Εναλλακτικά Η εποχή των κανιβάλων

ΠΡΙΝ από δέκα μήνες ένας επιφανής συνταξιούχος Ευρωπαίος πολιτικός πέρασε μερικές ημέρες στην Αθήνα. Μεταξύ άλλων ραντεβού που έκανε είδε και τον Πρωθυπουργό- κι ας έχουν διαφορά ηλικίας περί τα τριάντα χρόνια. Παραξενεμένος κάπως από την άτυπη συνάντηση στο Μαξίμου, ο αειθαλής επισκέπτης πήρε μερικές γνώμες κι από άλλους Αθηναίους συνομιλητές του για τον Κώστα Καραμανλή. «Ήταν λίγο σφιγμένος τα πρώτα τρία χρόνια», του είπαν. «Έχει άγχος για την επανεκλογή του. Στη δεύτερη θητεία του, απελευθερωμένος πια, θα δείξει δυναμισμό». Ο ξένος κούνησε το κεφάλι του: «Αν δεν έχεις τόλμη μέσα σου, δεν τη βρίσκεις ξαφνικά. Αυτό που βρίσκεις είναι μια δικαιολογία για να μην κάνεις πάλι τίποτα…».

Με αυτό το τίποτα φλερτάρει πάλι ο Κώστας Καραμανλής. Το «σπιν» Μαξίμου των πρώτων μετεκλογικών ημερών για έναν Πρωθυπουργό υπερενεργοποιημένο, που τηλεφωνεί διαρκώς στους υπουργούς του και σπρώχνει την κυβέρνηση, έχει μάλλον ατονήσει. Η εκπαιδευτική μεταρρύθμιση μπήκε στο ράφι. Στο Ασφαλιστικό, η κυβέρνηση πάει σαν τη χελώνα. Η συνταγματική αναθεώρηση είναι οφθαλμαπάτη. Στα δημοσιονομικά, επικρατεί αναποφασιστικότητα για το πώς και πότε θα επιβληθεί πρόσθετη φορολογία. Ο Πρωθυπουργός αντιμετωπίζει τους αντάρτες της Κοινοβουλευτικής Ομάδας με δημόσιους ασπασμούς- όπως αυτός προς τον Μάκη Γιακουμάτο στην Κεντρική Επιτροπή.

ΤΙ ΣΥΜΒΑΙΝΕΙ; Βρήκε πάλι τη δικαιολογία ο Καραμανλής για να επιστρέψει στην παρασκηνιακή απραξία; Το σχήμα είναι γνωστό, αρχής γενομένης από το κόμμα, που, ως πρόεδρος της Ν.Δ., ουδέποτε επιχείρησε σοβαρά να αναμορφώσει. Διαχρονικός συνομιλητής του Πρωθυπουργού παραδέχεται πως «ο Καραμανλής έκανε με τη Ν.Δ. ό,τι και ο χειρουργός που ανοίγει έναν βαριά άρρωστο αλλά τον ξανακλείνει γιατί αντιλαμβάνεται ότι δεν μπορεί πια να επέμβει». Ωστόσο, την επομένη της 16ης Σεπτεμβρίου 2007, τα πράγματα δεν είναι εντελώς έτσι. Ιδίως στο κρισιμότερο ζήτημα που είναι εκλογικός νόμος.

Γιατί η πρόταση της κυβέρνησης δεν φαίνεται πουθενά στον ορίζοντα; Έμπειρος κοινοβουλευτικός της Ν.Δ. υποπτεύεται την απάντηση: «Στο Μαξίμου περιμένουν να δουν τι θα ξημερώσει στο ΠΑΣΟΚ τη 12η Νοεμβρίου. Θέλουν να ξέρουν ποιος θα κερδίσει και τι θα κάνει ο χαμένος. Κι αυτό για να δουν τι περιθώρια έχουν να διαπραγματευθούν με την πλευρά Παπανδρέου ή με την πλευρά Βενιζέλου έναν διακομματικό εκλογικό νόμο». Η εκτίμηση είναι πως τουλάχιστον ένας από τους δύο διεκδικητές της ηγεσίας του ΠΑΣΟΚ μπορεί να είναι στριμωγμένος και να επιθυμεί γήπεδο στα μέτρα του στις μεθεπόμενες εκλογές. Ούτως ή άλλως, με ευρωεκλογές το 2009 και προεδρική εκλογή το 2010, το άμεσο μέλλον περιλαμβάνει κάλπες.

Τα ίδια περίπου ισχύουν και για την αναθεώρηση του Συντάγματος. Αν το ΠΑΣΟΚ σπάσει ή είναι ραγισμένο έπειτα από μια καταστροφική εσωκομματική αναμέτρηση, αποκλείεται να βρεθούν είκοσι οκτώ βουλευτές για να πάρει η Ν.Δ. την πλειοψηφία των εκατόν ογδόντα βουλευτών που χρειάζεται στα άρθρα που την ενδιαφέρουν;

Συμπέρασμα: οι Πασόκοι κανιβαλίζουν ο ένας τον άλλο. Όταν τελειώσει περιμένει σειρά για να τους κανιβαλίσει ο νεοκαραμανλισμός.