«Το σινεμά είναι όπλο»

Στο αμφιθέατρο του Γαλλικού Ινστιτούτου, μαθητές δημοτικού και γυμνασίου παρακολουθούν την ταινία «Ταξιδιάρικα πουλιά». Γκρίζες χήνες, λευκοί κύκνοι, μεξικάνικες πάπιες πετάνε, κολυμπούν, τσακώνονται, αγαπιούνται…

Τα παιδιά κουνιούνται στις θέσεις τους μένοντας ασυγκίνητα από το θέαμα των ανεμοδαρμένων αποδημητικών πτηνών που κουρνιάζουν στην πλώρη ενός εμπορικού γκρίζου πλοίου. Μέχρι που ένας αιχμαλωτισμένος μπλε παπαγάλος με το ράμφος του τραβά τον σύρτη στο πορτάκι του κλουβιού. Με τη στόφα ενός ήρωα σε ταινία δράσης απελευθερώνεται, βγαίνει από το κλουβί και πετάει μακριά. Κι όπως συμβαίνει και στις αίθουσες των μούλτιπλεξ σινεμά σε ανάλογες σκηνές, οι θεατές ξεσπούν σε φωνές και χειροκροτήματα. Ουφ, ανακούφιση. Τα παιδιά μπορούν ακόμα να ενθουσιάζονται.

«Το σινεμά είναι ένα όπλο. Δεν γυρίζουμε ταινίες μόνο για το θέαμα, αλλά για να προκαλέσουμε συναισθήματα. Αρνητικά και θετικά. Δεν γίνεται να προδώσεις τα συναισθήματα των ανθρώπων κι αυτή είναι η δύναμη του κινηματογράφου, καθώς μπορείς να αφυπνίσεις τον κόσμο μέσα από τα συναισθήματά του και να τον προκαλέσεις να σκεφτεί πάνω σε διάφορα ζητήματα», λέει ο Ζακ Περέν, λίγα λεπτά πριν από την έναρξη του φετινού Γαλλικού Φεστιβάλ Κινηματογράφου που διοργανώνει το Γαλλικό Ινστιτούτο.

Ο Γάλλος ηθοποιός, σκηνοθέτης και παραγωγός είναι ο παραγωγός αυτής της ταινίας, καθώς και των ταινιών «Μικρόκοσμος» και «Ο κόσμος των πιθήκων», με τις οποίες δημιουργήθηκε το ρεύμα ταινιών με πρωταγωνιστές πλάσματα της φύσης. Γιατί ο Ζακ Περέν έχει προπονηθεί στη διάρκεια της πενηντάχρονης υπηρεσίας του στον κινηματογράφο να καταπιάνεται με αλήθειες και κρίσιμα γεγονότα.

Από το 1969, που συμμετείχε στο «Ζ» του Κώστα Γαβρά, γίνεται ο σύμμαχός του αναλαμβάνοντας την παραγωγή στις στρατευμένες ταινίες του «Κατάσταση πολιορκίας» και «Ειδικό δικαστήριο». Άνθρωπος ανήσυχος με πνεύμα ανεξάρτητο, ο παραγωγός Περέν τάσσεται υπέρ του Ζαν Ζακ Ανό με την παραγωγή της ταινίας «Η νίκη τραγουδώντας» που ασκεί κριτική στο αποικιοκρατικό πνεύμα των Γάλλων στην Αφρική. Ακολουθούν ταινίες για την προεδρία του Σαλβαδόρ Αλιέντε στη Χιλή («Η σπείρα») και για τον πόλεμο στον Λίβανο («Εκτός ζωής»).

Τώρα πια ο Περέν προσφέρει την εμπειρία του ως παραγωγός στον μεγάλο σκηνοθέτη, όπως χαρακτηρίζει τη φύση: «Υπάρχουν πολλές δυσκολίες στα γυρίσματα αυτών των ταινιών. Όμως δεν είμαστε εμείς που ορίζουμε το σενάριο και δεν γνωρίζουμε τις προθέσεις του μεγάλου σκηνοθέτη. Όταν όμως η φύση μάς δώσει μια μεγάλη στιγμή, τότε τα συναισθήματα είναι τόσο έντονα που αξίζει αυτή η προσμονή». Μια προσμονή που σημαίνει τέσσερα ή πέντε χρόνια και μεταφέρεται σε γυρίσματα διάρκειας 300 ωρών…

«Ο σκοπός της δουλειάς που κάνουμε είναι να καταλάβουμε ότι όλα μεταμορφώνονται ραγδαία κοινωνικά και πολιτισμικά, κυριαρχεί η έλλειψη ανοχής για τον διπλανό μας», λέει ο Περέν. «Και μπορεί στο πλαίσιο της Ευρώπης η ιδέα της ενότητας να προχωράει, αλλά σε άλλες χώρες είναι αποθαρρυντικό ότι η ανθρωπότητα βασανίζεται από πολέμους».

ΙΝFΟ

To 9ο Φεστιβάλ Γαλλόφωνου Κινηματογράφου οργανώνει αφιέρωμα στις ταινίες του Ζακ Περέν. Ίντερνετ: http:
//www. ifa.gr.