Όταν το «εθνικό» γίνεται της μόδας…
Καθώς κλείνει η εβδομάδα, ας κάνουμε έναν απολογισμό της ευρωπαϊκής Κεντροαριστεράς. Στη χειρότερη θέση (μαζί με τους Έλληνες) βρίσκονται οι Γάλλοι και οι Γερμανοί. Οι Ιταλοί κρατιούνται με νύχια και με δόντια στην κυβέρνηση. Οι Σουηδοί απολαμβάνουν την αντιπολίτευση. Οι Βρετανοί καμαρώνουν τον καινούργιο τους αρχηγό. Και οι Ισπανοί ασχολούνται με τον καινούργιο εθνικό ύμνο της χώρας.
Το «εθνικό» είναι της μόδας στην ευρωπαϊκή σοσιαλδημοκρατία. Η Σεγκολέν Ρουαγιάλ ζήτησε στην προεκλογική της εκστρατεία από τους συμπατριώτες της να υψώσουν από μια σημαία σε κάθε μπαλκόνι, ενώ ο Γκόρντον Μπράουν ετοιμάζει μια Διακήρυξη των Βρετανικών Αξιών. Σε αυτό το κλίμα, είναι λογικό λοιπόν να τάσσονται και οι Ισπανοί σοσιαλιστές υπέρ ενός εθνικού ύμνου που οι στίχοι του θα ενώνουν όλους τους Ισπανούς. Ο σημερινός ύμνος δεν έχει στίχους: μετά τον θάνατο του Φράνκο, οι στίχοι που είχε διαλέξει ο δικτάτορας καταργήθηκαν και έκτοτε όλες οι προσπάθειες που έχουν γίνει για να βρεθούν καινούργιοι έχουν αποτύχει. Οι Ισπανοί αθλητές, κάθε φορά που κερδίζουν ένα χρυσό μετάλλιο, είναι έτσι υποχρεωμένοι να συνοδεύουν τον ύμνο τους με ένα «τα-ρα, τα-ρα, τα-ρα». Αλλά τώρα το πράγμα θα αλλάξει. Εδώ και μερικούς μήνες, οι Ισπανοί πολίτες γράφουν στίχους και τους στέλνουν είτε κατευθείαν στην Ολυμπιακή Επιτροπή είτε στις εφημερίδες που τους συγκεντρώνουν για να τους στείλουν εκείνες. Η προθεσμία λήγει στις 26 Οκτωβρίου. Στη συνέχεια θα επιλεγούν οι καλύτεροι στίχοι και θα σταλούν σε μια επιτροπή Σοφών προκειμένου να ληφθεί η τελική απόφαση.
Η απουσία στίχων. Η «Ελ Παΐς»
διαφωνεί με αυτή τη διαδικασία. «Το πλεονέκτημα του εθνικού μας ύμνου», έγραφε πρόσφατα σε κύριο άρθρο της, «είναι ακριβώς η απουσία στίχων». Το Λαϊκό Κόμμα του Μαριάνο Ραχόι, πάλι, απαιτεί ο νέος ύμνος να μιλά για την Ισπανία και για τη μοναρχία, και την απαίτησή του αυτή θα την περιλάβει στο εκλογικό του πρόγραμμα. Και οι σοσιαλιστές είναι προσεκτικοί. Μια από τις βασικές τους αρχές, η αποκέντρωση και η ενίσχυση των περιφερειών, κινδυνεύει να τους γυρίσει μπούμερανγκ. Η πρόσφατη αιφνιδιαστική παραίτηση του μετριοπαθούς αρχηγού του Βασκικού Εθνικιστικού Κόμματος (ΡΝV) ενισχύει εκείνους που θέλουν να οργανώσουν ένα δημοψήφισμα, με το οποίο οι Βάσκοι θα αποφασίσουν τι ακριβώς σχέση θέλουν με τη Μαδρίτη. Αν οι Βάσκοι αποφασίσουν να χαλαρώσουν τους δεσμούς τους με την κεντρική εξουσία, είναι πιθανό να τους ακολουθήσουν και οι Καταλανοί. Οι κινήσεις αυτές αποτελούν δώρο προς την αντιπολίτευση, που έχει κατηγορήσει επανειλημμένα τον Θαπατέρο ότι καταστρέφει την εθνική ενότητα της χώρας. Προχθές το βράδυ πάντως, με εντολή του δικαστή Μπαλτάσαρ Γκαρθόν, συνελήφθη στη Σεγκούρα της Χώρας των Βάσκων ολόκληρη η ηγεσία του κόμματος Μπατασούνα, που θεωρείται πολιτικό σκέλος της ΕΤΑ.
