Αυτή η παρέα δεν φοβάται κανέναν

Ο Παναγιώτης Γιαννάκης πέρασε ένα δύσκολο καλοκαίρι. Βλέπετε, αυτή τη φορά, οι τραυματισμοί που χτύπησαν την Εθνική κατά τη διάρκεια της προετοιμασίας δεν ήταν και λίγοι. Με αποκορύφωμα, τον Αντώνη Φώτση που έμεινε με τις γνωστές εν πάση περιπτώσει συνθήκες στην Αθήνα. Ο ομοσπονδιακός τεχνικός πιστεύει ότι «δεν ωφελεί να κλαίμε πάνω από το χυμένο γάλα» και ουσιαστικά είχε βάλει στο μυαλό του πριν από την αναχώρηση της Εθνικής ένα τέτοιο ενδεχόμενο. Και επειδή το τζάμπολ του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος έφτασε, το σύνθημα της Ιαπωνίας παραμένει ακόμα… επίκαιρο: «Κατ΄ αρχάς πάμε όπως και στη Χαμαμάτσου. Δεν πέφτουμε στην παγίδα του φαβορί, διατηρούμε την αυτοσυγκέντρωσή μας και παίζουμε το καλό μπάσκετ που μπορούμε».

Έστω και χωρίς τον Φώτση. «Είμαστε αυτοί που είμαστε, λοιπόν, και προχωράμε». Ο προπονητής της Εθνικής είναι βέβαιος για τους παίκτες, οι οποίοι με τη σειρά τους έχουν κατανοήσει πλήρως αυτά που τους ζητάει. «Όταν μια ομάδα γνωρίζει με ποιο τρόπο θα είναι αποτελεσματική, είναι σίγουρη ότι έχει και τις δυνατότητες να τα καταφέρει» λέει ο Παναγιώτης Γιαννάκης. «Το ζητούμενο σε κάθε νέα πρόκληση είναι κατά πόσον θα δείξεις την απαιτούμενη υπομονή, θα σεβαστείς τον αντίπαλο και, το κυριότερο, να έχεις το καθαρό μυαλό σε οποιαδήποτε κατάσταση αντιμετωπίσεις. Ας μην ξεχνάμε ότι σε ένα τουρνουά με καθημερινούς αγώνες, οι εναλλαγές συναισθημάτων σε ό,τι αφορά την απόδοση είναι αυτές που καθορίζουν το κατά πόσο θα είσαι ανταγωνιστικός».

Ο ομοσπονδιακός τεχνικός είναι απόλυτος σε κάποια θέματα: «Αυτή η ομάδα δεν φοβάται να χάσει. Όποιος το κάνει αυτό, δεν μπορεί να νικήσει. Σε μια τέτοια περίπτωση, πιστεύω ότι θα είμαστε έτοιμοι να δούμε γιατί χάσαμε και να συγκεντρωθούμε στο επόμενο ματς. Ο κόσμος περιμένει πολλά από αυτή την ομάδα. Και η προσπάθειά μας είναι να τους κάνουμε και πάλι υπερήφανους, αλλά και να βοηθήσουμε να χαμογελάσουν και να αποκτήσουν περισσότερη δύναμη όλοι αυτοί οι συνάνθρωποί μας, όλοι οι πληγέντες από τις πυρκαγιές».

Περί αποτελεσματικότητας λοιπόν: «Αυτό που θέλω είναι να προσπαθούμε να εντοπίζουμε σε κάθε ματς τις αδυναμίες του αντιπάλου. Αυτό είναι ένα πρώτο στοιχείο. Το δεύτερο είναι να βελτιώνουμε συνεχώς την ταχύτητά μας και τη διάρκεια στην απόδοση. Αυτά τα δύο έχουν αποδείξει ότι καθιστούν μια ομάδα απόλυτα αποτελεσματική». Ο ομοσπονδιακός τεχνικός αποφεύγει πάντα να μιλήσει για τη… μεθεπόμενη ημέρα. Σίγουρα μπορεί να φαντάζε

ΧΑΜΟΓΕΛΟ

Ο κόσμος περιμένει πολλά από την Εθνική. Και η προσπάθειά μας είναι να βοηθήσουμε να χαμογελάσουν ξανά όλοι οι συνάνθρωποί μας που επλήγησαν από τις πυρκαγιές

ται το τελευταίο διήμερο του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος, αλλά δεν το εξωτερικεύει. Αντίθετα, σκέπτεται μόνο την επόμενη: «Ούτε καν αυτή τη στιγμή μπορούμε να σκεφτούμε άλλο ματς εκτός από αυτό της πρεμιέρας. Το πώς θα συμπεριφερθεί η ομάδα στο συγκεκριμένο παιχνίδι. Να συγκεντρωθούμε στην προπόνηση και να δούμε πώς θα μπορέσουμε να ζήσουμε καλύτερα τις στιγμές που έρχονται. Ύστερα από αυτό, θα δούμε την επόμενη προπόνηση και το επόμενο ματς. Καθένα με τη σειρά του και την ώρα που πρέπει».

