«Θέλω να κάνω ταινίες με πνεύμα νεανικό»

«Δεν έχω καμία επιθυμία να ξαναδουλέψω στο κινηματογραφικό σύστημα έτσι όπως το βλέπω να λειτουργεί γύρω μου. Ίσως με κάτι αυθεντικό και προσωπικό να το ξανασκεφτόμουν», έλεγε ο Φράνσις Φορντ Κόπολα, όμως νάτος που επιστρέφει. Ύστερα από μια δεκαετία κινηματογραφικής σιωπής ο 68χρονος σκηνοθέτης θα παρουσιάσει την καινούργια ταινία του «Υouth without youth» («Νιότη χωρίς νιάτα»), την πρώτη μετά το 1997, τον Οκτώβριο στο φεστιβάλ της Ρώμης.

Ξέρει πως όλα τα βλέμματα θα στραφούν προς το μέρος του, για να διαπιστώσουν αν ακόμη αξίζει ή αν έχασε αυτό που είχε.

«Εγώ ελπίζω μόνο να τη βρουν ενδιαφέρουσα»πρόκειται για μια ερωτική ιστορία μυστηρίου στην Ευρώπη λίγο πριν από τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, με πρωταγωνιστές τον Τιμ Ροθ και την Αλεξάντρα Μαρία Λάρα. «Πολύ ευχαρίστως θα έπαιρνα το αεροπλάνο για το Μπουένος Άιρες ώστε να ξεκινήσω αμέσως τα γυρίσματα του “Τέτρο”, του επόμενου φιλμ. Είχα την τύχη να τα καταφέρω και σαν μπίζνεσμαν σε άλλους τομείς και έτσι με περίπου 15 εκατομμύρια δολάρια μπορώ να χρηματοδοτήσω μόνος μου το πρότζεκτ.

Σκέφτηκα πως αυτό θα ήταν το σωστό», λέει και παραδέχεται πως παραδειγματίζεται από την κόρη του τη Σοφία, «η οποία ετοιμάζει ταινίες με αξιοθαύμαστη οικονομία».

Μια καριέρα σαν τη δική του, πάντως, κάνει πολλά πράγματα πιο εύκολα. «Όταν ήμουν νέος ήθελα να κάνω ταινίες με πολύ προσωπικό ύφος, σαν τους μεγάλους Ευρωπαίους σκηνοθέτες που θαύμαζα από τότε, στη δεκαετία του ΄50, Αντονιόνι, Φελίνι, Ροσελίνι, τη γαλλική nouvelle vague, τον Κουροσάβα», εξομολογείται στην ιταλική «Ρεπούμπλικα». «Αλλά έκανα τον “Νονό”, όντας νέος και αμέσως είχα μεγάλη επιτυχία. Συμβαίνει αυτό το περίεργο λοιπόν στην καριέρα μου. Έκανα τις ταινίες της “ωριμότητάς” μου όταν ήμουν νέος και τώρα που έχω μεγαλώσει ελπίζω να κάνω ταινίες με πνεύμα νεανικό».

Με αυτό το πνεύμα μιλάει και για την ταινία που ακολουθεί. «Είναι η ιστορία μιας οικογένειας καλλιτεχνών στην Αργεντινή. Θα μπορούσε να ήταν οπουδήποτε βρίσκονται Ιταλοί μετανάστες. Ο Ματ Ντίλον είναι ένας από τους πρωταγωνιστές». Το πρώτο ραντεβού με το κοινό για τον Κόπολα είναι στην Ρώμη. «Αν εξαρτιόταν από εμένα αποκλειστικά, δεν θα πήγαινα σε κανένα φεστιβάλ. Για να είμαι ειλικρινής μαζί σας, το κάνω για τους διανομείς. Πιστεύω πως η εποχή των φεστιβάλ έχει τελειώσει. Ό,τι κάνουν τώρα είναι για την αγορά και για έναν Τύπο που ψάχνει να βρει κάτι να πολεμήσει».