[ ΣΕ ΠΡΩΤΟ ΕΝΙΚΟ ] Ηθικόν ακμαίον

Είμαστε σοβαροί; Κινδυνεύει, λένε, το αξιόμαχον του Στρατεύματος επειδή ένας ταξίαρχος είναι γκέι; Ας μην αναφερθώ στον Ιερό Λόχο και τους τριακόσιους του Λεωνίδα και γίνουμε ξανά μαλλιάκουβάρια. Ας το πιάσω από εκεί που δεν πονάει, μιας και οι απόγονοι του Ριχάρδου του Λεοντόκαρδου δεν πρόκειται να μας ζητήσουν τα ρέστα. Ε λοιπόν, μετά τη μάχη ο σκληρότερος των Σταυροφόρων έβρισκε ανάπαυση στη θερμή, του βασιλιά της Γαλλίας, αγκάλη.

Τα ίδια και ο Ιβάν ο Τρομερός, ο οποίος έκανε την Ορθόδοξη Εκκλησία της Ρωσίας να φρικάρει συνάπτοντας δεσμό με τον παρενδυτικό χορευτή Φέντορ Μπασμάνοφ.

Η ομοφυλοφιλία του διόλου δεν έβγαλε τον Μεγάλο Πέτρο από τον στόχο να εκσυγχρονίσει τη Ρωσία και δεν στόμωσε το μαχαίρι του Ρωμαίου αυτοκράτορα Δομιτιανού την ώρα που έσφαζε στο γόνατο τους Βρετανούς. Το Βυζάντιο χρωστάει πολλά στον ομοφυλόφιλο αυτοκράτορα Κωνσταντίνο Κοπρώνυμο ο οποίος τσάκισε στο πεδίο των μαχών την προέλαση Σλάβων, Βουλγάρων και Αράβων, ενώ ο τύραννος των Συρακουσών Ιέρων καίτοι το βράδυ ήταν εραστής αγοριών- όπως σαφώς το αναφέρει ο Ξενοφών- το πρωί ανασκουμπωνόταν και εξηγούσε στους Ετρούσκους και τους Καρχηδόνιους τι εστί βερίκοκο.

Παρόμοια έπραττε και ο τροπαιοφόρος βασιλιάς της Περγάμου Άτταλος, ενώ για τον μετρ του στρατιωτικού savoir vivre Αλέξανδρο οι γραφές λένε ότι τιμώντας τον ηττημένο Δαρείο όχι μόνον παντρεύτηκε τη θυγατέρα του Ρωξάνη, αλλά δεν απάλλαξε των καθηκόντων του τον επίσημο εραστή τού εκλιπόντος.

Μ΄ αυτά και μ΄ αυτά, παρακαλώ μην παρασυρθείτε κι αρχίσετε ξαφνικά τις γενικεύσεις. Για να μη μας βγει ο στρατηγός τζούφιος η ομοφυλοφιλία ΔΕΝ είναι υποχρεωτική.