«Θυσίασαν τη λύση για την εξουσία»

«Θυσίασαν τη λύση του Κυπριακού για να βγουν στην εξουσία!». Με αυτό το βαρύ κατηγορώ ο Γλαύκος Κληρίδης μιλάει για τις ευθύνες του ΑΚΕΛ και του Τάσσου Παπαδόπουλου όσον αφορά την απόρριψη του σχεδίου Ανάν και το αδιέξοδο στο Κυπριακό, ενώ εκτιμά ότι η κατάληξη θα είναι η διχοτόμηση και η αναγνώριση του ψευδοκράτους.

«Είμαι 85 χρόνων και προτιμώ να αποδημήσω εις Κύριον παρά να δω αυτό το τέλος των αγώνων του κυπριακού λαού. Οι κίνδυνοι που αντιμετωπίζουμε από το Όχι είναι ο ενταφιασμός της πατρώας γης». Ήταν τα τελευταία λόγια του Γλαύκου Κληρίδη για τη στήριξη του σχεδίου Ανάν στις 15 Απριλίου του 2004. Υπό την επίδραση αυτής της χαμένης ευκαιρίας ο πρώτος Πρόεδρος της Κυπριακής Βουλής και για δέκα χρόνια Πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας στο βιβλίο «Γλαύκος Κληρίδης: η πορεία μιας χώρας» (εκδ. Ελληνικά Γράμματα), μιλάει για όλα στον Τουρκοκύπριο καθηγητή και διανοούμενο Νιαζί Κιζίλγιουρεκ.

«Παράλογη πολιτική»
Ο Κληρίδης είναι ιδιαίτερα σκληρός με το ΑΚΕΛ, το οποίο, όπως λέει, προκειμένου να κερδίσει τις εκλογές, έχρισε υποψήφιό του κάποιον που προερχόταν από το ΔΗΚΟ. «Θυσίασαν τη λύση του Κυπριακού για να βγουν στην εξουσία, αλλιώς η απορριπτική σχολή δεν θα τα κατάφερνε ποτέ, ήταν μειοψηφία. Εδώ είναι για μένα το μεγάλο λάθος, ένα κόμμα το οποίο μιλούσε ότι ήθελε λύση, ότι οι Τουρκοκύπριοι είναι αδελφοί μας… ότι… ότι, να θυσιάσει όλ΄ αυτά τα ΄΄ότι” για να βγει στην εξουσία», λέει χαρακτηριστικά. Όσο για τη στήριξη του ΑΚΕΛ στο Όχι του Τάσσου Παπαδόπουλου στο σχέδιο Ανάν, ο Κληρίδης πιστεύει πως «τη νύχτα που άλλαξε άποψη το Πολιτικό Γραφείο του ΑΚΕΛ, ο Παπαδόπουλος τους είπε: “αν διαφωνήσετε μαζί μου, θα πρέπει να μου υποβάλετε και τις παραιτήσεις σας” και προτίμησαν να μείνουν στην κυβέρνηση».

Οι αιχμές του πρώην Προέδρου της Κυπριακής Δημοκρατίας για τον νυν δεν σταματούν εδώ. Χαρακτηρίζει «παράλογη» την πολιτική του Τάσσου Παπαδόπουλου, γιατί από τη στιγμή που οι Τουρκοκύπριοι είπαν Ναι στο σχέδιο Ανάν, «δεν θα μετακινούνταν από εκείνη τη θέση για να πάνε σε κάποια άλλη λύση που θα σου αρέσει, εκτός αν εσύ είσαι έτοιμος να δώσεις κάποια άλλα ανταλλάγματα, να ικανοποιήσεις και κάποια πράγματα που δεν αρέσουν σ΄ εκείνους». Δεύτερον, κατά τον Γλαύκο Κληρίδη, η απόρριψη του σχεδίου Ανάν θα οδηγήσει στην αναγνώριση του νομικού καθεστώτος των Τουρκοκυπρίων και «οι αξιώσεις τους για μια καλύτερη λύση θα είναι πολύ μεγαλύτερες από τις αξιώσεις που έχουν τώρα». Η εκτίμηση, μάλιστα, που έκανε ότι η Ε.Ε. και ο ΟΗΕ θα ζητήσουν την άρση της απομόνωσης των Τουρκοκυπρίων φαίνεται να επιβεβαιώνεται από τις τρέχουσες εξελίξεις, καθώς η Ε.Ε. συζητά τον κανονισμό για το απευθείας εμπόριο με τα Κατεχόμενα. Ο τρίτος λόγος για τον οποίο ο Κληρίδης θεωρεί την πολιτική Παπαδόπουλου παράλογη είναι ότι, μετά την απόρριψη του σχεδίου Ανάν, η Κυπριακή Δημοκρατία δεν μπορεί πλέον να μιλάει για ομοσπονδία και η όποια λύση αναπόφευκτα θα κινηθεί στην κατεύθυνση της συνομοσπονδίας.

