Τρέμουν νέες επιθέσεις καμικάζι

«Εξίσωση χωρίς λύση» παραμένει η προχθεσινή τρομοκρατική επίθεση στην Άγκυρα κατά την οποία σκοτώθηκαν έξι άνθρωποι και τραυματίστηκαν περισσότεροι από 90. «Ιδού ο άνανδρος», έγραφαν τα τουρκικά μέσα ενημέρωσης για τον καμικάζι που έσπειρε τον θάνατο, αποδίδοντας την άγρια επίθεση στο ΡΚΚ αν και η κουρδική οργάνωση με ανακοίνωσή της δηλώνει ότι δεν έχει καμία σχέση με την επίθεση και δεν εγκρίνει τη δράση αυτού του τύπου.

Στην Τουρκία επικρατεί πανικός καθώς προβλέπεται ότι θα ακολουθήσουν και άλλες επιθέσεις αυτοκτονίας, εν μέσω μάλιστα μιας κρίσιμης προεκλογικής εκστρατείας. Ήδη στα Άδανα συνελήφθη χθες μια γυναίκα η οποία μετέφερε έντεκα κιλά πλαστικό εκρηκτικό, όμοιο με εκείνο που χρησιμοποιήθηκε στην επίθεση της Άγκυρας, και πιστεύεται ότι ετοίμαζε επίθεση αυτοκτονίας.

Η ταυτότητα του καμικάζι της Άγκυρας αποκαλύφθηκε με τη μέθοδο του DΝΑ πριν ακόμη περάσει ένα 24ωρο από την επίθεση. Ωστόσο το πιο σημαντικό ερώτημα δεν απαντήθηκε: Κρύβεται κάποια οργάνωση πίσω από τον βομβιστή και ποια; Ο 28χρονος καμικάζι, ο Γκιουβέν Ακούς από τη Σεβάστεια, είχε ήδη βεβαρημένο ποινικό μητρώο. Το 1996 φυλακίστηκε για δύο χρόνια με την κατηγορία της συμμετοχής σε παράνομη οργάνωση και για επίθεση κατά της Αρχής σε πρωτομαγιάτικη εκδήλωση. Από τότε είχε διακόψει κάθε δεσμό με την οικογένειά του, μετέβη στην Ολλανδία και αργότερα στην Κωνσταντινούπολη. Όμως δεν διαπιστώθηκε ότι συνδέεται με κάποια οργάνωση, ούτε και με το ΡΚΚ. Οι τουρκικές αρχές εξακολουθούν να πιστεύουν ότι πίσω από αυτόν κρύβεται το ΡΚΚ. Για την τουρκική Αστυνομία όμως, σχεδόν όλες οι κουρδικές παράνομες οργανώσεις είναι παρακλάδια του ΡΚΚ.

Οι ομοιότητες
«Η επίθεση έχει πολλές ομοιότητες με τις μεθόδους της τρομοκρατικής οργάνωσης», δήλωσε χθες ο νομάρχης Άγκυρας, υπονοώντας το ΡΚΚ. Σύμφωνα με πληροφορίες που διέρρευσαν στα τουρκικά μέσα ενημέρωσης, η κουρδική οργάνωση έστειλε από το Βόρειο Ιράκ στην Τουρκία τον Ακούς, μαζί με μια εκπαιδευμένη από Σύρους ομάδα με την ονομασία Ειδικές Δυνάμεις. Με βάση τις ίδιες πληροφορίες, οι αρχές ασφαλείας γνώριζαν ότι ετοιμαζόταν επίθεση στην Άγκυρα αλλά δεν κατάφεραν να την αποτρέψουν. Μάλιστα ο τουρκικός Τύπος στεκόταν χθες και σε ένα σημείωμα σε φιλοκουρδική ιστοσελίδα στο Ίντερνετ που είχε γραφτεί στις 15 Μαΐου:

«Αύριο δεν πρέπει να εκπλαγεί κανείς αν πραγματοποιηθεί μια έκρηξη στην καρδιά της Άγκυρας ως αντίδραση».


Δεν αποκλείουν τίποτα

ΤΑ ΣΕΝΑΡΙΑ που κυκλοφορούν είναι πολλά. Μπορεί να κρύβεται πίσω από την επίθεση η οργάνωση Ελεύθερα Γεράκια του Κουρδιστάν. Ωστόσο το ερώτημα είναι γιατί δεν ανέλαβε την ευθύνη αφού στο παρελθόν δεν είχε διστάσει να το πράξει. Οι υποψίες στρέφονται και εναντίον άλλων δύο ακραίων αριστερών οργανώσεων.

Τίποτε δεν μπορεί να αποκλειστεί, ούτε ακόμη και το ενδεχόμενο να πρόκειται για πράξη ακραίων ισλαμιστών!

Όλοι όμως στέκονται στο Κουρδικό. Άλλωστε, όσο υπάρχει ανοικτό μέτωπο με τους Κούρδους του Βόρειου Ιράκ, η Τουρκία πρέπει να είναι έτοιμη να αντιμετωπίζει και τις επιθέσεις τρομοκρατίας. Ακόμη και χθες υπήρχαν πληροφορίες ότι οι τουρκικές ένοπλες δυνάμεις άρχισαν επιχείρηση στο Βόρειο Ιράκ κατά του ΡΚΚ για να πλήξουν το κακό στη ρίζα του. Η αλήθεια είναι ότι γνωρίζουν πως όσες επιχειρήσεις και να κάνουν, δεν είναι εύκολο να πλήξουν το ΡΚΚ.

