Με τη σφραγίδα της παντοκρατορίας του προέδρου Χου Τζιντάο

H παντοκρατορία του Κινέζου προέδρου Χου Τζιντάο, που θα περάσει τη σκέψη του και στο καταστατικό του κόμματος, θα σφραγίσει το 17ο Συνέδριο του Κινεζικού Κομμουνιστικού Κόμματος που αρχίζει την ερχόμενη Δευτέρα με τη συμμετοχή περισσότερων από 2.000 κομματικών μελών.

Εν μέσω της μυστικοπάθειας που χαρακτηρίζει πάντα τα μεγάλα γεγονότα στην Κίνα, ένα πράγμα μοιάζει σίγουρο: ο 64χρονος Χου Τζιντάο θα επανεκλεγεί για άλλα πέντε χρόνια γενικός γραμματέας του κόμματος. Και δεν είναι μόνο αυτό. Το δόγμα της «επιστημονικής ανάπτυξης», που πρεσβεύει ο Χου, θα περιληφθεί τώρα στο καταστατικό του κόμματος. Και ο Χου θα γίνει ένας πραγματικός θεωρητικός του καθεστώτος, δίπλα στον Μάο, τον Ντενγκ Ξιαοπίνγκ και τον Τζιανγκ Ζεμίν, που άργησαν όμως πολύ μέχρι να δουν τη σκέψη τους να αναγορεύεται σε επίσημο δόγμα. «Η ηγεσία της Κίνας απομακρύνεται σιγά-σιγά από τον μαρξισμό-λενινισμό για να προτείνει μια εκσυγχρονιστική και εθνικιστική ιδεολογία», λέει στο γαλλικό περιοδικό «Λ΄Εξπρές» ο Ζαν-Πιερ Καμπεστάν, καθηγητής και διευθυντής του Τμήματος Πολιτικής Επιστήμης και Διεθνών Σπουδών στο Πανεπιστήμιο του Χονγκ Κονγκ.

Η «αρμονική κοινωνία». Η έμφαση στην ανάπτυξη με κάθε τρόπο, που χαρακτήριζε τα χρόνια του Τζιανγκ Ζεμίν, θα δώσει έτσι τη θέση της στην «αρμονική κοινωνία» που πρεσβεύει ο διάδοχός του. «Η αλήθεια είναι ότι αυτή η νέα ιδεολογία είναι λίγο ελιτίστικη, αφού η νομιμότητα των ηγετών απορρέει περισσότερο από τις επιστημονικές τους ικανότητες παρά από κάποια εκλογή», επισημαίνει ο Καμπεστάν.

Στις 25 του περασμένου Ιουνίου, μιλώντας στην κεντρική σχολή του κόμματος, ο Χου είχε τονίσει ότι μακροπρόθεσμος στόχος της Κίνας είναι η ανάπτυξη της σοσιαλιστικής δημοκρατίας. «Η κυβέρνηση πρέπει να αυξήσει τους διαύλους πολιτικής συμμετοχής, να εμπλουτίσει τις μορφές συμμετοχής και να προωθήσει επιστημονικές και δημοκρατικές διαδικασίες λήψης αποφάσεων», είπε. Στο ίδιο πνεύμα, ο πρωθυπουργός Ουέν Τζιαμπάο έλεγε τον περασμένο Σεπτέμβριο στο παγκόσμιο Οικονομικό Φόρουμ που έγινε στο Νταλιάν: «Χωρίς πολιτική μεταρρύθμιση, η οικονομική μεταρρύθμιση δεν μπορεί να προχωρήσει». Καθώς πλησίαζε όμως το συνέδριο, η ατζέντα άλλαξε. Και οι αναφορές στη μεταρρύθμιση του πολιτικού συστήματος εξαφανίστηκαν.