«Κανένα παιδί στη φυλακή»

Λειτουργεί ως κέντρο ημέρας από τις 12 έως τις 8 το βράδυ. Εθελοντές και επιστήμονες προσφέρουν στήριξη σε παιδιά που έχουν εμφανίσει παραβατική συμπεριφορά ή σε παιδιά μονογονεϊκών οικογενειών, άστεγα και παραμελημένα.

Στόχος τους είναι κανένα απ΄ αυτά να μην καταλήξει στη φυλακή. Ωστόσο, η «Στέγη» ανηλίκων της Σύρου έχει φτάσει στα όριά της. Τα 70 τ.μ. του κτιρίου όπου στεγάζεται, δεν επαρκούν, αφού τα παιδιά αλλά και οι ανάγκες τους για περισσότερες δραστηριότητες συνεχώς αυξάνονται.

Όπως λέει στα «ΝΕΑ» η κοινωνική λειτουργός και επιμελήτρια ανηλίκων Σύρου, κ. Μαρία Φωστέρη, η οποία ήταν από τους εμπνευστές για τη δημιουργία της «Στέγης», «θα θέλαμε να διανυκτερεύουν εδώ τα παιδιά που στηρίζουμε. Όμως αυτό δεν είναι εφικτό. Δεν μας φτάνει ο χώρος…». Και επιπλέον οι επιχορηγήσεις από την Πολιτεία είναι σχεδόν μηδαμινές.

Η έλλειψη χώρου όμως δεν εμποδίζει τους εθελοντές και τους επιστήμονες της μη κυβερνητικής οργάνωσης (αστική μη κερδοσκοπική εταιρεία κοινωνικής υποστήριξης ανηλίκων και εφήβων) να συνεχίσουν να προσφέρουν στα παιδιά. Στήριξη, συμπαράσταση και φροντίδα έχουν βρει στο σπίτι της οργάνωσης στη Σύρο περισσότερα από 150 παιδιά από το 1996. «Κανένα παιδί στη φυλακή. Αυτός ήταν ο στόχος μας, όταν ξεκινήσαμε τη δημιουργία της “Στέγης” πριν από περίπου 10 χρόνια», τονίζει η κ. Φωστέρη.

Όπως προσθέτει, «η οργάνωση δημιουργήθηκε με πρωτοβουλία των δικαστών και επιμελητών ανηλίκων Σύρου. Στο Δικαστήριο έφταναν παιδιά παραμελημένα, άστεγα. Η υπηρεσία πίστεψε ότι ο χώρος της φυλακής δεν θα τους πρόσφερε τίποτε. Αυτό που χρειάζονταν ήταν στήριξη. Γι΄ αυτό ξεκινήσαμε τη “Στέγη”».

«Η “Στέγη” με βοήθησε»
Σήμερα στους χώρους της «Στέγης», τα παιδιά μπορούν να παρακολουθήσουν προγράμματα χειροτεχνίας. Τους προσφέρεται φαγητό, βοήθεια στα σχολικά μαθήματα, ενώ γίνεται εκμάθηση ηλεκτρονικών υπολογιστών και μουσικών οργάνων. Σε ό,τι αφορά τους μεγαλύτε- ρους μάλιστα, υπάρχει μέ ριμνα και για την επαγγελματική τους αποκατάσταση. Επιπλέον τους παρέχεται στήριξη από ψυχολόγο, κοινωνική λειτουργό, εργοθεραπευτή και από ομάδα εθελοντών.

Δεκάδες παιδιά έχουν βρει δουλειά, συνέχισαν το σχολείο που είχαν παρατήσει και το κυριότερο απέφυγαν τον ιδρυματισμό, τα αναμορφωτήρια και τις φυλακές, και με τη βοήθεια της «Στέγης».

