Στα χνάρια της σκλήρυνσης κατά πλάκας οι επιστήμονες

ΠΙΟ ΚΟΝΤΑ στην κατανόηση των γενεσιουργών αιτίων της σκλήρυνσης κατά πλάκας φέρνει τους επιστήμονες ο εντοπισμός γενετικών διαφοροποιήσεων σε ένα ζευγάρι γονιδίων οι οποίες μπορεί να αυξήσουν έως και κατά 30% τις πιθανότητες εκδήλωσης της νευρολογικής αυτής ασθένειας. Είναι ήδη γνωστό πως η σκλήρυνση κατά πλάκας έχει ισχυρή γενετική βάση και ορισμένα γονίδια είχαν ήδη σχετιστεί με την εκδήλωσή της. Όμως τα γονίδια που εντόπισαν οι επιστήμονες από το πανεπιστήμιο Ντιουκ της Βόρειας Καρολίνας και την Ιατρική Σχολή του Χάρβαρντ συνδέονται για πρώτη φορά άμεσα με το ανοσοποιητικό σύστημα.

«Η ανακάλυψή μας είναι πολύ σημαντική διότι οι γενετικοί παράγοντες που είναι ήδη γνωστό πως σχετίζονται με τη σκλήρυνση κατά πλάκας εξηγούν λιγότερο από το ήμισυ της γενετικής βάσης αυτής της ασθένειας», δήλωσε ο Σάιμον Γκρέγκορι, μοριακός γενετιστής στο πανεπιστήμιο Ντιουκ. Και τα δύο γονίδια στα οποία οι επιστήμονες εντόπισαν γενετικές διαφοροποιήσεις συμμετέχουν στον έλεγχο της δραστηριότητας μιας ομάδας κυττάρων εντός του ανοσοποιητικού συστήματος που είναι γνωστά ως Τ-κύτταρα ή κύτταραβοηθοί. Είναι η πρώτη φορά που σχετίζονται με τη σκλήρυνση κατά πλάκας γενετικές αλλαγές σε αυτή την ομάδα κυττάρων. «Οι επιστήμονες βρίσκουν ολοένα και περισσότερους γενετικούς συνδέσμους ανάμεσα στα αυτοάνοσα νοσήματα που επηρεάζουν διάφορους ιστούς του σώματος, συμπεριλαμβανομένου του διαβήτη Τύπου 1 και της ρευματοειδούς αρθρίτιδας», δήλωσε ο καθηγητής Ντέιβιντ Χάφλερ από το Χάρβαρντ.

Οι έρευνες
Και στις δύο έρευνες, τα αποτελέσματα των οποίων δημοσιεύονται στις επιθεωρήσεις «Νature Genetics» και «Νew Εngland Journal of Μedicine», «σαρώθηκαν» τα γονιδιώματα περισσότερων από 20.000 υγιών ανθρώπων καθώς και ανθρώπων με σκλήρυνση κατά πλάκας στην Ευρώπη και τις ΗΠΑ. Ελπίδα των επιστημόνων είναι τώρα να τους βοηθήσουν οι ανακαλύψεις τους στο να καταλάβουν καλύτερα γιατί στη σκλήρυνση κατά πλάκας το ανοσοποιητικό σύστημα καταπολεμά ως «ξένο» και καταστρέφει το περίβλημα της μυελίνης- το στρώμα της παχιάς, λευκής ουσίας που καλύπτει τον άξονα κάθε νεύρου, βοηθώντας στη μεταφορά των μηνυμάτων από νεύρο σε νεύρο, μονώνοντας και προστατεύοντας το νεύρο.