Απαισιόδοξος για το μέλλον
Αναφορικά με τη θέση που εκφράζουν πολλοί ότι πέρασε ήδη αρκετός χρόνος από το δημοψήφισμα χωρίς να επαληθευτούν οι προειδοποιήσεις του Κληρίδη για τους κινδύνους απόρριψης του σχεδίου, απαντά χαρακτηριστικά: «Εμείς λέμε, την “κωλοσυρμαδκιά” της κουφής τη βλέπουμε, δεν χρειάζεται ανάγκη να σε δαγκώσει για να δεις ότι είναι κουφή»… Απαισιόδοξος είναι και για το μέλλον της Κύπρου: «Θα γίνει διαχωρισμός. Εκείνο το οποίο θα γίνει είναι να αναγνωριστεί νόμιμο καθεστώς στον Βορρά, όχι αμέσως ξεχωριστή κυριαρχία, θα το αφήσουν για μερικά χρόνια και ο διαχωρισμός θα γίνει με βάση τις σημερινές διαχωριστικές γραμμές».
ΕΙΠΕ

❝ ΓΙΑ ΤΟΝ ΜΑΚΑΡΙΟ
«Ήταν ο μόνος που μπορούσε να πουλήσει στον λαό τη συμφωνία Ζυρίχης- Λονδίνου»
Όταν το 1968 άρχισαν οι διακοινοτικές συνομιλίες στην Κύπρο, ο Μακάριος δεν βιαζόταν να λύσει το Κυπριακό, λέει ο Γλαύκος Κληρίδης. «Έβλεπε ότι όπως πήγαιναν οι συνομιλίες θα το λύναμε το Κυπριακό. Πίστευε, όμως, ότι αν το τραβούσαμε ακόμη λίγο, θα πετύχαινε κάτι πιο καλό και ήταν μέσα στον χαρακτήρα του αυτό το πράγμα», σημειώνει και αναφέρει μια ιστορία που του είχε πει κάποτε ο Μακάριος: «Όταν ήταν καλογεράκι σε ένα μοναστήρι, στον Κύκκο, έρχονταν διάφοροι βοσκοί να πουλήσουν τα κοπάδια τους. Τους έδιναν κάποια τιμή που νόμιζαν ότι ήταν ικανοποιητική, αλλά οι βοσκοί δεν την δεχόντουσαν κι έφευγαν. Κατόπιν, όταν έβλεπαν ότι δεν μπορούσαν να πουλήσουν, γύριζαν πίσω κι έλεγαν ΄΄δεχόμαστε την τιμή΄΄. Αυτό έμεινε στο νου του ως μέθοδος διαπραγμάτευσης». Παράλληλα, υποστηρίζει ότι συντάχθηκε με τον Μακάριο γιατί πίστευε πως «ήταν ο μόνος που μπορούσε να πουλήσει τη συμφωνία Ζυρίχης- Λονδίνου στον κυπριακό λαό». ΓΙΑ ΤΟΝ ΓΡΙΒΑ
«Δεν είχε ευρεία πολιτική αντίληψη»
«Ήμουν με την εντύπωση ενός εθνικού ηγέτη που πίστευε σε όσα διεκδίκησε, αλλά και ενός ανθρώπου ο οποίος δεν είχε ευρεία πολιτική αντίληψη τού τι γίνεται στον γύρω κόσμο. Πίστευε ότι αν αυτό είναι το δίκαιο, πρέπει να πολεμήσουμε μέχρι να θριαμβεύσει, δηλαδή ήταν μονοκόμματος και δεν κατόρθωσε να συγκεντρώσει γύρω του ανθρώπους οι οποίοι ήταν γνώστες των πολιτικών πραγμάτων».

ΓΙΑ ΤΟΝ ΓΕΩΡΚΑΤΖΗ
«Αισθανόταν μια κατωτερότητα»
«Ήταν χαρισματικός, πολύ λαϊκός άνθρωπος, αλλά είχε και το αίσθημα της κατωτερότητας. Δεν είχε σπουδάσει σε πανεπιστήμιο, αμφιβάλλω αν ήταν και του γυμνασίου, και αισθανόταν μια κατωτερότητα. Ο λόγος που χρησιμοποιούσε τον Τάσσο ήταν για να του γράφει ομιλίες. Είχε και δυο τρεις άλλους που του γράφανε ομιλίες».