τις κοινωνίες μας.

Ωστόσο στον ίδιο βδελυρό αστερισμό μιας ολοκληρωτικής υπερβολής κινείται και η χώρα μας, αφού σήμερα γνωρίζουμε ότι η Αντιτρομοκρατική Υπηρεσία βιντεοσκόπησε παράνομα ολόκληρη την πορεία για την εξέγερση

ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΑΝΤΙΣΤΑΘΟΥΜΕ

σθεναρά, γιατί πραγματικά ελεύθερες χώρες είναι μόνο εκείνες στις οποίες η ελευθερία είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με το δίκαιο

του Πολυτεχνείου, λες και όλοι που διαδήλωναν στην Αθήνα ήταν a apriori ύποπτοι και επικίνδυνοι!

Και το ερώτημα είναι το εξής: Γιατί ακρωτηριάσθηκε τόσο βάναυσα το παραπάνω συνταγματικό δικαίωμα χιλιάδων συμπολιτών μας και μάλιστα ενώ ήταν εντελώς αντίθετη και η αντίστοιχη Αρχή για την προστασία των προσωπικών δεδομένων; Έξαρση της τρομοκρατικής δραστηριότητας δεν υπάρχει στην Ελλάδα!

Αλλά και αν ακόμη υπήρχε, κανείς δεν θα μπορούσε να ισχυρισθεί σοβαρά ότι υφίσταντο εναντίον όλων που συμμετείχαν στην ειρηνική πορεία σοβαρές ενδείξεις ενοχής για τη διάπραξη τρομοκρατικών αδικημάτων, ώστε να μπορεί να νομιμοποιηθεί αναλογικά ο «Οργουελιανός αδελφός» και η γενικευμένη χρήση των καμερών.

Επίσης θα ήταν φαιδρό να πει κανείς ότι όλα αυτά έγιναν για να απομονωθεί μια φούχτα εξαθλιωμένων κουκουλοφόρων, γιατί κανείς πολίτης δεν έχει πεισθεί ότι ένα οργανωμένο κράτος δεν είχε τη δυνατότητα να «ακινητοποιήσει» διά άλλου τρόπου πεντακόσιους καταστροφολόγους (και έπρεπε σώνει και καλά να καταλυθεί ένα πολύτιμο συνταγματικό δικαίωμα χιλιάδων Ελλήνων)!

Υπ΄ αυτή την έννοια πίσω από τα τελευταία γεγονότα κρύβεται και κάτι άλλο: Κρύβεται, δηλαδή, η επικίνδυνη προσπάθεια της σημερινής κυβέρνησης να απαλλαγεί εντελώς από την ενοχλητική παρουσία των Ανεξάρτητων Αρχών, οι οποίες αποτελούν το τελευταίο εμπόδιο στη διαμόρφωση μιας ανεξέλεγκτης (και πανίσχυρης) πολιτικής εξουσίας, που δεν θα ελέγχεται από κανένα. Αρκεί για αυτό να θυμηθούμε τι έκανε απαράδεκτα η ίδια κυβέρνηση στο τεράστιο κατασκοπευτικό σκάνδαλο των υποκλοπών: κράτησε στο σκοτάδι την αντίστοιχη ανεξάρτητη Αρχή, ενώ γινόταν μια προσχηματική προκαταρκτική εξέταση από τη δικαστική εξουσία, η οποία δεν κατέληξε πουθενά. Το αποτέλεσμα ύστερα από δύο χρόνια; Κανείς δεν γνωρίζει ποιος πραγματικά παρακολουθούσε τα κινητά μας τηλέφωνα!

Ποιο είναι το συμπέρασμα από όλα αυτά; Η παράνομη βιντεοσκόπηση της πορείας του Πολυτεχνείου πρέπει να συνδεθεί με την προσπάθεια της κυβέρνησης για την εκκόλαψη ενός πανίσχυρου Λεβιάθαν, δηλαδή για τη δημιουργία μιας πολιτικής εξουσίας η οποία δεν θα ελέγχεται από κανένα.

Απέναντι σε αυτό το φαινόμενο πρέπει να αντισταθούμε σθεναρά, γιατί πραγματικά ελεύθερες χώρες είναι μόνο εκείνες στις οποίες η ελευθερία είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με το δίκαιο (Τζον Λοκ)!

Ο Γρηγόρης Καλφέλης είναι καθηγητής της Νομικής Σχολής του ΑΠΘ