[ ΕΓΡΑΨΑΝ ] Δ. Κ. Ψυχογιός

(ο αρθρογράφος, με αφορμή τις «οικολογικές ανησυχίες» της κυβέρνησης)

Φούσκωσα από υπερηφάνεια ως Έλληνας μόλις πληροφορήθηκα ότι η Κυβερνητική Επιτροπή ενέκυψε στα μείζονα περιβαλλοντικά προβλήματα της ανθρωπότητας, με έπιασε ρίγος διαβάζοντας πως ο Πρωθυπουργός εξομολογήθηκε δημοσίως ότι τον διακατέχει «αίσθηση χρέους απέναντι στο πρόβλημα των κλιματικών αλλαγών», ότι αποφάσισε να υπηρετήσει «το μέλλον του πλανήτη μας», ότι «αποτελεί καθήκον μας» να εφαρμόσουμε τη συμφωνία του Κιότο. Εκατομμύρια άνθρωποι θα σωθούν από τις κατακλυσμιαίες πλημμύρες, που θα γίνονταν σε 100 χρόνια αν δεν ενεργούσε η κυβέρνηση Καραμανλή (…)

Υπερήφανος βγήκα από το σπίτι μου και έπεσα πάνω σε ξέχειλους κάδους σκουπιδιών, περπάτησα σε πεζοδρόμια με πλάκες που ανασηκώνονται, με έπνιξαν καυσαέρια αυτοκινήτων που δεν έχουν ποτέ ελεγχθεί, προσπέρασα οχήματα διαλυμένα και παρατημένα στους δρόμους. Πρέπει να υποφέρουμε εμείς για να μην αντιμετωπίζουν πλημμύρες τα τρισέγγονά μας, παρηγορήθηκα· και κατάλαβα ότι η εκλεκτική συγγένεια Πρωθυπουργού- Αρχιεπισκόπου οφείλεται στο ότι είναι και οι δύο σίγουροι ότι μόνο τα μετά θάνατον έχουν σημασία.

(«Το Βήμα»)