Οι ροπαλιές πόνεσαν πολύ

Αυτή κι αν ήταν έκπληξη. Η μέχρι χθες αήττητη, και μάλιστα χωρίς να έχει δεχθεί γκολ στο πρωτάθλημα, ΑΕΚ, έκανε το χειρότερο φετινό παιχνίδι της και ηττήθηκε από τον ρωμαλέο και δυνατό Ηρακλή με 1-2 στο ΟΑΚΑ. Η «ροπαλιά» που δέχθηκε η ΑΕΚ από τον «Γηραιό» ήταν γερή και φυσικά ήρθε σε κρίσιμο σημείο του πρωταθλήματος.

Η Ένωση δεν κατάφερε σε κανένα σημείο του παιχνιδιού να πείσει ότι ήταν «ομάδα». Με πολλά προβλήματα και κυρίως λανθασμένη ανάπτυξη και παρ΄ ότι είχε την υπεροχή σε όλο το παιχνίδι, έχασε ένα ματς που στην αρχή εθεωρείτο εύκολο. Όμως το ποδόσφαιρο είναι ο βασιλιάς των σπορ γιατί είναι απρόβλεπτο· και αυτό αποδείχθηκε περίτρανα χθες στο ΟΑΚΑ. Ο Ηρακλής, με πάθος, δύναμη, κουράγιο και κυρίως δίψα για κάτι καλό, ήρθε στην Αθήνα και έκανε το «μπαμ» που ακούστηκε μέχρι τη Θεσσαλονίκη! Νίκησε· και όχι μόνο νίκησε, αλλά έδειξε ότι οι ομάδες πρέπει να δείχνουν στον αγωνιστικό χώρο την κυριαρχία τους και κυρίως την αξία τους. Για επτά στα επτά πήγαινε η ΑΕΚ και βρέθηκε να φεύγει από το γήπεδο με κατεβασμένο το κεφάλι. Δικαίως οι φιλοξενούμενοι πανηγύρισαν έξαλλα στο τέλος του ματς, ενώ οι γηπεδούχοι έφευγαν χωρίς μάλλον να έχουν καταλάβει τι έχει συμβεί.

Μερίδιο ευθύνης έχει και ο Φερέρ. Όχι γιατί δεν απέδωσαν οι παίκτες με τους οποίους ξεκίνησε το ματς τα αναμενόμενα, αλλά γιατί από ένα σημείο και μετά πίστεψε ότι ο Ηρακλής δεν μπορούσε να κάνει τη ζημιά και ρίσκαρε βγάζοντας τον καλύτερο παίκτη του, τον Ζήκο και τον καλύτερο κεφαλοσφαιριστή του, τον Δέλλα και το πλήρωσε ακριβά. Με την πρώτη ήττα στο πρωτάθλημα και μάλιστα εντός έδρας, έχοντας μάλιστα δεχθεί η ομάδα του δύο γκολ.

Η ΑΕΚ άρχισε με το κλασικό 4-4-2 και τον Ριβάλντο σε θέση αριστερού χαφ. Ο Ηρακλής από την πλευρά του μάλλον… αντέγραψε τον Φερέρ στα εκτός έδρας παιχνίδια. Παρατάχθηκε στο γήπεδο με 4-5-1 το οποίο μετατρεπόταν σε 4-3-3 όταν βρισκόταν στην επίθεση. Οι Χλωρός, Έμερσον βοηθούσαν τον Νικολόπουλο.

Η ΑΕΚ προσπάθησε από το πρώτο λεπτό να γίνει το… αφεντικό του αγώνα. Πήρε την πρωτοβουλία, προσπάθησε να βρει διαδρόμους αλλά η ανάπτυξή της ήταν εντελώς λανθασμένη. Κυρίως σέντρες από τους πλάγιους μπακ ήταν ο τρόπος με τον οποίο προσπαθούσε η Ένωση να διασπάσει την πολυπρόσωπη άμυνα του Ηρακλή.

Η ομάδα της Θεσσαλονίκης φαινόταν από το πρώτο λεπτό ότι είχε ως αποκλειστικό στόχο να κλείσει τους χώρους και να μην αφήσει την ΑΕΚ να αναπτυχθεί και να κάνει το παιχνίδι της. Ο Γιοβάνοβιτς γνώριζε ότι οι γηπεδούχοι υπερτερούν σε ποιότητα και γι΄ αυτό θέλησε να μπλοκάρει τα ατού του Φερέρ. Φυσικά πρώτα ήθελε να κρατήσει το μηδέν στην άμυνα και να παίξει με αντεπιθέσεις. Μέθοδος σωστή για μια ομάδα που έχει πολλά προβλήματα. Μετά το γκολ του Έμερσον ο Ηρακλής πιέστηκε από την ΑΕΚ και κλείστηκε γύρω από την περιοχή του Πάρντο, προσπαθώντας να κρατήσει το υπέρ του αποτέλεσμα.

