Κόκκινη κάρτα

Ξεπέρασε τα όρια

Ο Κύρος Βασσάρας έχει απίστευτο τουπέ. Με ωραίο παράστημα και ύφος, με συμμετοχή σε τελική φάση Παγκοσμίου Κυπέλλου και παρουσίες σε αγώνες Τσάμπιονς Λιγκ, είναι λογικό να βλέπει το ελληνικό πρωτάθλημα περίπου ως αγγαρεία. Έχοντας τα γαλόνια ενός «top class» ρέφερι, πιστεύει ακράδαντα πως κάνει… χάρη σε όλους όταν εμφανίζεται στις εγχώριες διοργανώσεις. Άλλωστε, μέχρι πρότινος, ΚΕΔ και λοιποί «προστάτες», διατηρούσαν τον Βασσάρα μέσα σε μια γυάλα! Του έδιναν «εύκολα» ματς, να μην πάει κάτι στραβά, να μην δημιουργήσει αναστάτωση, να διατηρεί ξεκούραστα το προσωνύμιο του «κορυφαίου».

Και χθες, το ωραίο παραμύθι έλαβε οριστικά τέλος. Ο διαιτητής με το παντοτινό όνειρο να ζήσει μεγαλεία σε σπουδαίες διοργανώσεις, προκάλεσε θυμηδία με τις αποφάσεις του. Πάλι καλά να λέμε που οι βοηθοί Μποζατζίδης και Σαραϊδάρης ( αν εξαιρέσουμε μια λανθασμένη υπόδειξη οφ σαιντ εις βάρος του Νούνιες) του πέταξαν σωσίβιο και δεν βυθίστηκε στα νερά του κρητικού πελάγους.

Σε κρίσιμες στιγμές ο Κύρος έδειξε κατώτερος των περιστάσεων. Είπαμε, να βαφτίζεται αυτοβούλως πρωταγωνιστής. Όλα, όμως, έχουν ένα όριο.

Το πέναλτι με το οποίο προηγήθηκε ο Εργοτέλης, απλά δεν υπάρχει! Ογκνιένοβιτς και Σέζαρ τρέχουν προς την μπάλα και ξαφνικά ο Κύρος εφευρίσκει παράβαση! Πού την ανακάλυψε; Να είδε πως μπλέχθηκαν τα πόδια των δύο ποδοσφαιριστών; Σε αγώνες του υψηλού επιπέδου που σφυρίζει, τέτοια πέναλτι δίνει;

Λίγο αργότερα, ο Κοβάσεβιτς σπρώχνεται στον αέρα από τον Χίμπλινγκερ και ο διεθνής διαιτητής κλείνει τα μάτια. Εκεί, δεν διαπίστωσε κάτι το μεμπτό. Δεν θα πούμε ότι έκρινε με δύο μέτρα και δύο σταθμά, αλλά θα μπορούσε να καταλογίσει υπέρ τού Ολυμπιακού πέναλτι.

Στο 2-2 του Κοβάσεβιτς, ο Λούα Λούα στην προσπάθειά του να κερδίσει την μπάλα, υποπίπτει σε φάουλ επί του Κορδονούρη. Ο Βασσάρας έχει τη φάση «πιάτο» μπροστά του και λέει να συνεχιστεί το ματς. Είναι φανερό πως η ψυχολογία του έχει τραυματιστεί και αποφασίζει με γνώμονα τις τύψεις που κουβαλά. Και ένας ρέφερι επηρεασμένος από προηγούμενες αποφάσεις του είναι ένας επικίνδυνος διαιτητής.

Στο δεύτερο ημίχρονο, ο Τοροσίδης πέφτει μέσα στην περιοχή λες και τον χτύπησε κεραυνός και ο δήθεν εξαιρετικός Βασσάρας σπεύδει στο σημείο του πέναλτι. Μα, ο Γραμμόζης δεν έκανε κάτι επιλήψιμο στον αντίπαλό του. Πώς, όμως, να βγάλει ήρεμος το παιχνίδι ο θολωμένος διαιτητής;

Στην Κρήτη, σε ένα φαινομενικά ήρεμο ματς, ο Κύρος Βασσάρας μπορούσε να δώσει αληθινό ρεσιτάλ. Γιατί ακόμη και οι επίμαχες φάσεις, μόνο δύσκολες δεν ήταν. Ο άνθρωπος ψαχνόταν να γίνει πρωταγωνιστής και τα κατάφερε.

Ελπίζουμε ότι η ΚΕΔ του Ψυχομάνη θα τον κόψει από τους πίνακες εντός της ημέρας. Και δεν θα περιμένει να ακολουθήσει το ρεύμα. Ο Βασσάρας ήταν απαράδεκτος. Αν αυτός είναι ο καλύτερος διαιτητής, τι να περιμένουμε από τους χειρότερους;
Ό,τι λάμπει δεν είναι χρυσός

Η Αργεντινή έλκει την ονομασία της από το λατινικό «αργέντουμ» (άργυρος), πολύτιμο μέταλλο το οποίο προμηθεύονταν οι ευρωπαϊκές αποικίες στην περιοχή. Επί του παρόντος ο Λιονέλ Νούνιες, με την παρουσία του στο Λιμάνι, όχι μόνο δεν πείθει για «χρυσό» ή «αργέντουμ», αλλά επιβεβαιώνει τη ρήση…«άνθρακες ο θησαυρός»!

