[ 20 ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ ] Βάζει πλώρη για το χρυσό

Οδοντίατρος στο πέλαγος; Ναι, και μάλιστα «πνιγμένος» στα μετάλλια ο 20χρονος Γιώργος Βασιλάς, φοιτητής στην Οδοντιατρική Αθηνών, ο οποίος φιλοδοξεί να προσθέσει το χρυσό στην πλούσια συλλογή του. Ο ιστιοπλόος μας κατάφερε μαζί με τον συναθλητή του στην ολυμπιακή κατηγορία νέων ανδρών 470, Βαγγέλη Μιτάκη, να κατακτήσει τον Ιούλιο στη Βουλγαρία το ασημένιο μετάλλιο στο Παγκόσμιο και πριν από λίγες μέρες το χάλκινο στο Πανευρωπαϊκό στην Ολλανδία. Πλέον έχει βάλει πλώρη για το χρυσό, πριν αποχαιρετήσει την κατηγορία και «βλέπει» Ολυμπιακούς Αγώνες στο Πεκίνο.

Ανοίγεις πανιά και για το χρυσό μετάλλιο;

Είναι το μοναδικό που λείπει από τη συλλογή μου! Ελπίζω να το κατακτήσω μέχρι του χρόνου στο Παγκόσμιο, που είναι η τελευταία μου χρονιά στην κατηγορία.

Και για τους Ολυμπιακούς; Είναι ένας από τους στόχους οι Ολυμπιακοί στο Πεκίνο. Όμως, από την άλλη έχουμε κι όλα τα χρόνια μπροστά μας για τους Ολυμπιακούς Αγώνες.

Είναι δύσκολη η συνεργασία με τον Βαγγέλη Μιτάκη στο σκάφος;

Δύο διαφορετικοί χαρακτήρες με κοινό στόχο. Για να τα καταφέρουμε χρειάζονται συμβιβασμοί, θυσίες και από τις δύο πλευρές.

Σε στιγμές πίεσης είναι ακόμη χειρότερα τα πράγματα;

Ναι, κυρίως όταν τα πράγματα ξεφεύγουν. Στην Ολλανδία, στο Πανευρωπαϊκό, τουμπάραμε από παιδικό λάθος στην τελευταία κούρσα. Θα παίρναμε το χρυσό! Μαζί στις επιτυχίες και τις αποτυχίες.

Ποιος καιρός σε εμπνέει; Όταν φυσάει αρκετά. Η κατάσταση γίνεται extreme! Η προετοιμασία στα μέρη των αγώνων σε τι ποσοστό παίζει ρόλο σε ένα μετάλλιο;

Αρκετά μεγάλο ποσοστό. Το κάθε μέρος απαιτεί διαφορετική προετοιμασία και προμελέτη. Π.χ. άλλο η Μεσόγειος και άλλο η Βαλτική.

Η πολιτεία σε αντάμειψε για τα μετάλλια;

Τα μεγέθη της ιστιοπλοΐας σε σχέση με αλλά αθλήματα, πιο γνωστά στο ευρύ κοινό, είναι διαφορετικά. Είναι κοντά μας, όπως και είναι μεγάλη η βοήθεια του ομίλου μου (ΙΟΠ), της ομοσπονδίας, ακόμη και των Ενόπλων Δυνάμεων όπου υπηρετώ.

Τα χρήματα δεν είναι καλά. Αν σου δινόταν η ευκαιρία να επιλέξεις ποδόσφαιρο ή ιστιοπλοΐα, τι θα διάλεγες; Τις αποδοχές του ποδοσφαίρου και το άθλημα της ιστιοπλοΐας!

Είναι ακριβό σπορ η ιστιοπλοΐα, πώς τα βγάζεις πέρα οικονομικά;

Στις μικρές ηλικίες είναι προσιτό. Βάζουν το χέρι στην τσέπη πρώτα οι γονείς και μετά οι υπόλοιποι φορείς.

Τι μήνυμα στέλνεις στα νέα παιδιά που θέλουν να ασχοληθούν με το άθλημα; Να το κάνουν, ασυζητητί! Ο λόγος είναι ότι συνδυάζει μυαλό, φυσική κατάσταση και φυσικό περιβάλλον. Και είναι καθαρό από ντόπινγκ.

Πώς ασχολήθηκες με το άθλημα;

Ο πατέρας μου, Τάσος, μου μετέδωσε το μικρόβιο. Από ηλικία 5-6 ετών τα αλλά παιδιά έδειχναν τα τέρματα και εγώ τα σκαφάκια!

Και η οδοντιατρική πώς συνδυάζεται με την ιστιοπλοΐα;

Εδώ είναι τα δύσκολα.

Χρειάζεται πειθαρχία, μεγάλη προσπάθεια και ταξινόμηση χρόνου. Θα σας πω καθημερινό πρόγραμμα: από 8 το πρωί ώς τις 4 στη σχολή και από τις 5 το απόγευμα μέχρι να νυχτώσει προπόνηση.

Τα καλοκαίρια, που συνήθως γίνονται οι αγώνες, προλαβαίνεις να κάνεις διακοπές; Όχι, καθόλου, δυστυχώς. Ο πρωταθλητισμός τι σου έχει κοστίσει;

Πολλά! Από την πενταήμερη μέχρι και τη φοιτητική ζωή. Τα Σαββατοκύριακα τουλάχιστον το ρίχνεις έξω; Τρέχω να μπαλώσω τις καταστάσεις. Κυρίως διαβάζω, προπονούμαι και ο ελεύθερος χρόνος είναι ελάχιστος.

Ποιοι άνθρωποι έπαιξαν ρόλο στην πορεία σου;

Η οικογένειά μου, ο πρώτος προπονητής μου Αντώνης Λαμπρινός (όπτιμιστ) αλλά και οι υπόλοιποι με τους Νίκο και Γιώργο Δρούγκα να είναι οι τελευταίοι.

Χόμπι; Αυτήν την περίοδο τίποτα άλλο. Ξέρετε κανέναν να πουλάει χρόνο;

Έχεις αγωνιστεί σε πολλές χώρες. Από πού έχεις τις καλύτερες αναμνήσεις;

Κυρίως από την Πορτογαλία το 2002 (4οι στο Παγκόσμιο Όπεν ανδρών στα 420) και το 2006 (Πανευρωπαϊκό νέων 470).

Ίνδαλμά σου; Όταν ήμουν παιδί είχα πολλά, όσο περνάνε τα χρόνια απομυθοποιούνται. Στα 470 η εξέλιξη και η πορεία των Κοσματόπουλου- Τριγκώνη. Ποιους θαυμάζεις από ξένους αθλητές;

Τους Αυστραλούς παγκόσμιους πρωταθλητές Ουίλμοτ και Πέιτζ.