«Δεν θέλουμε να γίνουμε νέος Ασωπός»

Μία «αυθαίρετη» βιομηχανική ζώνη με περισσότερες από 63 βιομηχανίες και βιοτεχνίες ρυπαίνει τον υδροφόρο ορίζοντα και τα επιφανειακά νερά στον Κάμπο της Αγυιάς Χανίων.
Όπως καταγγέλλουν κάτοικοι της ευρύτερης περιοχής σε άμεσο κίνδυνο τίθενται τα υδατικά αποθέματα του μεγαλύτερου μέρους του Νομού Χανίων.

Την ίδια ώρα η Νομαρχία Χανίων χαρακτηρίζει την παράνομη εγκατάσταση βιοτεχνικών και βιομηχανικών μονάδων ως «άτυπη». Οι μονάδες αυτές, όμως, όπως διαπίστωσαν «ΤΑ ΝΕΑ», βρίσκονται πολύ κοντά στην προστατευόμενη λίμνη της Αγυιάς- ενταγμένη στο δίκτυο ΝΑΤURΑ 2000 καθώς και στις υδροδοτικές εγκαταστάσεις της πόλης των Χανίων και άλλων οικισμών.

Κι όμως, στη συγκεκριμένη περιοχή καταλήγουν λύματα βιομηχανιών μέσω αρδευτικών καναλιών που είχαν δημιουργηθεί στα πλαίσια του αναδασμού της Αγυιάς το 1978.

«Θα γίνουμε Ασωπός». «Δεν θέλουμε να γίνουμε άλλος ένας Ασωπός», λέει στα «ΝΕΑ» ο κ. Λεωνίδας Περατσάκης, κάτοικος της περιοχής. «Τα τελευταία 3 χρόνια έχουν εγκατασταθεί στον κάμπο δεκάδες βιομηχανίες και βιοτεχνίες, οι οποίες λόγω του αναδασμού και του χαρακτηρισμού της γης ως “υψηλής παραγωγικότητας” δεν θα έπρεπε κανονικά να βρίσκονται εδώ. Ενώ το 1998 οι μονάδες ήταν πάνω-κάτω 5, τώρα έχουν ξεπεράσει τις 63 με τις περισσότερες να έχουν εγκατασταθεί από το 2004 και μετά. Ανατολικά της πόλης των Χανίων, στα Τσικαλαριά, υπάρχει ήδη βιομηχανικό πάρκο, το οποίο είναι κορεσμένο αλλά με μία επέκταση θα μπορούσε να φιλοξενήσει αυτές τις μονάδες. Λόγω της ανευθυνότητας των αρμοδίων σήμερα στον κάμπο υπάρχουν τσιμεντοβιομηχανίες, διαλυτήρια οχημάτων, μονάδες παραγωγής ασφαλτόπισσας, μεταποίησης κρεάτων, μεταλλουργικές- ακόμα και μονάδα με χημικά. Όλα αυτά παράγουν απόβλητα που ρυπαίνουν τα υπόγεια ύδατα αλλά και τη λίμνη της Αγυιάς», επισημαίνει ο κ. Περατσάκης.

Στα όρια της προστατευόμενης λίμνης της Αγυιάς, η οποία είναι ενταγμένη στο δίκτυο ΝΑΤURΑ 2000, λειτουργεί εργοστάσιο κατασκευής έτοιμων βόθρων. Απέναντι βρίσκεται το αντλιοστάσιο για το δίκτυο ύδρευσης της πόλης των Χανίων, των οικισμών Βαρύπετρου και Γαλατά, του Ακρωτηρίου και πολλών ακόμα περιοχών του νομού. «Εδώ καταλήγουν τα νερά που κατεβαίνουν από τα Λευκά Όρη. Εκτιμούμε ότι ο υδροφόρος ορίζοντας του κάμπου είναι από τους μεγαλύτερους στην Κρήτη. Είναι κρίμα να μολυνθεί από τη βιομηχανική δραστηριότητα», λέει ο Στέφανος Γιαννικάκης, κάτοικος Βαρύπετρου, και επισημαίνει ότι η στάθμη των υπογείων υδάτων βρίσκονται σε πολύ μικρό βάθος με αποτέλεσμα να υπάρχει άμεσος κίνδυνος ρύπανσης από την απόρριψη αποβλήτων.

