Απανωτές ήττες

Θυμάστε τα τσάρτερ της χαράς που δημιούργησαν αερογέφυρα ανάμεσα στην Ελλάδα και την Πορτογαλία το καλοκαίρι του 2004; Τώρα φαίνεται το καλό που έκαναν… Όσοι επιβιβάζονταν σε αυτά, προσγειώνονταν σοφότεροι, λες και κατά τη διάρκεια της πτήσης έμαθαν τα μικρά ή μεγάλα μυστικά του ποδοσφαίρου. Και τώρα, σχεδόν τρία χρόνια μετά, όλοι αυτοί οι θλιβεροί μεγαλοσχήμονες, παίρνουν θέση στα τηλεπαράθυρα των καναλιών, βγαίνουν με αυξανόμενο ρυθμό να καταθέσουν την άποψή τους και τελικά φτάνουν στο σημείο να επιδίδονται σε ακατάσχετο λεκτικό πόλεμο και για θέματα άσχετα με τους λοιπούς καλεσμένους. Θα αναρωτηθείτε και σωστά: δεν δικαιούται κάποιος να έχει γνώμη, ειδικά ύστερα από ένα σοβαρό γεγονός; Βεβαίως! Αλλά εδώ, στη χώρα της υπερβολής, φτάσαμε στο σημείο να αναγάγουμε τη συντριβή από τους Τούρκους σε μείζον εθνικό θέμα. Υπουργός βάλλει εναντίον του Ρεχάγκελ. Πολιτικοί λένε το μακρύ και το κοντό τους για τους ποδοσφαιριστές, κάνουν αναλύσεις επί αναλύσεων για αγωνιστικά συστήματα και τακτικές και ξεχνάνε πως σε… κυριλέ καταστάσεις μιλούν απαξιωτικά για το ίδιο το άθλημα. Είναι ίσως τα ίδια πρόσωπα που κάνουν υψηλή κριτική από την ασφάλεια του καναπέ, καταδικάζουν τους οπαδούς που παρεκτράπηκαν και αποδοκίμασαν τον εθνικό ύμνο της Τουρκίας, ενώ όταν βρεθούν στις εξέδρες δεν παραλείπουν να συμπεριφερθούν ως οι χειρότεροι χούλιγκαν! Χωρίς να φορούν την πανάκριβη γραβάτα τους…

Τραγουδιστές, ηθοποιοί, λογής-λογής παλαίμαχοι κάθε είδους, ξεχασμένοι από όλους, αναζητούν όχι πεντάλεπτο, αλλά έστω και δέκα δευτερόλεπτα στη δημοσιότητα. Τα έχουν. Περιμένουν να τα εξαργυρώσουν σύντομα. Όπως πιστεύει ο καθένας. Και μέχρι τότε, θα αναμένουν διψασμένοι τις επόμενες προσκλήσεις για να πάρουν το φτυάρι και να θάψουν όσους πολλές φορές στο παρελθόν αποθέωναν ή ζητούσαν ένα αυτόγραφο.

Ο ΡΕΧΑΓΚΕΛ το βιολί του. Το δήλωσε ο άνθρωπος ξεκάθαρα κατά τη χθεσινή αναχώρηση της Εθνικής. Θα πορευτεί με τους παίκτες που τόσον καιρό εμπιστεύεται. Ο Γερμανός ελπίζει σε συσπείρωση, αλλά αυτό δύσκολα μπορεί πλέον να επιτευχθεί, καθώς στις τάξεις της Εθνικής το κλίμα είναι τεταμένο. Ο Γκαγκάτσης τον στηρίζει. Ποιος όμως μιλά στον τεχνικό για να του συστήσει να είναι ελαφρώς προσεκτικός και να δει και άλλους παίκτες; Κανένας! Έτσι, ο Ρεχάγκελ εκθέτει τους πάντες και κυρίως τους ποδοσφαιριστές που κατέκτησαν το ευρωπαϊκό πρωτάθλημα. Και ο κόσμος φτάνει στο σημείο να τους λοιδορεί για την απόδοσή τους.

Ο ΣΕΪΤΑΡΙΔΗΣ τραυματίστηκε. Ποιος θα τον αντικαταστήσει; Ακόμη και ο Γκούμας είναι υποψήφιος να παίξει σε κάποιο άκρο, προφανώς γιατί ο κεντρικός αμυντικός του ΠΑΟ βρίσκεται ψηλά στην… επετηρίδα του Ρεχάγκελ. Εκτός αν προτιμηθεί η λύση Τοροσίδη. Ναι, του παίκτη ο οποίος ήταν εκτός Εθνικής όσο έπαιζε στην Ξάνθη και ξαφνικά έπειτα από τη μεταγραφή του στον Ολυμπιακό, ένα μαγικό ραβδάκι τον έστειλε να φορέσει τη γαλανόλευκη!

ΣΤΟ τσάρτερ που μετέφερε την Εθνική στη Μάλτα τα λόγια ήταν λιγοστά και τα χαμόγελα ακόμη λιγότερα. Όλοι αντιλαμβάνονται πως αν δεν έρθει η νίκη, τα πράγματα θα είναι εξαιρετικά δύσκολα. Αυτό όμως δεν εμπόδισε αρκετούς παράγοντες και χορηγούς της ΕΠΟ να επιβιβαστούν και να βρεθούν σε έναν ακόμη εκτός έδρας αγώνα. Με τη νίκη και καλά να περάσουν!

Η Εθνική θα έχει στο πλευρό της περί τα 250 άτομα. Οι εκδρομείς Έλληνες θα φτάσουν κυρίως από την Αγγλία και το γεγονός δεν πρέπει να μας παραξενεύει. Υπάρχουν απευθείας πτήσεις, το εισιτήριο δεν κοστίζει μια περιουσία και αυτό εξηγείται από τις σχέσεις Μάλτας- Αγγλίας. Άλλωστε, μέχρι το 1964 το νησί ανήκε στη βρετανική κοινοπολιτεία, προτού γίνει ανεξάρτητο κράτος.

ΑΠΟ τον χορό της «Ορίτζιναλ» σε νυχτερινό κέντρο το βράδυ της Κυριακής. Οι φίλοι της ομάδας αποθέωσαν την αοιδό Κέλλυ Κελεκίδου, βγάζοντας από την καρδιά τους τη Δέσποινα Βανδή και ξεχνώντας προφανώς ότι στο παρελθόν οι ίδιοι δεν ήθελαν να ακούσουν για άλλη τραγουδίστρια, παρά μόνο για την (υποψήφια, τότε) σύζυγο του Ντέμη. Αν ο Νικολαΐδης δεν τους είχε κλείσει κατάμουτρα την πόρτα, σίγουρα θα τον επευφημούσαν και θα αγόραζαν μαζικά CD της Δέσποινας. Όσο για τους επικεφαλείς των φανατικών της ΑΕΚ, δεν αποδοκίμασαν τον Νικολαΐδη και αρκέστηκαν στο «θα τα βρούμε μελλοντικά μαζί του». Σαν προειδοποίηση, ακούστηκε το τελευταίο…