Εναλλακτικά Σαράντα οκτώ ώρες

ΔΕΝ ΠΑΡΑΙΤΗΘΗΚΕ. Τις δύο πρώτες ημέρες μετά τις εκλογές, ο Γιώργος Παπανδρέου προβληματίστηκε για τις επόμενες κινήσεις του. Δέχθηκε επισκέψεις από στελέχη, ορισμένα από τα οποία τού συνέστησαν την έξοδο. Κάλεσε φίλους και συνεργάτες από τα παλιά. Στηρίχθηκε από μέλη της οικογενείας του. Και δέχθηκε πίεση από τις κινήσεις του Βενιζέλου: τη βραδινή εμφάνιση στο Ζάππειο, αλλά και το ραντεβού με τον Κώστα Σημίτη στην Ακαδημίας, την επομένη των εκλογών.

Ωστόσο, το κρίσιμο σαρανταοκτάωρο πέρασε και ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ παρέμεινε στη θέση του. Ως συνήθως στην πολιτική, η δράση προκαλεί αντίδραση. Επειδή κινήθηκε ο Βενιζέλος, κάποιοι συντάχθηκαν με τον Παπανδρέου. Και μέσα σε δεκαπέντε ημέρες, το ΠΑΣΟΚ χωρίστηκε στις γραμμές του ΄96. Από τη μια οι παλιοί προεδρικοί- Καστανίδης, Παπουτσής, Παναγιωτακόπουλος ακόμη κι ο Χυτήρης- από την άλλη οι άφιλοι εκσυγχρονιστές.

Φυσικά, υπάρχουν εξαιρέσεις ή παραφωνίες. Ο Ρέππας, προκαλώντας ευρεία κατάπληξη, είναι με τον πρόεδρο. Η δαιμονοποίηση Σημίτη υπερτιμά τον πραγματικό ρόλοπόσω μάλλον τις δυνατότητες- του πρώην πρωθυπουργού. Ο Σκανδαλίδης κατέβηκε μόνος του. Και κάποιοι- από Λαλιώτη, Βάσω και Ευθυμίου, μέχρι Άννα και Χρυσοχοΐδη- είναι στη μέση.

ΤΟ ΠΑΣΟΚ ζει τη μεγαλύτερη κρίση της ιστορίας του. Ζει όμως και μια πρωτοφανή για ελληνικό κόμμα διεργασία. Αυτή συνοψίζεται στο εξής ερώτημα: «Είναι δυνατόν ένας Παπανδρέου να χάσει μέσα στο ΠΑΣΟΚ;». Ποτέ δεν έχει αμφισβητηθεί η ηγεσία κάποιου που φέρει το όνομα της ιδρυτικής οικογένειας ενός κόμματος. Το 1996, ο Κώστας Σημίτης νίκησε τον Άκη Τσοχατζόπουλο. Όχι τον ίδιο τον Ανδρέα Παπανδρέου. Όσο για τη Ν.Δ., το 1997 έχασε την ηγεσία της ο καραμανλικός Έβερτ για να την πάρει ένας γνήσιος Καραμανλής.

Φαίνεται πως η πλευρά Βενιζέλου είχε υποτιμήσει την αντοχή που θα είχαν οι «οικογενειακές αξίες» στο ΠΑΣΟΚ. Τα μηνύματακυρίως από την περιφέρεια- είναι πως ένα μέρος της βάσης είναι παπανδρεϊκό. Ασχέτως επιδόσεων του Γιώργου στις εκλογές του 2004 και του 2007. Λίγο σαν τους οπαδούς μιας ποδοσφαιρικής ομάδας που την υποστηρίζουν με το ίδιο- αν όχι περισσότερο- πάθος αν πέσει στη Β΄ Κατηγορία.

ΟΙ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΕΣ ξένες εφημερίδες αφιέρωσαν ένα ή δύο μονόστηλα στις ελληνικές εκλογές της 16ης Σεπτεμβρίου. Από τον Παρισινό «Μοντ» ώς τους αμερικανικούς «Νιου Γιορκ Τάιμς» το «στόρι» ήταν το ίδιο. Στη μάχη των κληρονόμων δύο πολιτικών δυναστειών, ο ανιψιός Κώστας Καραμανλής κέρδισε τον γιο και εγγονό πρωθυπουργών Γιώργο Παπανδρέου. Στην Ελλάδα το έχουμε συνηθίσει. Πουθενά όμως η πολιτική δεν είναι τόσο αιμομικτική στην κορυφή.

Η έκβαση της αναμέτρησης για την ηγεσία του ΠΑΣΟΚ δεν θα χρίσει απλώς αρχηγό. Είναι και «κρας τεστ» για την αντοχή των οικογενειών στην ελληνική πολιτική.