Μέσα σε όλα αυτά μπαίνει και η παρέα. Πέρυσι, πριν από την Ιαπωνία είχε πει πως ο στόχος είναι να να επιστρέψουν πιο καλή παρέα: «Αυτός είναι πάντα ο στόχος. Οι επιτυχίες τις περισσότερες φορές φέρνουν εφησυχασμό και αυτό ακριβώς έχει καταστρέψει πολλούς. Αυτό λοιπόν είναι το ζητούμενο. Μέσα από την προσπάθεια της παρέας, μπορεί κάποιος να συγχωρήσει πιο εύκολα το λάθος του συμπαίκτη του και λιγότερο το δικό του. Με αυτό τον τρόπο βοηθάς όλους αυτούς με τους οποίους συνεργάζεσαι. Σε μια ομάδα που έχει αυτές τις προϋποθέσεις, η δυνατότητα και η ικανότητα πάνω απ΄ όλα να διατηρηθεί σε υψηλό επίπεδο είναι ακόμα μεγαλύτερη. Έτσι, μέσω της παρέας, μπορούμε να έχουμε ακόμα καλύτερο αποτέλεσμα. Και έτσι θέλουμε να επιστρέψουμε και από την Ισπανία. Με μια ακόμα πιο δεμένη παρέα».

Ερώτημα λοιπόν: Δεν έχει υπάρξει τρία χρόνια τώρα τριβή σε αυτές τις σχέσεις; «Η ομάδα έμαθε να δουλεύει με αυτό τον συγκεκριμένο τρόπο. Μπορεί να βελτιώνεται μέσα από τον προγραμματισμό, να γίνεται πιο φρέσκια σωματικά και πνευματικά. Ξέρουμε ότι θα είναι δύσκολα, κάθε ματς έχει τον δικό του βαθμό δυσκολίας, αλλά μέσα και από αυτό τον αλληλοσεβασμό ξεπερνιούνται όλα και η ομάδα βαδίζει στον δρόμο της. Είναι συγκλονιστικό να είσαι σε αυτή την παρέα των παιδιών. Κι αυτό ακριβώς συμβαίνει και με όποιον άλλο μπαίνει στην ομάδα. Είναι κάτι το οποίο “βγαίνει” και στο αγωνιστικό κομμάτι μέσα στο γήπεδο. Στον τρόπο με τον οποίο θα αντιμετωπίσει η ομάδα τις δυσκολίες που θα παρουσιαστούν στο ματς. Είναι η διαχείριση της κρίσης, η οποία πρέπει να είναι απόλυτα σωστή για να φτάσεις στο επιθυμητό αποτέλεσμα».

Ο ομοσπονδιακός τεχνικός έχει μάθει να ζει έντονα το μπάσκετ: Το έχει πει πάρα πολλές φορές, τόσο κατά τη διάρκεια της καριέρας του ως παίκτης, όσο και τα τελευταία χρόνια που είναι στον πάγκο. «Χαίρομαι που είμαι σε ένα χώρο που αγαπώ πολύ. Για αυτό, απολαμβάνω την κάθε στιγμή. Άλλωστε ο αθλητισμός είναι πάντα ωραίος. Οποιοδήποτε άθλημα κι αν κάνεις».

Γι΄ αυτό άλλωστε και πιστεύει στα σταθερά βήματα. Κάνοντας μια αναδρομή θυμάται την ομάδα από τους Ολυμπιακούς του 2004. Ίσως βέβαια και ο ίδιος, να μην περίμενε τόσο γρήγορα τις μεγάλες επιτυχίες. «Τώρα αρχίσαμε αυτή την προσπάθεια. Είχα πει μάλιστα πως αυτή η ομάδα μπορεί να πρωταγωνιστήσει για αρκετά χρόνια. Το 2005 στο Βελιγράδι ήρθε το χρυσό μετάλλιο, πέρυσι στην Ιαπωνία, το ασημένιο στο παγκόσμιο. Γι΄ αυτό και επαναλαμβάνω πάντα πως πιστεύω πολύ σε αυτή την ομάδα, σε αυτά τα παιδιά και περιμένω κι άλλες επιτυχίες. Κι ο στόχος μας είναι κάθε φορά να ανεβαίνουμε κι ένα επίπεδο».