Γνώμη

Ποδοσφαιρική κιβωτός

Για τον «ξανθό Απρίλη» έγραφε ο ποιητής, αλλά προφανώς δεν σκεπτόταν τη σύγχρονη ποδοσφαιρική Ελλάδα. Αυτές τις μέρες λοιπόν, που… αποκαλύπτονται οι μεταγραφικές κινήσεις των ομάδων, ο μπαξές έχει απ΄ όλα: ξανθούς, μελαχρινούς, μιγάδες, μαύρους, κίτρινους, ερυθρόδερμους. Ταυτόχρονα διαβάζουμε ότι οι αναμενόμενοι Μεσσίες κοστίζουν ένα σωρό εκατομμύρια, ότι επιθυμούν όλοι ανεξαιρέτως να ενταχθούν στις μεγάλες ομάδες της χώρας κι ότι από τη νέα σεζόν, εμείς οι τυχεροί θα θαυμάζουμε διαμάντια, τα οποία η ποδοσφαιρική κιβωτός θα εναποθέσει είτε στου Ρέντη είτε στην Παιανία.

Βεβαίως τα τελευταία δεκαπέντε χρόνια, κάθε τέτοια εποχή, διαβάζουμε ονόματα επί ονομάτων, πλην όμως τον Σεπτέμβριο άλλα πράγματα βλέπουμε στα γήπεδα. Οι ξανθοί, οι μελαχρινοί, οι μιγάδες κ.λπ. δεν προλαβαίνουν να μαζεύουν πεντάρες στην Ευρώπη, ενώ ταυτόχρονα, στο εγχώριο πρωτάθλημα σέρνονται, προκαλώντας θυμηδία και οργή στην εξέδρα.

Το πάθημα τόσων ετών δεν έγινε μάθημα. Η Ελλάδα θα παίζει από του χρόνου με έναν εκπρόσωπο στο Τσάμπιονς Λιγκ. Και εάν οι φωστήρες των ΠΑΕ εξακολουθήσουν την ίδια τακτική συλλογής ληγμένων προϊόντων, μέσα σε μικρό χρονικό διάστημα ο πρωταθλητής θα παίζει προκριματικούς αγώνες για να συμμετάσχει στην κορυφαία διοργάνωση.

Το να ανοίξουμε στην παρούσα φάση συζήτηση για προγραμματισμό, σωστή επιλογή προσώπων, που ξεχωρίζουν την μπάλα από μια οβίδα, δεν θα οδηγηθούμε πουθενά. Τα λέμε, τα γράφουμε, τα γνωρίζει ο κόσμος, αλλά η κιβωτός εξακολουθεί να επιπλέει και να προσαράζει δυο φορές τον χρόνο. Ποιος μπορεί άλλωστε να τη φουντάρει, αφού οι… λεμβούχοι δεν αφήνουν τα παλαμάρια με τίποτα; Λες κι είναι από χρυσάφι.