Ένα από τα παιδιά αυτά είναι η Ειρήνη Π. Μεγάλωσε σε ίδρυμα. Οι δικοί της δεν

[ ΙΝFΟ ] Η «Στέγη» (αστική μη κερδοσκοπική εταιρεία κοινωνικής υποστήριξης ανηλίκων και εφήβων)
βρίσκεται στην οδό Χαρίτων 3 (όπισθεν ΟΤΕ) στην Ερμούπολη της Σύρου.
Τηλ. 22810-88.835, 86.456. Αρ. Λογαριασμού Εθνικής Τραπέζης: 469/2964 1473

ζουν πια. Πριν από περίπου 5 χρόνια μία γνωστή της την ενημέρωσε για τη «Στέγη». Όπως λέει σήμερα στα «ΝΕΑ» η 26χρονη «με βοήθησαν σημαντικά. Μας παρέχουν αγάπη». Με τη βοήθεια της «Στέγης» μάλιστα βρήκε δουλειά και από φέτος θα πάει και νυχτερινό σχολείο. «Γι΄ αυτό και συνεχίζω να επικοινωνώ με τους ανθρώπους της “Στέγης”. Τους τηλεφωνώ και περνάω συχνά από εκεί».


344 καταγγελίες κακοποίησης σε 6 μήνες

ΕΚΑΤΟΝΤΑΔΕΣ ΠΑΙΔΙΑ κακοποιούνται από τους γονείς τους στην Ελλάδα. Ωστόσο σε ελάχιστα από αυτά προσφέρεται στήριξη από την πολιτεία, όπως αποδεικνύεται.

Τα στοιχεία από τις καταγγελίες που φτάνουν καθημερινά στο Χαμόγελο του Παιδιού δείχνουν ότι μόνο στο πρώτο εξάμηνο του 2007, μέσω της τηλεφωνικής γραμμής, καταγράφηκαν 344 καταγγελίες σοβαρών περιστατικών κακοποίησης παιδιών. Από αυτές, οι 318 (92%) ήταν ανώνυμες και οι 26 (8%) επώνυμες. Όπως προκύπτει από την επεξεργασία των στοιχείων που έχει κάνει το Χαμόγελο του Παιδιού για παλαιότερες περιπτώσεις κακοποίησης, η πλειονότητα των κακοποιήσεων είναι σωματικές (32%). Οι μισές περιπτώσεις αφορούν παραμέληση και εγκατάλειψη παιδιών (52%). Περίπου 3% είναι σεξουαλικές κακοποιήσεις, ενώ το 6% των καταγγελιών αφορά ψυχολογική ή συναισθηματική κακοποίηση των παιδιών. Ενδεικτικά της έκτασης που έχει πάρει το πρόβλημα της κακοποίησης παιδιών στην Ελλάδα είναι και τα στοιχεία από το Κέντρο Έρευνας και Πρόληψης Παιδικών Ατυχημάτων (ΚΕΠΠΑ) της Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών. Δείχνουν ότι περισσότερα από 470 ελληνόπουλα ηλικίας έως 14 ετών μεταφέρονται κάθε χρόνο τραυματισμένα στα νοσοκομεία έχοντας κακοποιηθεί από τους γονείς τους ή συγγενικά τους πρόσωπα. Και άλλα 250 φτάνουν κακοποιημένα από γείτονες, δασκάλους ή αγνώστους.

Ένα στα δύο παιδιά, όπως προκύπτει από τη μελέτη του ΚΕΠΠΑ, φτάνουν στα νοσοκομεία με χτυπήματα στο κεφάλι ή στο πρόσωπο. Και επτά στα 100 φέρουν τραύματα στα γεννητικά όργανα. Χαρακτηριστικές είναι μερικές από τις πρόσφατες καταγγελίες κακοποίησης που έχουν φτάσει στο Χαμόγελο του Παιδιού: αγόρι τεσσάρων ετών κακοποιείται σωματικά από τους γονείς του και ζει σε άθλιες συνθήκες με αποτέλεσμα να έχει κολλήσει μύκητες από τις αδέσποτες γάτες και τα σκυλιά που υπάρχουν στο σπίτι της οικογένειας. Σε άλλη περίπτωση αδέλφια τριών και πέντε ετών κακοποιούνται σωματικά από τους γονείς τους. Το τρίχρονο παιδί μάλιστα είχε σοβαρό έγκαυμα στο κεφάλι του που προκλήθηκε από την ελλιπή επίβλεψη των γονέων του.