Ο Φερέρ είδε ότι η ομάδα του δεν μπορούσε να αναπτυχθεί μ΄ αυτόν τον τρόπο και στο 31΄ μετέτρεψε το σχήμα του σε 4-4-2 σε σχήμα ρόμβου. Έβαλε στο ματς τον Ζούλιο Σέζαρ στην αριστερή πλευρά, πέρασε τον Μαντούκα δεξιά και τον Ριβάλντο σε ελεύθερο ρόλο, βγάζοντας από το ματς τον Ενσαλίβα.

Στη συνέχεια το παιχνίδι παίχτηκε στο μισό γήπεδο. Ο Ηρακλής «ταμπουρώθηκε» και η ΑΕΚ πίεζε προσπαθώντας κυρίως από τα πλάγια να βγάλει φάσεις. Η διαφορά των δύο ομάδων ήταν μεγάλη και τα πράγματα δεν ήταν εύκολα για τον Ηρακλή, ο οποίος προσπαθούσε «με νύχια και με δόντια» να μη δεχθεί γκολ. Η άνοδος του Ράμος (επιθετικά, γιατί αμυντικά το παιδί έχει πολλά προβλήματα και είναι… επικίνδυνος), αλλά και του Ριβάλντο, συνέτειναν στην απόλυτη κυριαρχία της ΑΕΚ. Ο μέχρι εκείνο το σημείο μοναδικός διασωθείς, Άκης Ζήκος, βρήκε βοήθειες και πλέον τα πράγματα έγιναν πιο απλά για τους γηπεδούχους.

Το θέμα ήταν πόσο θα άντεχε ο Ηρακλής στο παθητικό ποδόσφαιρο και στην αμυντική τακτική του.

Οι φιλοξενούμενοι προσπάθησαν και κατά την έναρξη του δευτέρου μέρους να κλείσουν τους διαδρόμους και να μην αφήσουν την ΑΕΚ να κάνει το παιχνίδι της. Ο Ηρακλής δεν είναι κακή ομάδα. Απλώς τα προβλήματα που έχει αντιμετωπίσει δεν τον αφήνουν να βρεθεί στη θέση που του αρμόζει. Το καλό για τους Θεσσαλονικείς είναι ότι έδειξαν πάθος, θέληση και κυρίως κατέβαλαν προσπάθεια και έδωσαν ό,τι μπορούσαν για να μη χάσουν κυρίως- αλλά κατάφεραν αυτό που πριν από τον αγώνα εθεωρείτο ακατόρθωτο: θριάμβευσαν και τους αξίζουν πολλά συγχαρητήρια!

Φαίνεται όμως ότι η ΑΕΚ δεν είχε τη διαύγεια πνεύματος που έπρεπε και που χρειάζεται σε τέτοιους αγώνες. Η αρχή του δευτέρου μέρους βρήκε τους φιλοξενουμένους να αντιστέκονται, όπως όλοι θα περίμεναν, αλλά κυρίως την ΑΕΚ να μην μπορεί να διασπάσει το «τείχος» που είχε ορθώσει μπροστά της ο Γιοβάνοβιτς. Σ΄ αυτό βοήθησε και ο λανθασμένος τρόπος με τον οποίον προσπάθησαν οι παίκτες του Φερέρ να δημιουργήσουν κινδύνους για την εστία του Πάρντο.

Ο Φερέρ ρίσκαρε περισσότερο μετά το 67΄, όταν έβγαλε έναν αμυντικό του (Δέλλα) και έριξε έναν μέσο (Τόζερ) στο ματς, ενώ λίγο πριν από το 80΄ έβγαλε τον Ζήκο και έβαλε στο ματς τον Μανού προσπαθώντας να βρει λύση από τα πλάγια. Λύση, όμως, που ποτέ δεν βρέθηκε.

Πολύ καλή η διαιτησία του κ. Κύρκου από τη Θεσσαλονίκη.

ΦΑΣΕΙΣ
Στην αρχή του ματς ο Έμερσον έβγαλε τον Χλωρό μόνο του με τον Μάχο, αλλά ο παίκτης του Ηρακλή πλάσαρε άουτ χάνοντας μεγάλη ευκαιρία να βάλει την ομάδα του μπροστά στο σκορ.

Στο 5΄ ο Ηρακλής έγινε η πρώτη ομάδα που σημειώνει γκολ εις βάρος της ΑΕΚ στο φετινό πρωτάθλημα. Από ολέθριο σφάλμα του Ράμος που προσπάθησε να γυρίσει στον Μάχο, ο Έμερσον πήρε την μπάλα, έφυγε μόνος του με τον Αυστριακό γκολκίπερ και την κατάλληλη στιγμή πλάσαρε ανοίγοντας το σκορ (0-1).