Νερό στο ενάμισι μέτρο. «Όταν σκάβουν για να χτίσουν τα θεμέλια οικοδομών βρίσκουν νερό στο ενάμισι μέτρο. Δεν έχει χτιστεί κτίριο στην περιοχή που να μην έχει χρησιμοποιηθεί αντλία για να βγάλουν τα νερά», λέει ο κ. Γιαννικάκης. Όπως υποστηρίζουν κάτοικοι της περιοχής, οι λόγοι που οι βιομηχανίες έχουν προτιμήσει τον κάμπο είναι οι εξής: πολύ φθηνό νερό, «καθαροί» τίτλοι ιδιοκτησίας εξαιτίας του αναδασμού που έγινε από τη χούντα, επίπεδα εδάφη χωρίς βράχους, που στον Νομό Χανίων είναι εξαιρετικά «σπάνιο φαινόμενο» και ευκολία πρόσβασης σε εθνική και επαρχιακή οδό. Ωστόσο, επισημαίνουν ότι οι αρμόδιοι δεν θα έπρεπε να είχαν εκδώσει άδειες λειτουργίας βιομηχανιών και βιοτεχνιών, καθώς οι μόνες εργοστασιακές εγκαταστάσεις που επιτρέπονται σε γεωργική γη υψηλής παραγωγικότητας είναι αυτές που έχουν ως αντικείμενο την πρωτογενή αγροτική παραγωγή, η οποία στην περιοχή είναι πορτοκάλια και ελιές. «Μόνον ελαιοτριβεία και συσκευαστήρια πορτοκαλιών θα έπρεπε να υπάρχουν στον κάμπο. Ούτε μεταλλουργεία ούτε μονάδες μεταπράτησης κρεάτων ούτε χημικά ούτε τσιμεντοβιομηχανίες», λέει ο κ. Λεωνίδας Περατσάκης.


Εγκρίσεις – ρουσφέτια κατευθείαν από τους νομάρχες

Το 1971 η Νομαρχία Χανίων με την καθοδήγηση του υπουργείου Γεωργίας αποφάσισε τον «αναγκαστικόν αναδασμόν συνολικής έκτασης 12.000 στρεμμάτων» στην περιοχή της Αγυιάς και την «εκτέλεση αρδευτικών έργων για την αρτιωτέρα εκμετάλλευσιν των αξιοποιούμενων εκτάσεων». Έγιναν έργα που στοίχισαν στο ελληνικό κράτος 100.000.000 δραχμές το 1978, ενώ η περιοχή χαρακτηρίστηκε αυτόματα από τον νόμο ως υψηλής παραγωγικότητας. Σήμερα, όμως, όλα αυτά έχουν καταστρατηγηθεί παράνομα. Τα επιφανειακά νερά που κατεβαίνουν από τα Λευκά Όρη ρυπαίνονται από βιομηχανικά απόβλητα- το ίδιο ισχύει και για τα υπόγεια. Οι ευθύνες πρέπει να αναζητηθούν στην Τοπική Αυτοδιοίκηση», αναφέρει ο δικηγόρος παρ΄ Αρείω Πάγω και πρόεδρος της Ομάδας Πολιτών για την Προστασία του Περιβάλλοντος της περιοχής κ. Μιχάλης Πολιτάκης. Έπειτα από σωρεία καταγγελιών του κ. Νίκου Περατσάκη για παρατυπίες όσον αφορά την έκδοση αδειών λειτουργίας βιομηχανιών και βιοτεχνιών στην περιοχή, ο εισαγγελέας εφετών Κρήτης έδωσε τον περασμένο Ιούνιο εντολή για τη διενέργεια προανακριτικής έρευνας. «Παράλληλα άρχισαν και έλεγχοι από το Σώμα Ελεγκτών Δημόσιας Διοίκησης. Όμως, παρά τις προσπάθειες κατοίκων και τις συνεχείς κλήσεις, οι Επιθεωρητές Περιβάλλοντος δεν έχουν έρθει στην περιοχή να δουν τι γίνεται», αναφέρει ο κ. Νίκος Περατσάκης. «Είχα ανέβει στην Αθήνα και επισκέφθηκα στέλεχος της Ειδικής Υπηρεσίας Επιθεωρητών Περιβάλλοντος. Όταν τους εξήγησα τι συμβαίνει, μου απάντησαν: “Αυτά γίνονται σε όλη την Ελλάδα”», λέει ο κ. Πολιτάκης. Εν τω μεταξύ, δεν έχει επιβληθεί ούτε ένα πρόστιμο.

