Εξτρίμ σπορ στο τσιμέντο

Διασχίζουν τις πόλεις με τη σανίδα τους, το ποδήλατο, ακόμα και με τα πόδια τους υπερπηδώντας όποιο εμπόδιο βρεθεί μπροστά τους. Η έκρηξη αδρεναλίνης που νιώθουν είναι το στοιχείο που τους ενώνει.

«Όταν ήμουν οκτώ χρονών, ο αδερφός μου μού έκανε δώρο την πρώτη μου σανίδα. Από τότε έχουν περάσει 15 χρόνια αλλά το πάθος παραμένει το ίδιο». Ο 23χρονος Γιώτης Γόρδιος είναι ο πρώτος Έλληνας επαγγελματίας skater και εργάζεται ως τεχνικός της ΔΕΗ στα εναέρια δίκτυα. Η πρώτη του σκέψη τελειώνοντας τη δουλειά είναι να πάρει τη σανίδα του και να περιπλανηθεί στους δρόμους, τα πάρκα και τις πλατείες της πρωτεύουσας ακόμα και μέχρι τις έξι τα ξημερώματα.

«Έχω περάσει μια ζωή

ΕΙΝΑΙ ΠΑΘΟΣ

Αυτοσχέδιες πίστες, φαντασία και θέαμα που κόβει την ανάσα

πάνω στη σανίδα και σταμάτησα μόνο όταν πήγα στον στρατό και μετά από έναν σοβαρό τραυματισμό που είχα πέρυσι». Το ίδιο πάθος μοιράζεται και ο 15χρονος Γιάννης Γιαννουσάκης, μαθητής της Α΄ Λυκείου που όπως δηλώνει ξεκίνησε να κάνει skate πριν ενάμισι χρόνο παροτρυνόμενος από τους συνομηλίκους του. «Πέρα από διασκέδαση, έχει γίνει τρόπος ζωής. Άμα δεν ασχοληθείς, είναι δύσκολο να καταλάβεις την εναλλαγή των συναισθημάτων όταν βγάζεις ένα καινούργιο κόλπο». Οι περιοχές όπου συνήθως συχνάζουν ο Γιάννης και η παρέα του είναι η Αγία Παρασκευή, το Φάληρο, ο Πειραιάς, το Σύνταγμα, του Παπάγου και το Πεδίον του Άρεως, ενώ όπως υποστηρίζει δεν είναι λίγες οι φορές που οι αρχές ανακαλύπτουν διάφορους λόγους για να τους διώξουν από τα αυτά τα μέρη.

Σε δύο τροχούς
«Όσες πίστες για ΒΜΧ υπάρχουν στην Αθήνα τις έχουμε κατασκευάσει με δικά μας έξοδα και σε διάφορες εκδηλώσεις που πραγματοποιούμε συγκεντρώνονται ακόμα και χίλια άτομα».

Ο 20χρονος Γιώργος Τζιμπραγός είναι φοιτητής του Τμήματος Ηλεκτρολόγων Μηχανικών και Μηχανικών Ηλεκτρονικών Υπολογιστών στο Πολυτεχνείο. Αυτό όμως δεν τον αποτρέπει από το να αφιερώσει αρκετές ώρες της ημέρας για την αγαπημένη του δραστηριότητα.

Το καλοκαίρι θα βρίσκεται με την παρέα του στις αυτοσχέδιες πίστες που υπάρχουν στη Φιλοθέη, τον Χολαργό και το Ελληνικό. «Ξεκινήσαμε σαν μια μικρή παρέα και ο κύκλος συνέχεια μεγαλώνει. Το ΒΜΧ είναι ένας τρόπος για να ξεφεύγεις από την καθημερινότητα».


«Όλη η πόλη μια παιδική χαρά»

«Κάνοντας παρκούρ βλέπουμε την πόλη σαν μια τεράστια παιδική χαρά- κάθε εμπόδιο που βρίσκεται μπροστά μας αποτελεί και ένα ξεχωριστό παιχνίδι». Ο 19χρονος Χάρης Καραγκιόζης, σπουδαστής από τη Θεσσαλονίκη, είναι μέλος της ομάδας Urban Sherpas που αποτελείται από επτά άτομα. Σχεδόν καθημερινά αφιερώνει περίπου τρεις ώρες για να εξερευνήσει την πόλη κάνοντας παρκούρ. Στόχος του Χάρη και της παρέας του είναι η υπερπήδηση εμποδίων, φυσικών και τεχνητών. Ως εμπόδια μπορούν να θεωρηθούν τα πάντα: πεζούλια, τοίχοι κάγκελα, ό,τι βρεθεί στον δρόμο τους ακόμα και η απόσταση ανάμεσα σε δύο στέγες. «Η κατηγοριοποίηση του παρκούρ ως δραστηριότητας είναι δύσκολη, αφού ορισμένοι το θεωρούν άθλημα ενώ κάποιοι άλλοι πολεμική τέχνη. Εμείς πάντως το βλέπουμε ως κάτι τελείως ξεχωριστό». Σημασία στο παρκούρ έχει η αποτελεσματικότητα, ενώ μεγάλο ρόλο παίζει ο έλεγχος του φόβου και η αυτοπειθαρχία. «Όταν καταφέρεις να συνδυάσεις αυτούς τους παράγοντες, τότε νιώθεις μια υπέροχη αίσθηση ελευθερίας. Αυτός είναι και ο λόγος που το προτιμάμε».
Συνηθισμένα τα… κατάγματα

ΤΑ ΣΠΟΡ της πόλης όμως και οι επικίνδυνες φιγούρες κρύβουν κινδύνους, ακόμη και για σοβαρούς τραυματισμούς. Ο κ. Χρόνης Δρούγιας, χειρουργός ορθοπεδικός, αθλητίατρος, επισημαίνει τους κινδύνους που εμπεριέχει η ενασχόληση με δραστηριότητες όπως το skate, το bmx και το παρκούρ. Όπως λέει, οι πιο συνηθισμένοι τραυματισμοί που καταγράφονται είναι τα κατάγματα, τα διαστρέμματα και οι μυϊκοί τραυματισμοί, ενώ οι οξύτεροι τραυματισμοί όπως οι κρανιοεγγεφαλικές κακώσεις σπανίζουν. «Χρειάζεται παράλληλη μυϊκή ενίσχυση με κάποια άλλη δραστηριότητα, προοδευτική ενασχόληση και βελτίωση της ελαστικότητας και της ευλυγισίας, ενώ απαραίτητος κρίνεται και ο ειδικός εξοπλισμός ασφαλείας για τη μέγιστη δυνατή αποτροπή τραυματισμών», τονίζει ο κ. Δρούγιας.