Γνώμη

Η κακιά στιγμή

Μέσα σε όλα τα καλά που μας προκύπτουν τον τελευταίο καιρό στο ελληνικό ποδόσφαιρο υπάρχει και ένα άσχημο. Δεν είναι λίγοι δηλαδή οι επαγγελματίες ποδοσφαιριστές που τραυματίζονται και χάνουν μεγάλο μέρος των αγωνιστικών τους υποχρεώσεων.

Τι να πρωτοθυμηθεί κανείς. Ο Χρήστος Κωστής ήταν αυτός που άνοιξε τον χορό των σοβαρών τραυματισμών και δυστυχώς ακολούθησαν ο Πατσατζόγλου, ο Γκονζάλεζ, ο Λαγός, ο Άντερσον, ο Μόρις, και τόσοι άλλοι. Με άλλη μία σοβαρή περιπέτεια να είναι κι αυτή του Αλεξόπουλου.

Η Οδύσσεια συνεχίζεται για κάποιους παίκτες και τα βασικά ερωτήματα είναι δύο.

Τι φταίει και έχουμε τόσους συχνούς και σοβαρούς τραυματισμούς και για ποιο λόγο είναι τόσο μεγάλος ο χρόνος της αποθεραπείας των άτυχων ποδοσφαιριστών;

Μήπως η ποδοσφαιρική Ελλάδα εξακολουθεί να μη διαθέτει (και παρά το γεγονός ότι έκανε Ολυμπιακούς Αγώνες) τις κατάλληλες εγκαταστάσεις (γήπεδα για αγώνες και προπονήσεις) ή μήπως οι προπονητές πιέζουν περισσότερο απ΄ ό,τι επιτρέπεται τους παίκτες τους για να τα δίνουν όλα;

Και για το μετά την εγχείρηση στάδιο τι γίνεται; Γιατί και σε αυτόν τον μηχανισμό φαίνεται ότι κάτι δεν πάει καλά. Αν θυμηθούμε τις σχετικές προβλέψεις των υπευθύνων σχετικά με τον χρόνο της απουσίας των τραυματιών ποδοσφαιριστών, θα αντιληφθούμε εύκολα ότι στις περισσότερες των περιπτώσεων έχουν πέσει πολύ έξω στις εκτιμήσεις τους.  Θα ασχοληθούν επιτέλους κάποιοι με αυτό το σοβαρό ζήτημα; Ή μήπως θα το χρεώσουμε στην κακιά στιγμή και θα γυρίσουμε σελίδα;