Λίγες εβδομάδες μετά την εντολή του εισαγγελέα για τη διενέργεια της προανακριτικής έρευνας σχετικά με την έκδοση των αδειών λειτουργίας, στο Νομαρχιακό Συμβούλιο, που συνεδρίασε στις 18 Ιουλίου, ο νομάρχης Χανίων κ. Γρηγόρης Αρχοντάκης παραδέχθηκε ότι υπήρξαν παρατυπίες στις εγκρίσεις των μελετών περιβαλλοντικών επιπτώσεων που υπέβαλαν ενδιαφερόμενες βιομηχανίες και βιοτεχνίες για την εγκατάστασή τους στον Κάμπο Αγυιάς. «Όταν οι μελέτες αυτές δεν πήγαιναν στο Νομαρχιακό Συμβούλιο αλλά γίνονταν (σ.σ.: οι εγκρίσεις) με υπογραφή του νομάρχη ή του αντινομάρχη, πολύ εύκολα περνούσε. Κανείς δεν είχε τότε ευαισθησία περιβαλλοντολογική, με αποτέλεσμα παράνομα να εκτονωθεί όλη αυτή η βιομηχανική και βιοτεχνική δραστηριότητα στην περιοχή», είχε πει ο κ. Αρχοντάκης αναφερόμενος στη βιομηχανοποίηση του Κάμπου της Αγυιάς και κατηγορώντας επί της ουσίας την προηγούμενη Νομαρχιακή Αρχή. Λίγη ώρα αργότερα, και ο πρόεδρος του Νομαρχιακού Συμβουλίου κ. Εμμανουήλ Παπαδάκης αναγνωρίζει τους κινδύνους που διατρέχει ο υδροφόρος ορίζοντας απ΄ όπου υδρεύονται τα Χανιά και επισημαίνει τις ανάγκες δημιουργίας υποδομών, καθώς θεωρεί ουτοπική τη μετεγκατάσταση των βιομηχανιών!


Στην… ουρά περιμένουν νέες βιομηχανίες για άδεια

«Το 2007 η νέα νομαρχιακή διοίκηση ενέκρινε 5 άδειες λειτουργίας επιχειρήσεων εντός της περιοχής του αναδασμού και της γης υψηλής παραγωγικότητας. Έπειτα από καταγγελίες των κατοίκων ανακάλεσαν τις δύο, αν δεν κάνω λάθος. Ωστόσο, σύμφωνα με τις πληροφορίες μας, περίπου 25 ενδιαφερόμενοι για να εγκαταστήσουν βιομηχανίες περιμένουν στην ουρά για να πάρουν άδειες. Είμαστε σίγουροι ότι αν δεν γίνει κάτι τώρα, σε πέντε χρόνια οι βιομηχανίες θα φτάσουν τις 200 και η ρύπανση θα είναι πολλαπλάσια», τονίζει ο κ. Λεωνίδας Περατσάκης. Στις 25 Σεπτεμβρίου 2007 η αντινομάρχης Χανίων κ. Φωτεινή Παπαμαρκάκη- Καραβιτάκη πρότεινε εγγράφως να εξετασθεί το ενδεχόμενο εφαρμογής νόμου του 2005 που άρει τον χαρακτηρισμό της γης υψηλής παραγωγικότητας σε απόσταση 600 μέτρων εκατέρωθεν επαρχιακών οδών, καθώς και σε άλλες περιοχές όπου έχει ήδη αλλοιωθεί ο χαρακτήρας της γεωργικής γης. Επιπλέον, η αντινομάρχης εισηγήθηκε την ανάθεση μελέτης, η οποία θα λάβει υπόψη τα ειδικά πλαίσια τουρισμού και βιομηχανίας, το εθνικό πλαίσιο καθώς και τις «υφιστάμενες δραστηριότητες και τη φέρουσα ικανότητα» της περιοχής της Αγυιάς. «Σε περίπτωση όμως που δούμε ότι συνεχίζουν να δίνουν άδειες, ο φάκελος για την Ευρωπαϊκή Ένωση είναι έτοιμος», απαντάει ο κ. Πολιτάκης.