Γνώμη

Τα ταλέντα έχουν μέλλον

H νίκη- και μάλιστα με το ευρύ 3-0- ήταν το μεγάλο κέρδος για την ΑΕΚ χτες στο ΟΑΚΑ κόντρα στην (μάλλον υπερτιμημένη από τα ελληνικά ΜΜΕ) Ζάλτσμπουργκ. Το επόμενο μεγάλο κέρδος για την κιτρινόμαυρη ομάδα ήταν η εμφάνιση των Ντάνιελ Τόζερ και Παναγιώτη Κονέ, που δικαίως συγκαταλέγονται μεταξύ των κορυφαίων της συνάντησης. Ο Ούγγρος αντικατέστησε τον Ζούλιο Σέζαρ που τραυματίσθηκε στο 30΄ εκθέτοντας – γιατί όχι;- τον Φερέρ, επειδή επιμένει να τον έχει στον πάγκο. Γιατί ο Τόζερ με το μεστό και ουσιαστικό παιχνίδι του έδωσε στην ΑΕΚ ρυθμό, έβγαλε ωραίες πάσες, ενέπνευσε σιγουριά, δημιούργησε το τρίτο γκολ. Σε αντίθεση με τον Βραζιλιάνο, ο οποίος μέχρι τη στιγμή που τραυματίστηκε κινήθηκε σε ρηχά νερά. Ο Τόζερ, αν και ήρθε από τον πάγκο, όχι μόνο δεν άφησε να φανεί κενό από την αποχώρηση του Βραζιλιάνου, αλλά η προσφορά του ήταν σαφώς μεγαλύτερη σε σχέση με αυτή του Σέζαρ.

Ο Παναγιώτης Κονέ, ένα αυθεντικό ταλέντο του ποδοσφαίρου μας, μπήκε και αυτός στο ματς αναγκαστικά, λόγω του τραυματισμού του Παντελή Καφέ στο ξεκίνημα του β΄ μέρους. Έβαλε ένα υπέροχο γκολ, ίσως και το πιο καθοριστικό, αφού το 3-0 είναι δύσκολο να ανατραπεί στη ρεβάνς της Αυστρίας και έδειξε πως μπορεί να είναι βασικός. Και γιατί όχι δηλαδή.

Όταν η Μπαρτσελόνα στο Τσάμπιονς Λιγκ χρησιμοποιεί 17άρηδες (Μπόγιαν) και 18άρηδες (Τζιοβάνι), γιατί άραγε στην Ελλάδα οι 20άρηδες θα πρέπει μονίμως να γυαλίζουν πάγκους περιμένοντας το αν και πότε θα τραυματιστεί κάποιος συμπαίκτης τους για να πάρουν λεπτά συμμετοχής;