Στο 12΄ ο Ριβάλντο εκτέλεσε κόρνερ, ο Δέλλας πήρε την κεφαλιά και ο Αρουαμπαρένα προσπάθήσε με γυριστό σουτ να σημειώσει γκολ, αλλά ο Πάρντο απέκρουσε.

Στο 28΄ ο Νίκος Λυμπερόπουλος ισοφάρισε. Ο Ριβάλντο εκτέλεσε φάουλ, ο Πάρντο έκανε άστοχη έξοδο, η μπάλα χτύπησε στον ώμο (ίσως και στο χέρι) του «Λύμπε» και κατέληξε στα δίχτυα (1-1).

Στο 33΄ ο Ράμος έβγαλε σέντρα, ο Δέλλας με κεφαλιά πέτυχε γκολ αλλά ο διαιτητής είχε σφυρίξει πριν (σωστά) φάουλ του Λυμπερόπουλου στον Ραγκουέλ και το γκολ δεν μέτρησε.

Ο Έμερσον στο 40΄ εκτέλεσε απευθείας φάουλ και ο Μάχο έδιωξε δύσκολα σε κόρνερ.

Ο Μπλάνκο έχασε απίστευτη ευκαιρία στο 41΄ όταν, έπειτα από σέντρα του Λυμπερόπουλου, βρέθηκε μόνος του με τον Πάρντο αλλά κατάφερε (γιατί περί κατορθώματος πρόκειται) να στείλει την μπάλα άουτ με κεφαλιά.

Ο Ζούλιο Σέζαρ έστειλε την μπάλα άουτ με σουτ στο 52΄.

Στο 69΄ ο Σέζαρ έβγαλε σέντρα και ο Λυμπερόπουλος σούταρε στην κίνηση, αλλά έστειλε την μπάλα άουτ.

Στο 80΄ ο Λυμπερόπουλος με κεφαλιά δεν κατάφερε να νικήσει τον Πάρντο.

Στο 82΄ από φάουλ του Μαυρογεννίδη ο Ροντρίγκο με κεφαλιά πέτυχε το 1-2 παγώνοντας το ΟΑΚΑ.

Στο 83΄ ο Ριβάλντο βρέθηκε μόνος του, αλλά σούταρε άουτ.

Στο 88΄ ο Πάρντο έχασε την μπάλα, ο Λυμπερόπουλος δεν κατάφερε να τη στείλει στα δίχτυα και ο Μπλάνκο σούταρε από κοντά άουτ.


ΑΚΗΣ ΖΗΚΟΣ

Ο μέσος της ΑΕΚ ήταν ο άνθρωπος που έκανε σχεδόν τα πάντα στο πρώτο μέρος, όταν η ομάδα του είχε μεγάλο πρόβλημα στην ανάπτυξη, αλλά κυρίως όταν βρέθηκε πίσω στο σκορ.

Με πάθος και κυρίως αρχηγική εμφάνιση, όπως τον είχαμε συνηθίσει πριν φύγει από την ΑΕΚ, έδειξε τον δρόμο στους συμπαίκτες του και προσπάθησε να οργανώσει το παιχνίδι της Ένωσης. Ο Ζήκος ήταν αυτός που δεν κατέθεσε τα όπλα καμία στιγμή. Έκοβε, έτρεχε αδιάκοπα και κυρίως προσπαθούσε να φτιάξει παιχνίδι και να δημιουργήσει ευκαιρίες για τους συμπαίκτες του. Ήταν ένας Ζήκος από τα παλιά και δικαίως τοποθετείται στην κορυφή των διακριθέντων της ΑΕΚ.


ΑΝΤΡΑΝΤΕ ΕΜΕΡΣΟΝ

Ο μέσος του Ηρακλή έκανε τα πάντα για την ομάδα του. Σημείωσε γκολ, έκανε σουτ, έκοβε, μοίραζε παιχνίδι, έφευγε στις αντεπιθέσεις ακόμα και όταν δεν είχε βοήθεια και κυρίως κρατούσε την μπάλα σε δύσκολες στιγμές για την ομάδα του. Ο Έμερσον ήταν ο κινητήριος μοχλός και ο κορυφαίος παίκτης της ομάδας του, ανακατεύοντας τους αντιπάλους του και κυρίως δημιουργώντας επικίνδυνες καταστάσεις για την εστία του Μάχο. Λίγες βέβαια, αλλά από αυτόν προήλθαν. Δικαίως λοιπόν αναδείχθηκε ΜVΡ της συνάντησης μετά το τέλος του αγώνα από τους εκπροσώπους του Τύπου.