Τον περασμένο μήνα, η δημοτικότητα του Ισπανού πρωθυπουργού ξεπέρασε για πρώτη φορά το 50%
Ερωτευμένος με τη δημοκρατία ο Θαπατέρο
O Θαπατέρο ανέλαβε την εξουσία χάρις στους τρομοκράτες της Αλ Κάιντα και ενδέχεται να τη χάσει εξαιτίας των τρομοκρατών της ΕΤΑ. Ο τρόπος που η κυβέρνηση Αθνάρ χειρίστηκε τις επιθέσεις της 11ης Μαρτίου 2004, αποδίδοντάς τες για μέρες στους Βάσκους αυτονομιστές, προκάλεσε την ανατροπή των δημοσκοπήσεων και χάρισε τη νίκη στους σοσιαλιστές. Η επιμονή του σοσιαλιστή πρωθυπουργού να κάνει διάλογο με την ΕΤΑ, χωρίς να την πείσει τελικά να καταθέσει τα όπλα, ίσως να οδηγήσει το κόμμα στην ήττα στις εκλογές του ερχόμενου Μαρτίου. Το βέβαιο είναι ότι ο Sosom΄ an (Πληκτικός), όπως αποκαλούσαν πριν από μερικά χρόνια τον Θαπατέρο τα μέσα ενημέρωσης της Ισπανίας, αποδείχθηκε τα τριάμισι τελευταία χρόνια ένας ικανός, συνεπής και τίμιος πολιτικός. Δεν το λέμε εμείς, αλλά οι Ισπανοί: τον περασμένο μήνα, η δημοτικότητα του Ισπανού πρωθυπουργού ξεπέρασε για πρώτη φορά το 50%.
Το πρώτο πράγμα που έκανε ο Θαπατέρο μόλις εξελέγη ήταν να εκπληρώσει την υπόσχεση που είχε δώσει να αποσύρει τα ισπανικά στρατεύματα από το Ιράκ. Τον έβρισαν, τον χλεύασαν (ο Τόμας Φρίντμαν του θύμισε τη φράση που είχε πει ο Τσώρτσιλ στον Τσάμπερλεν μετά την υπογραφή του συμφώνου ειρήνης με τον Χίτλερ: «Είχες να διαλέξεις ανάμεσα στον πόλεμο και την ατίμωση. Διάλεξες την ατίμωση και θα έχεις πόλεμο»), αλλά εκείνος ήξερε ότι κάνει το σωστό. Το δεύτερο μέτρο που έλαβε ήταν να ιδρύσει 400 ειδικά δικαστήρια για την αντιμετώπιση της οικογενειακής βίας κατά των γυναικών. Και το τρίτο, να νομιμοποιήσει τον γάμο των ομοφυλοφίλων, παρά τη λυσσαλέα αντίδραση της Εκκλησίας. Και τα τρία μέτρα τα προώθησε στις πρώτες 100 ημέρες της κυβέρνησής του.
Η φιλοσοφία. Ο φιλόσοφος που έχει επηρεάσει περισσότερο τον Θαπατέρο είναι ο Ιρλανδός Φίλιπ Πέτιτ, που πιστεύει ότι το κράτος έχει υποχρέωση να παρεμβαίνει ώστε να εξασφαλίζει την ελευθερία των πολιτών και τον σεβασμό των κοινωνικών αξιών. «Σοσιαλισμός των πολιτών»: έτσι θα μπορούσε να χαρακτηριστεί η φιλοσοφία του 47χρονου Ισπανού πρωθυπουργού, που στηρίζεται στην ειρηνική εξωτερική πολιτική, την διεύρυνση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και την παρακολούθηση της λαϊκής βούλησης. Οι φίλοι του δεν τον χαρακτηρίζουν αριστερό, αλλά ριζοσπάστη δημοκράτη. Και ο ίδιος δηλώνει ερωτευμένος με τη δημοκρατία.
Γυναίκες, ένα ισχυρό όπλο Ένα από τα ισχυρά όπλα του Θαπατέρο και των σοσιαλιστών είναι οι γυναίκες. Πράγματι, η χώρα που πριν από πέντε αιώνες εφηύρε τον όρο machismo, γνωρίζει σήμερα μια πολιτιστική επανάσταση.
Τα μισά μέλη του υπουργικού συμβουλίου είναι γυναίκες, το υψηλότερο ποσοστό στην Ευρώπη. Η σοσιαλιστική κυβέρνηση ζητά από τα πολιτικά κόμματα να εξασφαλίζουν ότι το 40% των υποψηφίων βουλευτών τους είναι γυναίκες και από τις μεγάλες επιχειρήσεις να τοποθετούν γυναίκες στο 40% των θέσεων στα διοικητικά συμβούλια. Γυναίκα είναι για πρώτη φορά και η πρώτη αντιπρόεδρος της κυβέρνησης. «Έχουμε έναν πρωθυπουργό που όχι μόνο λέει ότι είναι φεμινιστής, αλλά συμπεριφέρεται και ως φεμινιστής», τονίζει η Μαρία Τερέσα Φερνάντεθ ντε λα Βέγκα. Τι θλιβερή σύγκριση με μια γνωστή μας κυβέρνηση που έχει μόλις μια γυναίκα υπουργό και μια υφυπουργό! Αλλά, πάλι, ο επικεφαλής αυτής της κυβέρνησης δεν είναι ούτε σοσιαλιστής ούτε φεμινιστής…














