[ ΣΕ ΠΡΩΤΟ ΕΝΙΚΟ ] Σφηνάκι από φυτοφάρμακα

Εδώ που έφτασαν τα πράγματα, οφείλω να το ομολογήσω. Κατά το παρελθόν εθήτευσα κι εγώ ευδοκίμως στη συμπαθητική κατηγορία των υποχόνδριων, αλλά με αυτά που παρατηρούνται εσχάτως, έτσι μου ΄ρχεται να σκίσω τα πτυχία και να καταπιώ τα μετάλλιά μου.

Ο κακόηχος νεολογισμός «φραπελιά», δηλαδή το γνωστό σφηνάκι από σκόνη και φυτοφάρμακα, δεν απειλεί μόνο τη φουντωτή ελίτσα του πεζοδρομίου μου εις βάρος της οποίας παρκάρω κάθε βράδυ. Απειλεί κυρίως την κοινή λογική και την ανυποχώρητη αισθητική μου. Αυτές με έσωσαν τότε από την προσωπική ξεφτίλα και τη μανιασμένη γύρα σε γιατρούς και λοιπές υπηρεσίες υγείας, αυτές θα με σώσουν και τώρα.

Είναι, τω όντι, εντελώς αντιαισθητικά αυτά τα τηλεοπτικά ρεπορτάζ δρόμου με πενηντάρες κυρίες που ενώ περιφρονούν το τεστ ΠΑΠ και αναβάλλουν επ΄ αόριστον την ετήσια μαστογραφία, ξεσηκώθηκαν προκειμένου να αρχίσει η συνταγογράφηση του εμβολίου για τον καρκίνο του τραχήλου της μήτρας, παρακάμπτοντας τη μαύρη αλήθεια ότι το εν λόγω ενδείκνυται μόνο για δεκατριάχρονες που δεν έχουν εγκαινιάσει ακόμη τη σεξουαλική ζωή τους.

Δεν θέλω να βάλω ιδέες στο κεφάλι κανενός, αλλά μ΄ αυτά και μ΄ αυτά, δεν αποκλείεται η απώλεια της παρθενίας να χαρακτηριστεί ανήκεστος βλάβη, οπότε μπλέξαμε άσχημα, κορίτσια.