Γνώμη

Μίζεροι στόχοι

Λένε πως ο Εβραίος που θέλει να αγοράσει ένα ακίνητο ρωτά τον πωλητή αν το έχει χτίσει ο ίδιος ή το έχει κληρονομήσει. Αν συμβαίνει το δεύτερο ο Εβραίος προχωρεί στις διαπραγματεύσεις, στην αντίθετη περίπτωση αναζητεί άλλες ευκαιρίες.

Με κληρονόμους που τρώνε από τα έτοιμα μοιάζουν τα τελευταία χρόνια και οι ελληνικές ομάδες που μας εκπροσωπούν στα κύπελλα Ευρώπης.

Παλεύουν μια ολόκληρη σεζόν να εξασφαλίσουν τα ευρωπαϊκά εισιτήρια και όταν έρχεται η ώρα να περάσουν τα σύνορα θεωρούν αγγαρεία όλη τη διαδικασία γιατί το ενδιαφέρον τους εστιάζεται ξανά στο πρωτάθλημα για να εξασφαλίσουν την έξοδό τους στην Ευρώπη.

Παράλογο; Κι όμως αυτό ακριβώς συμβαίνει· θαρρείς και η εξασφάλιση απλώς της συμμετοχής σε μια ευρωπαϊκή διοργάνωση εκπληρώνει τους στόχους των ελληνικών συλλόγων.

Δεν έχει περάσει πολύς καιρός που η ΑΕΚ υπέστη πέντε ήττες σε όμιλο του κυπέλλου UΕFΑ- ηττήθηκε ακόμα και από την Άαχεν που έπαιζε στη Β΄ κατηγορία.

Τα ίδια συμβαίνουν και στο Τσάμπιονς Λιγκ, με τον Ολυμπιακό να αναβάλλει κάθε φορά «για του χρόνου» την επιτυχία λες και είναι η Σκάρλετ Ο΄ Χάρα στο «Όσα παίρνει ο άνεμος».

Κ ι αν για το Αιγάλεω, τον Ηρακλή, τον Πανιώνιο και όλες τις μικρομεσαίες ομάδες δεν τους καίγεται καρφί, οι πρωταγωνιστές Ολυμπιακός, Παναθηναϊκός και ΑΕΚ θα έπρεπε να εμφανίζονται με διαφορετική νοοτροπία και όχι με τη σκέψη «τόσα εισπράξαμε, αυτά θα ξοφλήσουμε, άντε και του χρόνου».