Το πνεύμα του τόνου

Κατήφορος

Ήταν αναμενόμενο. Από την ανεπανάληπτη εκείνη βραδιά κατά την οποία η φουστανέλα δοξάστηκε πάνω στο αβρό κορμάκι του Εθνικού μας Παρουσιαστή. Γιατί οι διαφημιστές δεν θα άρπαζαν την ευκαιρία;

Ιδού, λοιπόν, τώρα: τα «Σαράντα παλικάρια από τη Λιβαδειά» έγιναν «κουκλάκια δυνατά», έγιναν πασχαλινές λαμπάδες (πειρατές, νεράιδες, ζωάκια) και πάν΄ στην εκκλησιά ως προϊόντα παιδικού εκμαυλισμού από κατάστημα αγοράς παιδικού ονείρου.

Αλλά και το «αηδόνι που παρήγγειλε» έγινε εγγόνι που παρήγγειλε αυγουλάκια στο ίδιο κατάστημα εν όψει του Πάσχα. Δεν είναι βέβαια πρόβλημα εθνικό, είναι κατάπτωση αισθητικής.

Αλλά, γιατί θα σταματήσουν κάποιοι στον ανταγωνιστικό κατήφορο; Εδώ τις πρώτες ημέρες της χούντας, όταν ο Παττακός έψαχνε για γόπες στον δρόμο, σε γιγαντοαφίσες στα κτίρια γύρω από το Σύνταγμα διαφήμιζαν επώνυμα ξυραφάκια με διακριτικό σήμα δύο διασταυρούμενες σκωτσέζικες σπάθες, με το σλόγκαν «Σε γνωρίζω από την κόψη».

Αναμένεται λόγω επικαιρότητας διαφήμιση Βιάγκρα «Φαλλός Ανέστη».