Γνώμη

Στον βυθό της πισίνας

Καλοί οι τίτλοι, αλλά δεν είναι και λίγο άσχημο βρε παιδιά να βλέπει ο κόσμος διεθνείς πολίστες, Ολυμπιονίκες, να ανταλλάσσουν γροθιές μέσα στην πισίνα; Δυσάρεστες εικόνες, σε ένα άθλημα που αναζητά τη δημοσιότητα, αλλά μερικές φορές εισπράττει (με ευθύνη των πρωταγωνιστών), αρνητικά σχόλια. Κι αυτό δεν αποτελεί διαφήμιση. Η καλύτερη προβολή γίνεται μέσα από την ποιότητα των αγώνων, την οποία καθορίζουν οι παίκτες, ανάλογα πάντα με την αξία τους. Γι΄ αυτό είναι άσχημο να βλέπεις αθλητές όπως οι Χατζηθεοδώρου, Βλοντάκης, Μάζης, να «χτυπιούνται» στο νερό και να ξεσηκώνεται από αυτό η εξέδρα. Το επίπεδο αυτών των αθλητών δεν επιτρέπει τόσο εύκολες δικαιολογίες, όπως η ένταση μιας σειράς τελικών. Οι ίδιοι αδικούν τον εαυτό τους, όπως άλλωστε κάθε αθλητής επιπέδου που καταφεύγει σε τέτοιες ενέργειες.

Mια σειρά τελικών σε οποιοδήποτε άθλημα είναι λογικό να έχει ένταση. Ας μην ξεχνάμε πως «παίζεται» ένας τίτλος. Αλλά θα πρέπει όλοι να συμβάλουν στο καλό κλίμα. Όχι πως και οι διοικήσεις των δύο συλλόγων δεν παρασύρθηκαν σε αυτό. Οι φωνές για τη διαιτησία ήταν κι εφέτος στην ημερησία διάταξη, με τις διοικήσεις να… απειλούν πως «αν συνεχιστεί αυτό, δεν ξέρουμε τι θα γίνει στη συνέχεια». Όχι πως οι διαιτητές δεν έκαναν λάθη- ιδιαίτερα στους τρεις από τους τέσσερις τελικούς, παίρνουν μάλλον άσχημο βαθμό. Αλλά επειδή το πόλο είναι ιδιαίτερα δύσκολο άθλημα, οι αποφάσεις τους είναι πάντα στο στόχαστρο των ομάδων. Ανεξάρτητα ποια έχει νικήσει.