Τι παίκτης είναι ο Νούνιες; Σέντερ φορ ή μέσος; Εκτελεστής ή δημιουργός; Ακραίος ή ενδιάμεσος; Πολλά ερωτήματα που δεν βρίσκουν απάντηση τόσο εύκολα. Ο Νούνιες δείχνει ποδοσφαιριστής «λίγο απ΄ όλα». Δυστυχώς για τον Ολυμπιακό, πουθενά δεν μοιάζει «πολύς».

Αν ήταν αξιόλογος κεντρικός φορ, σίγουρα θα είχε πετύχει γκολ και θα απειλούσε σοβαρά την αντίπαλη εστία. Στο «Μπερναμπέου», η κεφαλιά του υπήρξε μεν καλή, όχι όμως αψεγάδιαστη και ο Κασίγιας απέκρουσε. Αν τα τεχνικά προσόντα του θάμπωναν τον Λεμονή, ο Αργεντινός δεν θα έχανε τη θέση του στον χώρο του κέντρου.

Ο Νούνιες πασχίζει να πείσει ότι δίκαια έδωσε περί τα 2,5 εκατ. ευρώ το περασμένο καλοκαίρι ο Ολυμπιακός στην Αρχεντίνος Τζούνιορς. Επιλογή του Ίβιτς, ο Νούνιες διανύει περίοδο προσαρμογής και παίζει αραιά και πού. Χθες, ο Λεμονής τον έριξε στη μάχη κατά το δεύτερο ημίχρονο, αφού ο Λούα Λούα υστερούσε καταφανώς. Τι έκανε ο Νούνιες; Ελάχιστα πράγματα. Μετρήσαμε ένα… τζούφιο σουτ από μακριά, ορισμένες λάθος πάσες και αρκετές καθυστερημένες επιλογές που φρέναραν την «κόκκινη» αντεπίθεση. Η άμυνα του Εργοτέλη ουδέποτε ένιωσε τον ογκώδη νεαρό κυνηγό.

Όταν ξοδεύεις μια περιουσία, αναμένεις πολύ περισσότερα. Κι αν όχι άμεσα μια και υφίσταται πάντα η λογική της «επένδυσης», το ζητούμενο είναι ένας παίκτης να παρουσιάζει κάτι και να δείχνει γιατί τον τσέκαρε το έμπειρο μάτι ενός σκάουτερ. Μέχρι στιγμής, ο Νούνιες πέρα από σκόρπιες υποσχέσεις, δεν παρουσιάζει το παραμικρό!


«Άθλος» τόσα λάθη!

ΣΤΗΝ ελληνική Μυθολογία, ο Ηρακλής ήταν γνωστός για τους άθλους του. Ας προσθέσουμε έναν ακόμη και αφορά τον Ηρακλή (Τσίκινης) της σύγχρονης εποχής και του ελληνικού ποδοσφαίρου:

ολοκληρώθηκε αναίμακτα το χθεσινό ματς ανάμεσα στον ΠΑΟ και τον Ατρόμητο. Λίγο το έχετε, δηλαδή, με τόσα λανθασμένα σφυρίγματα του εκ Μεσσηνίας ορμώμενου διαιτητή;

Ο Τσίκινης απέβαλε νωρίς νωρίς τον Ανατολάκη, γιατί έκρινε πως σταμάτησε (έσπρωξε) αντικανονικά τον Σαλπιγγίδη. Απόφαση τουλάχιστον συζητήσιμη, καθ΄ όσον ο κυνηγός του ΠΑΟ δεν ήταν κάτοχος της μπάλας.

Ακολούθως, ο ρέφερι αγνόησε χέρι του Ολιβέιρα (πέναλτι και κόκκινη κάρτα), ενώ μετά σφύριξε αδιάφορα όταν ανέτρεψε ο Τζιόλης τον Τρέχο. Θα έπρεπε να δώσει πέναλτι υπέρ του Ατρομήτου και να δείξει δεύτερη κίτρινη στον αμυντικό μέσο των «πρασίνων». Στο δεύτερο ημίχρονο, ο Τσίκινης αγνόησε σκληρό φάουλ του Κορακάκη πάνω στον Μάτος και δεν έκανε ούτε παρατήρηση στον μπακ.

Υποτίθεται πως ο Τσίκινης είναι έμπειρος διαιτητής, με μπόλικα σημαντικά ματς στο ενεργητικό του. Ναι μεν τον έβγαλαν από τη λίστα των διεθνών, αλλά παιχνίδια όπως το χθεσινό της Λεωφόρου μπορεί να τα βγάζει με άνεση. Τέτοιος πανικός και τόσα σφάλματα, δεν δικαιολογούνται.

Μόλις την έκτη αγωνιστική, το πρόβλημα της ελληνικής διαιτησίας φαίνεται δυσεπίλυτο. Ο ικανός Τσίκινης τα κάνει μπάχαλο στην έδρα του Παναθηναϊκού. Ο (άριστος, όταν βρίσκεται σε φόρμα)

Κασναφέρης παραμένει στα… πιτς. Η νέα γενιά αγνοεί πέναλτι και δεν εφαρμόζει απλούς κανονισμούς σε χτυπήματα φάουλ (Ζολώτας). Αντί στο πρωτάθλημα της Σούπερ Λίγκας να ξεχωρίζουν οι παίκτες, αναζητούνται αξιόλογοι διαιτητές να ολοκληρώσουν ένα παιχνίδι χωρίς διαμαρτυρίες. Και είμαστε ακόμη στην αρχή…