[ ΕΓΡΑΨΑΝ ] Ι. Κ. Πρετεντέρης

(ο αρθρογράφος,για τους κουκουλοφόρους)

Κάθε κοινωνία τρέφει ακραία στοιχεία, έτοιμα να κάψουν, να προκαλέσουν ή να βανδαλίσουν. Τα ίδια έχουν συμβεί και στη Γαλλία ή στο Ηνωμένο Βασίλειο. Αλλά καμία κοινωνία, πλην της ελληνικής, δεν νομιμοποίησε αυτά τα στοιχεία μέσω της παρουσίας τους στον δημόσιο διάλογο. Φτάσαμε να μιλάμε για «σύγκρουση κουκουλοφόρων και ΜΑΤ», λες και οι δυνάμεις τήρησης της τάξης της Ελληνικής Δημοκρατίας μπαίνουν στο ίδιο μέτρο με κάτι χαμένα παιδιά που εκφράζουν τον θυμό τους, την οργή τους ή την απελπισία τους.

Αυτό ήταν το τραγικό λάθος στο οποίο υποπέσαμε όλοι το τελευταίο δεκάμηνο – και δεν εξαιρώ τον εαυτό μου.

Καταστήσαμε κάποιες ανεξέλεγκτες, περιθωριακές ομάδες συνομιλητές της ελληνικής πολιτείας. Τους αναθέσαμε να εκπροσωπούν την αμφισβήτηση, τη διεκδίκηση, τη δικαιοσύνη, ολόκληρη τη νεολαία. Τους εκχωρήσαμε αξίες που θα έπρεπε να αγκαλιάζουν ολόκληρη την κοινωνία και όχι μόνο κάποια ακραία στοιχεία της.

Τα υπόλοιπα είναι εύκολο να τα κατανοήσει κανείς. Έκαψαν τον Άγνωστο Στρατιώτη; Πάλι καλά που δεν έκαψαν και ολόκληρη τη Βουλή. Η κοινωνία θλίβεται. Και μόνο ο Καραμανλής με τον Πολύδωρα τρίβουν τα χέρια τους. Κάθε χειροκρότημα για τα «παιδιά» τους στέλνει ψήφους με το τσουβάλι.

(«Το Βήμα»)