Ετοιμοπόλεμο πάλι το θρυλικό Σπιτφάιρ

«Στα αυτιά μου βουίζει ακόμα ο χαρακτηριστικός θόρυβος του κινητήρα του Σπιτφάιρ κατά τη διάρκεια των αερομαχιών μας με τους Γερμανούς στη Μέση Ανατολή. Περνάνε μια μια οι εικόνες από το πιλοτήριο του αεροσκάφους, που αγαπήσαμε όσο κανένα άλλο».

O 90χρονος κ. Ηλίας Καρταλαμάκης είναι απόστρατος υποπτέραρχος. Είναι ένας από τους πρώτους πιλότους που πέταξε με «την πριγκίπισσα των αιθέρων», όπως αποκαλούσαν το Σπιτφάιρ οι πιλότοι και οι τεχνικοί του.

Οι μνήμες του θα ξαναζωντανέψουν σύντομα- καθώς ύστερα από

«ΣΠΟΥΔΑΙΟ ΑΕΡΟΠΛΑΝΟ»

«Σε μεγάλο βαθμό, η Ευρώπη χρωστάει την ελευθερία της σε αυτό το αεροπλάνο», λέει ο αντισμήναρχος ε.α., Νίκος Αυλωνίτης

54 χρόνια το μοναδικό Σπιτφάιρ που σώζεται σήμερα στη χώρα μας, από τα περίπου 290 που είχε παραλάβει η Πολεμική Αεροπορία, πρόκειται να ξαναπετάξει. Ο ήχος του κινητήρα του Σπιτφάιρ αναμένεται να ηχήσει ξανά, καθώς οι τεχνικοί της Αεροπορίας και του Πολεμικού Μουσείου σε συνεργασία με φορείς του εξωτερικού θα το επαναφέρουν σε «μάχιμη» κατάσταση. Θα είναι μάλιστα, όπως υποστηρίζουν, το πιο αυθεντικό και λειτουργικό υπόδειγμα του συγκεκριμένου τύπου…

«Με τα Σπιτφάιρ έχω περάσει ατελείωτες ώρες κάτω από τις τέντες στα αεροδρόμια της Αφρικής. Ήταν ένα σπουδαίο υδρόψυκτο αεροπλάνο, που παρουσίαζε ελάχιστες βλάβες. Σε μεγάλο βαθμό, η Ευρώπη χρωστάει σε αυτό την ελευθερία της», λέει ο κ. Νίκος Αυλωνίτης- αντισμήναρχος εν αποστρατεία και πατέρας του πρώην αρχηγού του Γενικού Επιτελείου Αεροπορίας, κ. Γεωργίου Αυλωνίτη- που ήταν αρχιμηχανικός στη Βόρεια Αφρική κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκόσμιου Πολέμου.

Σήμερα αναμένεται να παρουσιαστεί από τους αρμοδίους του Μουσείου το σχέδιο εργασιών για την «αναγέννηση» του Σπιτφάιρ, παρουσία παλαιών πιλότων και τεχνικών του. Το Σπιτφάιρ που θα αναγεννηθεί, με κωδικό ΜJ 755, είναι ένας σπανιότατος υποτύπος του αεροσκάφους, δεδομένου ότι είχε τροποποιηθεί από Έλληνες τεχνικούς σε φωτοαναγνωριστικό- με δύο φωτογραφικές μηχανές. Το συγκεκριμένο αεροσκάφος κατασκευάστηκε το 1943 στην Αγγλία και το 1944 έλαβε μέρος στις αποβατικές επιχειρήσεις των Συμμάχων στη Νότια Γαλλία και στα μέτωπα της Ιταλίας και των Βαλκανίων, διαδραματίζοντας σημαντικό ρόλο στην εξέλιξη των μαχών. Στο Ελληνικό Δημόσιο αποδόθηκε το 1947 και χρησιμοποιήθηκε μέχρι το 1953 ως φωτοαναγνωριστικό και εκπαιδευτικό. Η πορεία του συγκεκριμένου αεροσκάφους μετά την απόσυρσή του δεν ήταν ανάλογη της Ιστορίας του. Από το 1953 μέχρι και το 1972 αφέθηκε παρατημένο στο Ελληνικό, ενώ από το 1972 έως και το 1978 εκτέθηκε στον προαύλιο χώρο της Σχολής Ικάρων. Εν συνεχεία εκτέθηκε στο Πολεμικό Μουσείο μέχρι το 1995, οπότε και παραδόθηκε στο Μουσείο της Πολεμικής Αεροπορίας στο Τατόι, όπου και βρίσκεται σήμερα.