[ ΕΓΡΑΨΑΝ ] Ι. Κ. Πρετεντέρης

(ο αρθρογράφος, με αφορμή τις φωνές στη Ν.Δ. για το σκάνδαλο των ομολόγων)

Είναι παγκοίνως γνωστό ότι η φτώχεια φέρνει γκρίνια. Είναι όμως λιγότερο γνωστό ότι και η γκρίνια φέρνει φτώχεια. Ρωτήστε και τη Ν.Δ.

Παρόλο που με τόσες μίζες που κυκλοφορούν ζήτημα φτώχειας τυπικά δεν τίθεται, υπάρχει αναμφισβήτητο πρόβλημα γκρίνιας. Όλοι γκρινιάζουν με όλους.

Αν κατάλαβα καλά, η γκρίνια έχει τρεις κυρίως στόχους.

Πρώτον, τον Τσιτουρίδη.

Κατανοητό…

Δεύτερον, το οικονομικό επιτελείο. Κατανοητό και αυτό… Τρίτον, την επικοινωνιακή πολιτική. Δυσνόητο…

Τι να σου κάνει η επικοινωνιακή πολιτική όταν 1,8 δισ. ευρώ σε 25 Ταμεία μετετράπησαν από σταθερά και εγγυημένα ομόλογα του Δημοσίου σε αμφίβολα τραπεζικά προϊόντα υψηλού ρίσκου; Και όταν κυκλοφορούσαν κάτι «μούφες» ομόλογα που ταξίδευαν Λονδίνο και Κέιμαν Άιλαντς πιο εύκολα κι από ΚολιάτσουΠαγκράτι;

(«Το Βήμα»)