Τελικός Μουντιάλ στο Κορωπί

«Ερχόμαστε πρωί πρωί για να παίξουμε κρίκετ και φεύγουμε με τη δύση του ήλιου. Έχουμε φτιάξει ακόμα και ομάδες που αγωνίζονται με έπαθλο το… μεγάλο Κύπελλο», λέει στα «ΝΕΑ» ο Αχμέτ Αβζάλ από το Πακιστάν.

Το πρώτο που σκέπτονται τελειώνοντας τη δουλειά τους είναι να πάρουν το μπαστούνι τους και να παίξουν κρίκετ, το άθλημα που τους θυμίζει τα παιδικά τους χρόνια στην πατρίδα. Κάθε Σαββατοκύριακο στο Κορωπί, δεκάδες Πακιστανοί και Ινδοί μετανάστες- εργάτες στα εργοστάσια, τις οικοδομές και τα χωράφια των γύρω περιοχών οι περισσότεροι- επιδίδονται στο αγαπημένο τους σπορ.

«Το κρίκετ μπορεί στην Ελλάδα να είναι άγνωστο στους περισσότερους, στο Πακιστάν και την Ινδία όμως δεν συμβαίνει το ίδιο καθώς οι εθνικές ομάδες τους μαζί με την Αγγλία και την Αυστραλία

ΕΘΝΙΚΟ ΣΠΟΡ!

Ό,τι είναι η Βραζιλία για το ποδόσφαιρο είναι οι δύο ασιατικές χώρες για το αγγλικής έμπνευσης άθλημα

αποτελούν τις μεγαλύτερες δυνάμεις παγκοσμίως», λέει ο Πακιστανός Αχμέτ Μοντασέρ. Κάθε τόσο στο Κορωπί διοργανώνεται ένα άτυπο πρωτάθλημα: οι κοινότητες των Πακιστανών και των Ινδών έχουν δημιουργήσει τις δικές τους ομάδες με οργάνωση, προπονητές και διακριτικές στολές. Σήμερα στο Κορωπί αγωνίζονται οκτώ ομάδες Πακιστανών και δύο ομάδες Ινδών με ονόματα όπως Κόστα Κλαμπ και Ράντζα Κλαμπ. Μάλιστα, δεν είναι λίγες οι φορές που Πακιστανοί και Ινδοί φεύγουν αγκαλιασμένοι ύστερα από έναν αγώνα κρίκετ, ξεχνώντας τις διαφορές ανάμεσα στις δύο χώρες. Ο Αχμέτ Ιχλάκ παίζει κρίκετ από πολύ μικρή ηλικία, στη γειτονιά που γεννήθηκε στο Πακιστάν. Γι΄ αυτόν και τους φίλους του το κρίκετ είναι ό,τι για τους Ευρωπαίους το ποδόσφαιρο. «Όταν ήρθα στην Ελλάδα και έμαθα πως στο Κορωπί παίζουν κρίκετ, δεν έχασα την ευκαιρία να γίνω μέλος μιας ομάδας. Ο χώρος όμως δεν μας βοηθάει καθόλου. Το κρίκετ χρειάζεται αρκετά μεγάλο χώρο και χώμα, αλλά εμείς αναγκαζόμαστε να παίζουμε στο τσιμέντο, ανάμεσα από τα γήπεδα του μπάσκετ».


«Μητρόπολη» η Κέρκυρα!

ΤΟ ΚΡΙΚΕΤ γεννήθηκε στη Βρετανία. Στην Ελλάδα εμφανίσθηκε για πρώτη φορά στην Κέρκυρα από αγγλικές ομάδες κατά την περίοδο της βρετανικής κυριαρχίας (1814-1864). Από τους Άγγλους διαδόθηκε και στους Κερκυραίους κι έτσι άρχισε σιγά σιγά να παίζεται και από ανεξάρτητες ομάδες, οι οποίες μετείχαν σε αγώνες με Άγγλους παίχτες.

Στην Κέρκυρα το κρίκετ διατηρείται σε υψηλό επίπεδο- οι τοπικοί σύλλογοι συναγωνίζονται επάξια και ξένους συλλόγους με μεγάλη παράδοση στο άθλημα. Σήμερα στην Ελλάδα υπάρχουν συνολικά 13 ομάδες, με πρωτοστατούντα τον Φαίακα, ο οποίος μονοπωλεί τα τρόπαια. Οι ομάδες αυτές ίδρυσαν το 1997 την Ελληνική Ομοσπονδία Κρίκετ, που έχει ως κύριο στόχο της να διατηρήσει το κρίκετ σε υψηλό αγωνιστικό και οργανωτικό επίπεδο, και παράλληλα να φροντίσει για τη διάδοση και το πέρασμά του στο μέλλον.


Δύναμη, τεχνική και ταχύτητα

ΤΟ ΚΡΙΚΕΤ παίζεται από δύο ομάδες των 11 ατόμων, με ξύλινα ρόπαλα μήκους 96 εκατοστών. Χρησιμοποιούνται μπάλες από σκληρό δέρμα και δύο φράχτες ύψους 71 και πλάτους 23 εκατοστών, που αποτελούνται από τρεις στύλους φυτεμένους στο έδαφος και ενωμένους με έναν τέταρτο στο πάνω μέρος. Σκοπός του παιχνιδιού είναι η ανατροπή του φράχτη των αντιπάλων. Ένας παίχτηςο ρίπτης- εκτοξεύει την μπάλα προς τον φράχτη, οπότε ο φύλακας (μπάτσμαν) προσπαθεί να τη σταματήσει και να τη στείλει με το ρόπαλο όσο το δυνατόν μακρύτερα. Ενώ ο αντίπαλος τρέχει να βρει την μπάλα του, ο μπάτσμαν κάνει όσες περισσότερες διαδρομές μπορεί από τον έναν φράχτη στον άλλον. Αν όμως αστοχήσει στην απόκρουση, αντικαθίσταται από συμπαίκτη του. Όταν το μπαστούνι περάσει από όλους, προσθέτουν τους βαθμούς που κέρδισαν και κερδίζει όποια ομάδα έχει περισσότερους.