Ανάλυση

Μεταρρυθμιστική ρητορική

Σαν έτοιμος από καιρό ο κ. Γ. Αλογοσκούφης, απόλυτος πλέον άρχων του τομέα της οικονομίας, έβαλε ήδη σε εφαρμογή το πρόγραμμά του, που έχει συγκεκριμένο- και όχι τυχαίο- χρονοδιάγραμμα: 18 μήνες. Το καλοκαίρι του 2009, ο υπουργός Οικονομίας θέλει να έχει εξαντλήσει την ατζέντα του και να είναι ελεύθερος για κάθε ενδεχόμενη εξέλιξη, είτε για την προετοιμασία μιας νέας προεκλογικής περιόδου, είτε απλώς για τη μετάβασή του σε άλλη κυβερνητική θέση.

Ο κ. Αλογοσκούφης αναλαμβάνει να υλοποιήσει σε μεγάλο βαθμό το σύνθημα που έδωσε ο Πρωθυπουργός μετά τις εκλογές, μιλώντας για «μεταρρυθμίσεις ολοταχώς».

Η σημαντικότερη αφορά το Ασφαλιστικό, για το οποίο ήδη τόσο ο Πρωθυπουργός όσο και ο υπουργός Οικονομίας έχουν αρχίσει να προετοιμάζουν το έδαφος, με καθησυχαστικές δηλώσεις. Ο πρώτος έχει διαβεβαιώσει ότι δεν θα θιγούν τα όρια ηλικίας συνταξιοδότησης και το ύψος των συντάξεων και ο δεύτερος ότι οι αλλαγές θα γίνουν σταδιακά. Επομένως, το λογικό είναι να περιμένουμε μια όχι και τόσο ριζική αναμόρφωση του ασφαλιστικού συστήματος, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι κάποιες ομάδες ασφαλισμένων δεν θα θιγούν. Αν όλα πάνε καλά – για την κυβέρνηση- δηλαδή χωρίς μεγάλες αντιδράσεις, το χρονοδιάγραμμα προβλέπει ψήφιση του σχετικού νομοσχεδίου κάποια στιγμή το δεύτερο εξάμηνο του 2008.

Οι άλλες παρεμβάσεις- ή μεταρρυθμίσεις κατά την κυβερνητική ορολογία- που προγραμματίζονται για το προσεχές διάστημα περιλαμβάνουν επίσης τα φορολογικά μέτρα για τα ακίνητα, ξεκινώντας- άμεσα, τον Νοέμβριο- από την κατάργηση του φόρου κληρονομιάς, αλλά συνεχίζοντας με την επιβολή του νέου φόρου κατοχής και την αύξηση των αντικειμενικών τιμών των ακινήτων, το 2008.

Ακόμη στην ατζέντα του 18μήνου βρίσκεται η περαιτέρω ιδιωτικοποίηση του ΟΤΕ, είτε με την τοποθέτηση στρατηγικού επενδυτή, με συμμετοχή στο μάνατζμεντ, είτε με απλή μετοχοποίηση, ώστε ο ΟΤΕ να γίνει μια νέα πολυμετοχική εταιρεία, όπως η Εθνική.

Τέλος, η σύνταξη ενός προϋπολογισμού για το 2010 που θα προβλέπει μηδενικό έλλειμμα θα είναι το επιστέγασμα του 18μηνου προγράμματος Αλογοσκούφη.

Όλες αυτές οι παρεμβάσεις πάντως- όπως μέχρι στιγμής δείχνουν να διαμορφώνονται- δεν συνιστούν κανένα ιδιαιτέρως καινοτόμο μεταρρυθμιστικό πρόγραμμα, αλλά απλώς μια συνέχιση της διαχείρισης της εξουσίας. Αν η κυβέρνηση αυτή δεν έκανε ουσιαστικές μεταρρυθμίσεις στην πρώτη θητεία της, όταν είχε πολύ μεγαλύτερη κοινοβουλευτική δύναμη, δεν υπάρχει λόγος να το αποτολμήσει τώρα. Αν και δεν μπορούν να αποκλεισθούν εκπλήξεις, ιδίως καθώς το ΠΑΣΟΚ είναι αυτή τη στιγμή ακίνδυνο, η τάση λογικά πρέπει να είναι η συντήρηση της ρητορικής περί μεταρρυθμίσεων, χωρίς ουσία. Όπως γινόταν και τα προηγούμενα τριάμισι χρόνια, με επιτυχία.