Ξαναζεσταίνουν τα «θα» του 2004

Με ένα ιδιότυπο… κοκτέιλ, αποτελούμενο από ξαναζεσταμένες υποσχέσεις του 2004, σκληρές ιδιωτικοποιήσεις και ρουσφέτια «μαζικής κλίμακας», όπως η παροχή τίτλων ιδιοκτησίας σε 100.000
καταπατητές, πάει η κυβέρνηση στις επόμενες εκλογές. Βουλευτές της Ν.Δ.
παραδέχονταν χθες ότι αυτή η επιχείρηση, στην οποία πρωταγωνιστεί ο υπουργός Οικονομίας κ. Γ. Αλογοσκούφης, αποτελεί κι έναν αντιπερισπασμό στις προγραμματικές δεσμεύσεις και τις προτάσεις του ΠΑΣΟΚ για ένα νέο κοινωνικό κράτος, τις οποίες καλείται να εγκρίνει το Συνέδριο του Κινήματος.
Στον ίδιο αντιπερισπασμό με τις ίδιες υποσχέσεις, άλλωστε, είχε καταφύγει και πάλι η κυβέρνηση τον περασμένο Μάρτιο, όταν ανακοινώθηκε το πρόγραμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης.

Με νομοσχέδιο του υπουργείου Οικονομικών που έχει ήδη ολοκληρωθεί και αναμένεται να προωθηθεί προς ψήφιση τις επόμενες εβδομάδες, περίπου 100.000 νοικοκυριά θα αποκτήσουν τίτλους ιδιοκτησίας- έναντι μάλλον συμβολικού τιμήματος- σε καταπατημένα δημόσια κτήματα, αγροτικά ή αστικά, με ή χωρίς κατοικίες. Πρόκειται για το πρώτο μεγάλης έκτασης ρουσφέτι, προεκλογικού χαρακτήρα, στο οποίο προβαίνει η κυβέρνηση και το οποίο δεν παραβιάζει και το αυστηρό δημοσιονομικό πλαίσιο στο οποίο έχει συμφωνήσει η Αθήνα με τις Βρυξέλλες με ορίζοντα το 2010.

Την ίδια στιγμή, παρά τα «φιλολαϊκά» μέτρα τα οποία αναζητεί το Μαξίμου εν όψει της εκλογικής αναμέτρησης, ο Κώστας Καραμανλής προσανατολίζεται να αποδεχθεί και τις εισηγήσεις του οικονομικού επιτελείου για προώθηση τολμηρών οικονομικών «μεταρρυθμίσεων»- πολύ πιο… προχωρημένων από αυτές που συντελέσθηκαν τα πρώτα χρόνια της κυβέρνησης Καραμανλή.

Επιδόματα για τρίτεκνους και χαμηλοσυνταξιούχους ετοιμάζει το υπ. Οικονομικών

Ιδιωτικοποιήσεις. Στο παραπάνω πλαίσιο θα πρέπει να θεωρείται βέβαιο- όπως έλεγαν κορυφαίες πηγές του υπουργείου Οικονομίας- κατ΄ αρχήν πως η κυβέρνηση θα προχωρήσει στην πλήρη ιδιωτικοποίηση του ΟΤΕ και του Ταχυδρομικού Ταμιευτηρίου, εγκαταλείποντας τις μεσοβέζικες επιλογές του παρελθόντος. Μάλιστα, δεν αποκλείεται τα σχέδια αυτά να αρχίσουν να υλοποιούνται ακόμη και πριν από τις κάλπες.

Βέβαια, η λογική του οικονομικού επιτελείου για ιδιωτικοποιήσεις δεν περιορίζεται στις οφθαλμοφανείς περιπτώσεις του ΟΤΕ και του Ταχυδρομικού Ταμιευτηρίου- θεωρούν ότι πρέπει να καλύψει το σύνολο των ΔΕΚΟ και των συν αυτώ κρατικοδίαιτων επιχειρήσεων. Κάπου εδώ όμως προκύπτει ο γνώριμος «καβγάς» περί των… ασημικών της οικογένειας. Ο κ. Σιούφας, για παράδειγμα, ανθίσταται σθεναρά στην εφαρμογή του μοντέλου του ΟΤΕ- με εθελουσίες κ.λπ.- στη ΔΕΗ. Ο κ. Σουφλιάς δεν θέλει να ακούσει λέξη για την ιδιωτικοποίηση της ΕΥΔΑΠ.

