Δίκτυο

Ξέχασαν τη Μελίνα

Αγωνίσθηκε όσο κανείς για να πάρει σάρκα και οστά το Νέο Μουσείο Ακροπόλεως, με μια μεγάλη αίθουσα έτοιμη να υποδεχθεί όλα τα Γλυπτά του Παρθενώνα, που βρίσκονται διασκορπισμένα στα μουσεία όλου του κόσμου. Εκείνη διάλεξε τον χώρο ανέγερσης- το οικόπεδο Μακρυγιάννη, απέναντι από την Ακρόπολη- παρά τις αντιδράσεις που συνάντησε. Εκείνη ξεκίνησε τον αγώνα της επιστροφής των Γλυπτών και έδωσε διεθνή διάσταση στον αρχιτεκτονικό διαγωνισμό, που αίρει το μόνο βάσιμο επιχείρημα των Βρετανών κατά της επιστροφής των Γλυπτών, ότι δεν έχουμε χώρο να τα εκθέσουμε. Πέθανε με την υπόσχεση ότι θα ξαναγεννηθεί για να υποδεχθεί τα ξενιτεμένα Γλυπτά, τη μέρα της επιστροφής τους. Να όμως, που ο φιλάρχαιος υπουργός Πολιτισμού κ. Βουλγαράκης, πάλι ξέχασε να κάνει την οποιαδήποτε αναφορά στα πριν απ΄ αυτόν, στη συνέντευξη Τύπου που έδωσε χθες για το Νέο Μουσείο Ακροπόλεως και για τις εργασίες που απομένουν, ώστε να ολοκληρωθεί. Το επισημαίνει ο υπεύθυνος Πολιτισμού, Αθλητισμού και ΜΜΕ του Κοινοβουλευτικού Συμβουλίου του ΠΑΣΟΚ, Τηλέμαχος Χυτήρης, που με ανακοίνωσή του βάζει τα πράγματα στη θέση τους. «Ξέχασε όμως ότι η Μελίνα το οραματίσθηκε και οι κυβερνήσεις του ΠΑΣΟΚ το υλοποίησαν, παρά τα εμπόδια που συνάντησαν ακόμα και από τη Ν.Δ. όταν ήταν στην αντιπολίτευση», αναφέρει η δήλωση. Τι να θυμηθεί για την παράταξή του; Ότι έσυρε τους αρχαιολόγους στο εδώλιο και με την κατηγορία της καταστροφής αρχαιοτήτων, έκανε τη χώρα διεθνώς ρεζίλι, δίνοντας επιχειρήματα στους αντίθετους με την επιστροφή που έλεγαν ότι «οι Έλληνες καταστρέφουν τα αρχαία της Ακρόπολης, την ώρα που ζητούν να τους επιστραφούν τα Γλυπτά του Παρθενώνα». Αυτά είναι πράγματα που ίσως καλύτερα είναι να ξεχνιούνται. Αντίθετα, η μνημόνευση των καλών, ενός άξιου πρωτοπόρου, που ξεκίνησε ένα έργο, δίνει κύρος σ΄ αυτόν που δουλεύει και καμαρώνει για την ολοκλήρωσή του.


Πέταξε η… τουαλέτα της Κάλλας

Μια τουαλέτα που φορούσε σε παράσταση η Μαρία Κάλλας έκανε φτερά από το Ιταλικό Ινστιτούτο της οδού Πατησίων. Η κλοπή καταγγέλθηκε χθες από τη διευθύντρια του Ινστιτούτου, πρέπει όμως να έγινε την Παρασκευή. Η Ασφάλεια, που ήδη διεξάγει προανάκριση, ζήτησε τις κασέτες από τις κάμερες προκειμένου να διαπιστωθεί αν έχουν καταγράψει την κλοπή. Η Μαρία Κάλλας, τριάντα χρόνια μετά τον θάνατό της, παραμένει σταθερή αξία. Ακόμη και για τους κλέφτες. Χ.

«Γίναμε μαλακοί σαν βούτυρο»

« Οι ζωές μας απειλούνται από φανταστικούς πυρήνες, από εικόνες που μας κατατρύχουν. Είτε βρισκόμαστε στο μετρό, είτε παίρνουμε το αεροπλάνο ή ζώντας σε ψηλά κτίρια. Τέτοιες εικόνες μάς συνοδεύουν νύχτα και μέρα και γίναμε μαλακοί σαν βούτυρο», γράφει το εντιτόριαλ του περιοδικού 032c, που εκδίδεται δύο φορές τον χρόνο στο Βερολίνο. Το περιοδικό αυτό έχει τη στόφα του νέου. Το όνομά του δηλώνει τον κωδικό ενός ζωντανού κόκκινου χρώματος στην παλέτα Ρantone. Και η συντακτική ομάδα καταγράφει με ένταση στη γραφή ό,τι σύγχρονο και δημιουργικό συμβαίνει στο Βερολίνο συνδυάζοντας την τέχνη, την πολιτική, το ντιζάιν. Ας μην αναρωτηθούμε για την επιτυχία του περιοδικού. Οι υπεύθυνοι του 032c δηλώνουν «αφοσιωμένοι στη γιορτή των ιδεών». Και η γερμανική αισθητική της ανεπιτήδευτης κομψότητας είναι η συνεισφορά τους σε κάτι καινούργιο.