[ ΕΓΡΑΨΑΝ ] Ι.Κ. Πρετεντέρης:

(ο αρθρογράφος, για το παρελθόν, το παρόν και το μέλλον ενός νέου που μπήκε στο πανεπιστήμιο το 2005) Μικρός απολογισμός; Σε δύο χρόνια πανεπιστημιακών σπουδών είναι ζήτημα αν ο συγκεκριμένος νεαρός-ή έχει κάνει κανονικά μαθήματα περισσότερο από δύο, τρεις μήνες. Ενδεχομένως δεν είναι ο καλύτερος τρόπος για να προετοιμάσει κανείς το πτυχίο του, τις μεταπτυχιακές σπουδές του, το επαγγελματικό μέλλον του. Ακόμη περισσότερο, που τα δύο αυτά χρόνια οι συνομήλικοί του Άγγλοι, Γερμανοί ή Ινδοί φοιτητές ασχολούνται ελάχιστα με τη Γιαννάκου και πολύ περισσότερο με τις σπουδές τους.

Γιατί το σημειώνω αυτό; Επειδή δεν ξέρω αν το έχει αντιληφθεί ο ίδιος, αλλά στην κοινωνία που θα μεγαλώσει και θα εργαστεί, οι πραγματικοί ανταγωνιστές του δεν είναι τα παιδιά της απέναντι κατάληψης αλλά οι φοιτητές που την ίδια στιγμή σπουδάζουν στα πανεπιστήμια της υπόλοιπης οικουμένης. Αυτά τα πανεπιστήμια και αυτοί οι φοιτητές είναι (του αρέσει, δεν του αρέσει) το πραγματικό μέτρο σύγκρισης της δικής του απόδοσης.

Ξέχασα όμως… Τα δικά μας πανεπιστήμια και οι δικοί μας φοιτητές είναι εναντίον της σύγκρισης. Αν δεν απατώμαι, μάλιστα, είναι και εναντίον της παγκοσμιοποίησης.

(«Το Βήμα της Κυριακής»)