[ ΣΕ ΠΡΩΤΟ ΕΝΙΚΟ ] Λούφα, μίζα και παραλλαγή

Τελικά λειτουργεί περίεργα ο άνθρωπος κάτι τέτοιες στιγμές. Πρώτη κίνηση μόλις σηκώθηκα απ το κρεβάτι το πρωί, να πάρω το λάστιχο να καταβρέξω τα φυτά στο μπαλκόνι, να πλατσουρίσω ξυπόλητη στα πλακάκια, να μου έρθει η αύρα φρέσκου βρεμένου χώματος και πράσινου- ποιος, εγώ, που δεν έχω ασχοληθεί ποτέ με το «άθλημα» φυτά (γιατί έτσι κι αλλιώς ποτίζονται αυτόματα).

Πώς σηκώνεσαι το πρωί και ασυναίσθητα πας για πιπί; Κάπως έτσι. Να μυρίσω φρέσκο χώμα, να δω το πράσινο ζωντανό, γυαλιστερό, να κάτσει πάνω στο δέρμα μου κάτι σαν παρηγοριά, να βάλω και τον ανεμιστήρα στο φουλ, να πετάνε τα άσπρα χαρτιά από ΄δώ κι από ΄κεί, να φύγει επί τέλους μέσα από το δωμάτιο η μυρωδιά της στάχτης. Της θανατίλας.

Δηλαδή λίγο να είσαι «κάπως» από μόνος σου, έρχεται και ο Αύγουστος και σε αποτελειώνει. Και μετά αναλαμβάνει ο Πολύδωρας τη χαριστική βολή. Μπαμ και κάτω. Αλλά προσοχή. Μην κάνεις το λάθος και ξεχάσεις την τηλεόραση ανοιχτή. Γιατί αντί να δεις εκείνο το τούνελ που υποτίθεται βλέπουν όλοι καθώς φεύγουν, με εκείνο το εκτυφλωτικό φως στο βάθος, θα ακούσεις τη βαβούρα και την κλιμακούμενη φασαρία από κάτι τύπους που τσακώνονται για τις εκλογές και από τα νεύρα σου, θα πεις δεν πάω πουθενά, εδώ θα μείνω. Θα σας δείξω. Να τους δείξω τι; Μπορώ;

Τις προάλλες μιλούσα με έναν φίλο δημοσιογράφο που παρακολουθεί εδώ και χρόνια το θέμα των αναδασώσεων και των νομοσχεδίων για τη χρήση γης και ό,τι ήξερα με τη βοήθειά του το εμπέδωσα για τα καλά. Με ημερομηνίες και ονόματα. Αμ εκεί είναι το μεγάλο θρίλερ τελικά. Που βλέπεις καθαρά ότι η «ασύμμετρη απειλή» βγαίνει μέσα από τα νομοσχέδια, τις τροπολογίες, τα «παράθυρα» του νόμου και ότι υπάρχει ένας ολόκληρος μηχανισμός από κάτω που είναι έτοιμος να εξυπηρετήσειμε το αζημίωτο βέβαια. Γιατί κάηκε η μισή Πελοπόννησος; Γιατί έγινε στάχτη η Εύβοια; Γιατί εμείς παρακολουθούμε σα χάνοι να χάνεται μέσα στις φλόγες το σπίτι μας; Γιατί εδώ είναι Μπαλκάνια, δεν είναι παίξε γέλασε. Λούφα, μίζα και παραλλαγή. Και τουριστικά νομοσχέδια. Και αλαλούμ τραλαλά λίγο πριν από τις εκλογές. Εκλογές; Υπάρχει άραγε ελπίδα; Αμ ας ποτίσω εγώ τα λουλουδάκια μου να είναι υγρό το χώμα. Ποτέ δεν ξέρεις πού θα σε βρει η ασύμμετρη απειλή…