[ ΠΡΟΒΟΛΕΙΣ ] Χαρταετοί από λάσπη

ΚΑΙ ΦΕΤΟΣ τα τηλεοπτικά πλάνα της Καθαροδευτέρας φρόντισαν να αποτυπώσουν την αποτυχία του κυρίου Ψωμιάδη να πετάξει τον χαρταετό του. Έστω και αν επιστράτευσε και πάλι φουσκωτό σκάφος για να τραβήξει τον φιλόδοξα υψιπετή χάρτινο αετό του, εκείνος παρέμεινε πεισματικά χαμερπής. Ίσως για να θυμίζει στον κάτοχο του ότι στο ίδιο επίπεδο κινείται και ο δικός του πολιτικός λόγος. Λόγος λαϊκιστικός, φτηνός, λόγος ενίοτε χυδαίος.

Αντάξιος της πολιτικής του κουλτούρας που προσιδιάζει στον «πονηρό πολιτευτή» της δεκαετίας του ΄60, που περιέγραφε ο Σαββόπουλος.

Τι ξέφυγε «από το έρκος των οδόντων του»- που θα έλεγαν και οι παλιοί- στη Λάρισα όπου μίλησε την περασμένη Παρασκευή, δεν λέγεται. Το χειρότερο είναι ότι το ακροατήριο στο οποίο απευθυνόταν δεν τον αποδοκίμασε, τουναντίον τον καταχειροκρότησε. Τι επιδοκίμασαν δηλαδή βουλευτές, κομματικοί και παρατρεχάμενοι; Ότι οι πασόκοι είναι λαμόγια, υποκριτές, ότι μπήκαν ξυπόλητοι και πεινασμένοι στην πολιτική και σήμερα είναι πλούσιοι. Τι άλλο; Ά! Ναι και «νταβατζήδες»αλλά αυτό δεν είναι δικό του. Την πάσα την είχε δώσει παλαιότερα ο «Ροναλντίνιο» της πολιτικής, το πρότυπο του, ο Κώστας Καραμανλής. Ο οποίος Πρωθυπουργός, ειρήσθω εν παρόδω, κόπτεται για το επίπεδο της πολιτικής αντιπαράθεσης και εγκάλεσε με παράπονο τον αρχηγό της αξιωματικής αντιπολίτευσης για θεσμικό ολίσθημα, επειδή εγκατέλειψε την διαδικασία αναθεώρησης.

Επιστροφή στο «φαινόμενο Ψωμιάδη». Μιλώντας με ποδοσφαιρικούς όρους, ολοένα και πιο συχνά θυμίζει τονξεχασμένο πια από τη σύγχρονη προπονητική πρακτική- ρόλο του λίμπερο. Που άλλοτε λειτουργούσε σαν «σκούπα» και μάζευε ό,τι επιχειρούσε να περάσει στην καρδιά της άμυνας και άλλοτε σάλπιζε το μήνυμα της αντεπίθεσης στους απογοητευμένους συμπαίκτες του. Γι΄ αυτό και είναι χρήσιμος πάντα ένας Ψωμιάδης στον Καραμανλή. Αν καταρρεύσει αυτός, καταρρέουν όλα τα αμυντικά ανακλαστικά ενός- φύσει και θέσει- συντηρητικού κόμματος. Που φτιασιδώνεται με το μακιγιάζ του «μεσαίου χώρου» μόνο για να κερδίσει εκλογές. Στην ουσία του όμως, το κόμμα της Νέας Δημοκρατίας παραμένει αγκυλωμένο στα φοβικά σύνδρομα μιας «επάρατης δεξιάς». Που αντιμετωπίζει το διαφορετικό με λάσπη. Σαν και αυτή στην οποία καταλήγει ο χαρταετός του Ψωμιάδη.