[ ΣΕ ΠΡΩΤΟ ΕΝΙΚΟ ] Απορίες που γεννά η επιστήμη…

Oι λάτρεις των… γκουρμέ γεύσεων στέκονται στις εκλεπτυσμένες απολαύσεις. Οι καλοφαγάδες πάλι, δίνουν ιδιαίτερη σημασία τόσο στη ποιότητα όσο και στην ποσότητα. Όσο για τους πεινασμένους, ως γνωστόν ονειρεύονται καρβέλια και… ό,τι άλλο βρεθεί στο τραπέζι.

Αν όλους αυτούς τους βάλουμε στο ίδιο «καζάνι», τότε καταλήγουμε (σε γενικές γραμμές) στο συμπέρασμα πως η διατροφή δεν είναι παρά θέμα επιλογής και ελεύθερης βούλησης. Το γνωστόν «περί ορέξεως κολοκυθόπιτα», φαίνεται να ισχύει.

Σωστά; Λάθος! Σκλάβοι του φαγητού είμαστε, όπως τονίζουν οι επιστήμονες, και πιο συγκεκριμένα σκλάβοι των ματιών μας. Τι κι αν πιστεύαμε πως «τρώγοντας έρχεται η όρεξη»; Στην πραγματικότητα, το στομάχι λιγουρεύεται ό,τι βλέπει.

Το πείραμα: τοποθέτησαν σοκολάτες κοντά στα γραφεία εργαζομένων. Τι διαπίστωσαν; Οι εργαζόμενοι που βρίσκονταν κοντά στον γλυκό πειρασμό, έτρωγαν κατά μέσο όρο πέντε επιπλέον σοκολάτες, σε σύγκριση με εκείνους που κάθονταν στο τέλος του διαδρόμου- άρα δεν είχαν και οπτική επαφή με τις σοκολάτες.

Θυμάστε αυτή τη διαφήμιση με το σλόγκαν «κανείς δεν μπορεί να φάει μόνον ένα»; Σύμφωνα με την ίδια έρευνα, πίσω από αυτές τις γραμμές κρύβεται μια ολόκληρη επιστήμη. Οι ειδικοί επισημαίνουν πως όλοι είναι επιρρεπείς στις λιχουδιές. Κι αν το ψυγείο τους είναι γεμάτο με αυτές, τότε θα τις φάνε όλες, εκτός κι αν κάτι ή κάποιος τους εμποδίσει.

Επομένως, εάν δεχτούμε όλα τα παραπάνω, πρέπει να περπατάμε με κλειστά τα μάτια όταν περνάμε έξω από ζαχαροπλαστεία, φούρνους και εστιατόρια, διαφορετικά θα φάμε τον άμπακο, ωσότου να σκάσουμε. Αλλά τότε, ποια είναι η διαφορά ανάμεσα στον λιτοδίαιτο, τον λιχούδη, τον λιγούρη και τον κοιλιόδουλο; Κοίτα να δεις απορίες που γεννά η επιστήμη…