Τώρα η Άγκυρα το μόνο που μπορεί να κάνει είναι να ζει με τον τρόμο της επόμενης επίθεσης. Αυτό ήταν άλλωστε και το αντικείμενο της χθεσινής σύσκεψης υπό την προεδρία του υπουργού Εξωτερικών Αμπντουλάχ Γκιουλ στην Άγκυρα: πώς να αποτρέψουν τις επιθέσεις αυτοκτονίας στη χώρα. Σύμφωνα μάλιστα με μια πληροφορία, το ΡΚΚ έχει τερματίσει την κατάπαυση του πυρός που φέρεται να είχε ζητήσει πέρσι ο Κούρδος ηγέτης Αμπντουλάχ Οτζαλάν από τις τουρκικές φυλακές.


«Ισλάμ και Κούρδοι, τα δύο προβλήματα που σιγοβράζουν»

ΔΥΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ που σιγοβράζουν στην Τουρκία υπάρχει κίνδυνος να ξεσπάσουν το φετινό καλοκαίρι και μάλιστα με ευρύτερες διεθνείς επιπτώσεις από κάθε άλλη φορά. Το πρώτο είναι η σχέση ανάμεσα στην ισλαμική θρησκεία και στο κράτος που ίδρυσε ο Μουσταφά Κεμάλ Ατατούρκ το 1923 και του οποίου τον κοσμικό χαρακτήρα προστατεύει από τότε ο στρατός. Το δεύτερο, επισημαίνει ο Τζέιμς Χοτζ, αρχισυντάκτης του περιοδικού «Foreign Αffairs», είναι οι επιθέσεις κατά των τουρκικών στρατευμάτων από Κούρδους τρομοκράτες, οι οποίοι βρίσκονται κατά μήκος των συνόρων στο Ιράκ. Η θητεία του Τούρκου πρωθυπουργού Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν τα τελευταία τέσσερα χρόνια στην εξουσία υπήρξε μετριοπαθής, επισημαίνει ο αρθρογράφος, αν και με ορισμένες εξαιρέσεις, όπως η προσπάθειά του να καταστήσει τη μοιχεία έγκλημα. Κατά τα άλλα, αποδύθηκε σε νομισματικές και διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις που αποτέλεσαν το υπόβαθρο για την οικονομική ανάπτυξη. Παράλληλα, προώθησε νομοθεσία για τα πολιτικά δικαιώματα και για τον ποινικό κώδικα, ώστε να ενισχύσει την υποψηφιότητα ένταξης της Τουρκίας στην Ε.Ε. Με λίγα λόγια, τονίζει ο Τζέιμς Χοτζ στην εφημερίδα «Ιnternational Ηerald Τribune», ο Ερντογάν και το Κόμμα Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης (ΑΚΡ) του οποίου ηγείται έδωσαν στην Τουρκία την επαρκέστερη και αποτελεσματικότερη διακυβέρνηση εδώ και δεκαετίες.

Πώς λοιπόν εξηγούνται οι φόβοι που οδήγησαν στην προειδοποίηση του στρατού για παρέμβαση και τις διαδηλώσεις απροσδόκητου μεγέθους; Σε ένα βαθμό, σε όλα αυτά συνετέλεσαν οι θερμοί υποστηρικτές του κοσμικού χαρακτήρα του κράτους από την παραδοσιακή οικονομική και κοινωνική ελίτ. Ορισμένοι από αυτούς μάλιστα ισχυρίζονται πως- παρά τη μετριοπάθεια του Ερντογάν- το ΑΚΡ έχει μυστική ατζέντα και θέλει να επιβάλει αυστηρούς ισλαμικούς περιορισμούς στη ζωή των πολιτών, αν αποκτήσει το μονοπώλιο στην εξουσία, διευρύνοντας δηλαδή τον έλεγχό του και στην προεδρία.

Σε σχέση με το δεύτερο πρόβλημα, την αναζωπύρωση της κουρδικής τρομοκρατίας, ο αρθρογράφος επισημαίνει πως ο στρατός προειδοποιεί πως θα κλείσει τα στρατόπεδα του Κουρδικού Εργατικού Κόμματος (ΡΚΚ) στο γειτονικό Ιράκ, αν δεν το κάνει κάποιος άλλος. Επιρρίπτει ευθύνες στην τοπική κουρδική κυβέρνηση στο Ιράκ και στις δυνάμεις κατοχής των ΗΠΑ για μη καταστολή των διασυνοριακών επιδρομών. Ώς το τέλος του έτους, το δημοψήφισμα που αναμένεται να πραγματοποιηθεί στην περιοχή ίσως να δώσει τον έλεγχο της πλούσιας σε πετρέλαιο πόλης του Κιρκούκ στην αυτόνομη κουρδική κυβέρνηση. Αυτό θα μπορούσε να προκαλέσει την αντίδραση του τουρκικού στρατού, που φοβάται τις επιπτώσεις στη δική του κουρδική κοινότητα μιας ισχυρής και ανεξάρτητης κουρδικής οντότητας δίπλα στα σύνορά του.