Τον καθοριστικό λόγο, φυσικά, θα τον έχει ο κ. Καραμανλής, ο οποίος έχει ήδη στο συρτάρι του προτάσεις συνεργατών του υπουργών για το τι πρέπει να περιλαμβάνει το πρόγραμμα της Ν.Δ. εν όψει των εκλογών. Στο μόνο που έχει καταλήξει είναι ότι οι «μεταρρυθμίσεις» θα είναι για άλλη μια φορά η λέξη-κλειδί. Η… δοσολογία, όμως, ακόμη αναζητείται…

Παλιές υποσχέσεις. Το προεκλογικού χαρακτήρα πακέτο επιβεβαίωσαν και στη χθεσινή συνάντησή τους ο Πρωθυπουργός με τον κ. Αλογοσκούφη, ο οποίος ήταν και ο τελευταίος υπουργός που συναντήθηκε με τον κ. Καραμανλή πριν από την αναχώρησή του για το πολυήμερο ταξίδι στην Αυστραλία. Έτσι, το οικονομικό επιτελείο της κυβέρνησης υπόσχεται για μία ακόμη φορά:

– Την εξομοίωση με τους πολυτέκνους των οικογενειών με τρία παιδιά, υπόσχεση που αποτελούσε βασική προεκλογική εξαγγελία του Κων. Καραμανλή το 2004. Ο κ. Αλογοσκούφης ανακοίνωσε ότι το κόστος του σχετικού επιδόματος θα ενταχθεί στον επόμενο προϋπολογισμό και θα κλιμακώνεται. Κατά τις ίδιες υποσχέσεις το επίδομα που θα λαμβάνει κάθε τρίτεκνη οικογένεια θα ανέρχεται περίπου σε 120 ευρώ μηνιαίως και θα προστίθεται στα 160 ευρώ που χορηγείται από την περίοδο των κυβερνήσεων του ΠΑΣΟΚ για το τρίτο παιδί (έως τα 6 χρόνια του).

– Την καθιέρωση κατώτατης εθνικής σύνταξης με την ενσωμάτωση του ΕΚΑΣ στο ποσό της βασικής σύνταξης. Το μέτρο εντάσσεται στο πολυδιαφημισμένο «πακέτο κατά της φτώχειας» που έχει εξαγγείλει η κυβέρνηση και θα περιλαμβάνει και προγράμματα ενίσχυσης οικονομικά αδύναμων οικογενειών, τα οποία θα επεξεργαστούν τα υπουργεία Υγείας και Απασχόλησης. – Τη χορήγηση ειδικού επιδόματος σε μονογονεϊκές οικογένειες και εργαζομένους που δηλώνουν ετήσιο εισόδημα έως 5.000 ευρώ. Για τη χορήγηση του συγκεκριμένου επιδόματος, που στο υπουργείο Οικονομίας υπολογίζουν ότι θα ανέρχεται στα 1.000 ευρώ ετησίως, αναμένεται να δημιουργεί ειδικός λογαριασμός.

Επίσης, το οικονομικό επιτελείο της κυβέρνησης υπόσχεται για μία ακόμη φορά την ενίσχυση της χρηματοδότησης στα σχολεία για τη σύνδεσή τους με το Ίντερνετ, καθώς και τη χρηματοδότηση των μαθητών για την, επίσης πολυδιαφημισμένη από τις προηγούμενες εκλογές, απόκτηση φορητών υπολογιστών.


Μ΄ ένα ρουσφέτι, δυο τρυγόνια…

Η τακτοποίηση των περίπου 100.000 νοικοκυριών που θα αποκτήσουν τίτλους ιδιοκτησίας για καταπατημένα του Δημοσίου έχει μία μακρά ιστορία. Για την ακρίβεια, από όταν συστάθηκε το ελληνικό κράτος, η περιουσία του Δημοσίου αποτέλεσε αντικείμενο αυθαίρετων καταπατήσεων εκ μέρους ιδιωτών. Τα περισσότερα από τα δημόσια κτήματα είναι καταπατημένα, τα μεν αγροτικά από αντίστοιχες εκμεταλλεύσεις με ή χωρίς κατοικίες, στα δε αστικά έχουν ανεγερθεί κατοικίες ή πολυκατοικίες, εργοστάσια, αποθήκες, εργαστήρια ή κτίρια για οποιαδήποτε επαγγελματική χρήση, που είτε ιδιοκατοικούνται ή ιδιοχρησιμοποιούνται είτε εκμισθώνονται σε τρίτους.

Το υπουργείο Οικονομικών υποστηρίζει πως παραχωρώντας με συμφέρουσα εξαγορά τα καταπατημένα, θα πετύχει αφενός μεν κάποια αύξηση εσόδων, αφετέρου θα ελαφρυνθούν οι διοικητικές του υπηρεσίες από δίκες, έξοδα κ.λπ. Παράλληλα «θα ικανοποιηθούν χρόνια κοινωνικά προβλήματα που έχουν ανακύψει από τις μακροχρόνιες καταπατήσεις και τις καλόπιστες στη συνέχεια μεταβιβάσεις ακινήτων».

«Δικλίδες ασφαλείας». Φυσικά οι υπηρεσίες του αρμόδιου υφυπουργού Πέτρου Δούκα κρατούν και μια «πισινή». Κάνουν λόγο για «δικλίδες ασφαλείας για τη μη επιβράβευση πρόσφατων καταπατήσεων και την αποφυγή νέων με την προοπτική νομιμοποίησής τους, αλλά και τη διασφάλιση των γενικότερων συμφερόντων του Δημοσίου και του ευρύτερου κοινωνικού συνόλου, με τη διατήρηση στην κυριότητα του Δημοσίου ακινήτων σημαντικής αξίας, με βάση οικονομικά, περιβαλλοντικά και άλλα κριτήρια».