ΔΙΚΤΥΟ

Νεο-ρετρό και… κομπιούτερ

Μoυ άρεσε πολύ. Στάθηκε στη μέση της σκηνής με μια κιθάρα αγκαλιά και άρχισε να λέει τα τραγούδια της που έχουν έναν αέρα από παλιά, από τα ροκ εν ρολ-ο-γκαράζμπλουζ των 60΄s και ένα νεο-ρετρό ύφος. Είχε, όλο αυτό, μια δόση χιούμορ και νοσταλγίας που δεν εκδηλωνόταν αλλά υπέβοσκε και, το κυριότερο- το ατού της Χόλι Γκολάιτλεϊ (που έχουν λατρέψει ο Τζιμ Τ ζάρμους και ο Τζακ Γ ουάιτ)- είχε πολύ καλά κομμάτια. Τ ην πρώτη βραδιά που την είδα υπήρχε ένα πρόβλημα με το μπάσο (το big bass), που το βλέπαμε ωραίο και επιβλητικό στη σκηνή, αλλά δεν το ακούγαμε. Ώσπου το ακούσαμε και πια δεν χάλαγε τίποτε τη συναυλία. Αντιθέτως , την έφτιαξε περισσότερο το picture disc- ένα 45 limited βινύλιο (το οποίο οι φαν μπορούσαν να προμηθευτούν μόνο επί τόπου στο λάιβ, κάτι που πολλοί καλλιτέχνες τελευταία φροντίζουν να εξασφαλίζουν για το κοινό τους). Ενθουσιασμός και για τους Κoop, τους οποίους ο κόσμος δεν άφηνε στο τέλος να κατέβουν από τη σκηνή. Το ωραίο με τους Σκανδιναβούς ήταν πως ενώ στον δίσκο τα κομμάτια τους είναι φτιαγμένα με «σαλμπς» στον υπολογιστή, στη συναυλία «κατέβηκαν» με φουλ μπάντα. Επτά μουσικοί στη σκηνή. Και κοντραμπάσο! Και θαυμάσια κρουστά, και σπουδαίος ο ντράμερ, και η Γιουκίνι Ναγκάνο γλυκύτατη φωνή. Οι δυο βασικοί «παίκτες», σταθερά στα κομπιούτερ. Μια τζαζ-ποπ συναυλία, τελικά, την οποία φάνηκε πως το κοινό εκτίμησε πολύ και «καταγράφηκε» στις ωραίες νύχτες που έζησε η πόλη.


Δίκαιη τιμή

Στη Σόνια Ιλίνσκαγια δίνει φέτος το βραβείο «Διδώ Σωτηρίου» (σε ειδική τελετή στο Μουσείο Μπενάκη, στις 14 Φεβρουαρίου) η Εταιρεία Συγγραφέων. Δίκαιη τιμή για μία ελληνίστρια που έχει κοπιάσει πολύ για τα ελληνικά γράμματα στο εξωτερικό, παραμένοντας ο μόνος άνθρωπος που διαδίδει συστηματικά, με μελέτες και μεταφράσεις, την ελληνική λογοτεχνία στη Ρ ωσία. Καβαφίστρια ολκής, καθηγήτρια στο Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων , η επί πενήντα χρόνια σύντροφος του Έλληνα πεζογράφου Μήτσου Αλεξανδρόπουλου έχει γράψει περί τα δώδεκα βιβλία. Η Εταιρεία Συγγραφέων συνεχίζει μια πολιτική που εγκαινίασε πέρυσι με τη βράβευση του Μάριο Βίτι. Και ορθά τιμά ανθρώπους που δουλεύουν αθόρυβα και με μικρές απολαβές για την ελληνική λογοτεχνία και ποίηση.

Αν δεν το κάνει η Πολιτεία, κάποιος πρέπει να το κάνει…
Έφυγε η Αλίς Τεριάντ

Η Αλίς Τεριάντ , που έφυγε από τη ζωή στο Παρίσι, όπου ζούσε, δεν ήταν απλώς η σύζυγος του τεχνοκριτικού Στρατή Ελευθεριάδη- Τ εριάντ . Του ανθρώπου που σημάδεψε τα καλλιτεχνικά πράγματα του Παρισιού τον 20ό αιώνα, που έκανε γνωστό τον Θεόφιλο, που δώρισε μια μεγάλη συλλογή στο μουσείο με το όνομά του στη Μυτιλήνη. Ήταν πραγματική συνεχίστρια του έργου του (ο Δήμος Μυτιλήνης την ανακήρυξε επίτιμη δημότισσα του, το 2004) και πραγματοποίησε ευρύ κοινωνικό και φιλανθρωπικό έργο. Το γαλλικό κράτος την τίμησε γι΄ αυτό με το παράσημο της Λεγεώνας της Τιμής. Σήμερα, που γίνεται η κηδεία της στο Παρίσι, η δική της Λέσβος θα την τιμά σιωπηρά, κρατώντας κλειστό το μουσείο.


Συνεχίζουμε!

Με αγωνιστική διάθεση και σε κλίμα αισιοδοξίας έγινε η πρώτη μετά Λαζάνη έκτακτη γενική συνέλευση των μελών της αστικής μη κερδοσκοπικής εταιρείας Θέατρο Τέχνης Καρόλου Κουν. Η συνέλευση είχε απαρτία. Παρόντα και τα 22 μέλη της, ψήφισαν τρία νέα μέλη για τη συμπλήρωση του Δ.Σ., το οποίο πλέον είναι επταμελές. Το νέο συμβούλιο απαρτίζεται από τους: Πάνο Σακελλαρίδη, Κάτια Γέρου, Κωστή Καπελώνη, Θόδωρο Γ ράμψα, Άγγελο Δεληβορριά, Διονύση Καψάλη, Θέμο Χαραμή. Το μήνυμα που στέλνουν είναι: «Συνεχίζουμε, γιατί το Θέατρο Τέχνης πρέπει να υπάρχει».