[ Διαστάσεις ] Καταδικασμένοι ή ανίκανοι;

Έχει τον τίτλο: εμφύλιος πόλεμος. Έχει την εξήγηση: μάχη εξουσίας. Έχει και τη λύση: παρέμβαση του αραβικού κόσμου. Ο Χάνα Σινιόρα ήταν πάντα από τις πιο ψύχραιμες φωνές της παλαιστινιακής κοινότητας.

ΗΜέση Ανατολή- η ίδια Μέση Ανατολή για την οποία ο Αμερικανός αναλυτής Έντουαρντ Λούτβακ έλεγε τις προάλλες ότι δεν αξίζει πια τον κόπο να ασχολούμαστε- έχει πάρει φωτιά. Στον Λίβανο γίνεται κανονικός πόλεμος και στη Γάζα το Ισραήλ ετοιμάζεται να εξαπολύσει την τελική του (;) επίθεση για την εξόντωση της Χαμάς. Ό,τι και να γίνει, χαμένοι θα είναι σίγουρα οι Παλαιστίνιοι. Ό,τι κι αν γίνεται τα τελευταία χρόνια, χαμένοι είναι πάντα οι Παλαιστίνιοι. Καταδικασμένοι να είναι άραγε ή ανίκανοι; Καταραμένοι από τους θεούς και τους ανθρώπους ή άξιοι της μοίρας τους;

Πέντε χρόνια μετά τη δημόσια έκκλησή του να σταματήσουν οι επιθέσεις αυτοκτονίας στο Ισραήλ, ο Χάνα Σινιόρα δεν μπορεί να κρύψει την απαισιοδοξία του. «Το χάος στη Γάζα είναι αποτέλεσμα ενός αγώνα για την εξουσία, αλλά η εξουσία αυτή δεν υπάρχει», λέει ο 69χρονος καθηγητής στον ανταποκριτή της «Κοριέρε» στην Ιερουσαλήμ. «Τα αξιώματα του προέδρου και του πρωθυπουργού δεν έχουν καμία αξία. Εμείς οι Παλαιστίνιοι δεν είμαστε αρκετά ώριμοι για να δεχθούμε την κατανομή της εξουσίας και να εξασφαλίσουμε τη λειτουργία ενός συνασπισμού. Επί σαράντα χρόνια, ο Γιάσερ Αραφάτ κρατούσε όλες τις εξουσίες στα χέρια του. Ύστερα από αυτόν, η Χαμάς κυβέρνησε για έναν χρόνο σαν να μην υπήρχαν άλλες πολιτικές δυνάμεις. Δεν είμαστε ικανοί να καταλάβουμε τι σημαίνει πολιτική συμμαχία».

Η συμφωνία που συνήφθη τον περασμένο Φεβρουάριο στη Μέκκα και οδήγησε στη συγκρότηση κυβέρνησης εθνικής ενότητας ήταν εύθραυστη από την αρχή. «Σαν να προσπαθείς να κολλήσεις δύο άσχετα μεταξύ τους υλικά, χωρίς να χρησιμοποιήσεις τσιμέντο», λέει ο Σινιόρα. Η Χαμάς και η Φατάχ έπρεπε να θέσουν ως πρώτη τους προτεραιότητα τον τερματισμό της ισραηλινής κατοχής, όχι το ποιος θα κυβερνήσει. Δεν το έπραξαν και φτάσαμε εδώ που φτάσαμε. Αντί ο Αμπού Μάζεν να βρίσκεται κάθε μέρα στη Γάζα και να αναζητεί μαζί με τον πρωθυπουργό τρόπους να θρέψουν τους πεινασμένους Παλαιστίνιους, ασκούσε υψηλή πολιτική από τη Ραμάλα. Τεράστιο μερίδιο ευθύνης φέρει φυσικά και η Χαμάς, που νόμιζε ότι η αποχώρηση του Ισραήλ από τη Γάζα ήταν αποτέλεσμα της δικής της «αντίστασης». Και πού οδήγησε αυτή η αντίσταση; Στην καταστροφή, στο διεθνές εμπάργκο, στον εμφύλιο πόλεμο.

Η μόνη λύση, σύμφωνα με τον Σινιόρα, είναι να τεθούν η Γάζα, η Δυτική Όχθη και η Ανατολική Ιερουσαλήμ υπό τη διοίκηση του Αραβικού Συνδέσμου, ύστερα από σχετικό ψήφισμα του Συμβουλίου Ασφαλείας. Αν οι αραβικές χώρες δεν αναλάβουν τις ευθύνες τους, ο εμφύλιος πόλεμος θα συνεχιστεί. Και οι Ισραηλινοί θα εξακολουθήσουν ανενόχλητοι να εποικίζουν τα παλαιστινιακά εδάφη.

LΙΝΚ:

http://diastaseis.blogspot.com