Πληρώνει τα λάθη του

Το μαχαίρι στο κόκαλο θα πρέπει να βάλει ο Γιάννης Βαρδινογιάννης και να αναθεωρήσει, πιθανόν, κάποιες παγιωμένες απόψεις του, που τον οδηγούν σε τέλμα. Ο «πράσινος ασθενής», όπως δείχνουν τα αποτελέσματα, δεν πρόκειται να αναρρώσει με την προσωρινή λύση μιας ασπιρίνης, αλλά θα πρέπει να υποβληθεί σε εγχείρηση από το κατάλληλο… ιατρικό τιμ. Εκ των πραγμάτων και αποτελεσμάτων αποδείχτηκε αποτυχημένο το σουηδικό μοντέλο προπονητή (Χανς Μπάκε), ενώ οι στρατιές ποδοσφαιριστών που μπαινοβγαίνουν στην Παιανία, μειώνουν τα έσοδα και αυξάνουν τα έξοδα της ΠΑΕ, με τον Παναθηναϊκό να προσπαθεί να αναγεννηθεί κάθε χρονιά από τις στάχτες τής προηγούμενης. Καταγράψαμε 4 λάθη του ιδιοκτήτη της ΠΑΕ, που μπορεί να κάνουν λιγότερο περίπλοκη την αγωνιστική ανάκαμψη του Παναθηναϊκού.

1 Λάθος επιλογή προπονητή (Χανς Μπάκε) Η πρόσληψη του Σουηδού προπονητή μπορεί να έγινε πριν από τη λήξη της περσινής αγωνιστικής χρονιάς, για να κάνει μαζί με τη διοίκηση τον προγραμματισμό, όμως αποδείχτηκε λανθασμένη. Προπονητής χωρίς ιδιαίτερες περγαμηνές, ακολούθησε ένα ελαφρύ πρόγραμμα προετοιμασίας («παίζανε μπάσκετ οι συμπαίκτες μου μήπως και κουραστούν…», αποκάλυψε πρόσφατα στην «ΟΜΑΔΑ» ο δανεικός στον Ατρόμητο Λίμας Άντερσον) και δεν κατάφερε να «δέσει» την ομάδα. Να σημειώσουμε δε ότι μέχρι τα μέσα Αυγούστου, ο ΠΑΟ συμπλήρωνε το… ρόστερ του! Και η προετοιμασία, όπως συμφωνούν οι περισσότεροι προπονητές, είναι το ήμισυ του παντός.

Ψυχρός λόγω της ιδιοσυγκρασίας του, από τον πάγκο ο Μπάκε δεν μπήκε στο «πετσί» των περισσότερων παικτών και απολύθηκε στις 15 Σεπτεμβρίου, μετά το 1-1 με τη Μέταλουργκ Ζαπορίζιε, αφήνοντας πίσω του… συντρίμμια. Ο Γιάσμινκο Βέλιτς έκανε ό,τι μπορούσε στο διάστημα της διακοπής τού πρωταθλήματος, ώσπου να αναλάβει ο Βίκτορ Μουνιόθ, που αναγκαστικά κοουτσάρει μια ομάδα, χωρίς τα πρόσωπα να αποτελούν προσωπικές του επιλογές (με εξαίρεση τους συνεργάτες του, τον βοηθό και τον γυμναστή). Η εκρηκτικότητα των ποδοσφαιριστών κράτησε για περίπου έναν μήνα και οι εικόνες τώρα πια θυμίζουν τον Παναθηναϊκό στο ξεκίνημα της περιόδου. Η συνεργασία με τον Μουνιόθ αποτελεί μονόδρομο πλέον και ο προγραμματισμός φαίνεται να είναι όχι μόνο βραχυπρόθεσμος, αλλά και μεσομακροπρόθεσμος.

2Εκκαθαρίσεις χωρίς ουσία Στρατιές ποδοσφαιριστών έχουν αποχωρήσει από την Παιανία, τα τελευταία χρόνια, χωρίς να αλλάζει κάτι προς το καλύτερο. Οι 6 φετινές μεταγραφές με ακριβότερη αυτήν του πρώτου σκόρερ του περσινού πρωταθλήματος, Δημήτρη Σαλπιγγίδη, ήρθαν να προστεθούν στο «πράσινο» ρόστερ, από το οποίο αποχώρησαν ποδοσφαιριστές ικανοί, όπως ο Γκέκας και ο Χαραλαμπίδης. Παλαιότερα, είχαν «ξηλωθεί» ποδοσφαιριστές, με αποφάσεις εν θερμώ που αποτέλεσαν τη ραχοκοκαλιά της εθνικής ομάδας στο Εuro 2004 και κάνουν αξιόλογη καριέρα με τις ομάδες τους!

Πρέπει να υπάρξει σωστή αξιολόγηση, αλλιώς το «ράβε- ξήλωνε» θα συνεχίζεται στον Παναθηναϊκό και κάθε χρόνο θα ξεκινάει από το μηδέν, με την ομάδα να μην έχει βασικό κορμό και τον εκάστοτε προπονητή να προσπαθεί να δημιουργήσει ένα συμπαγές σύνολο με πολλούς νέους ποδοσφαιριστές. Αν υποπέσει ξανά στο ίδιο λάθος ο Γιάννης Βαρδινογιάννης, το μόνο που θα έχει πετύχει είναι να θυσιάσει εκατομμύρια ευρώ στον βωμό άλλης μιας εκκαθάρισης χωρίς ουσία στο ρόστερ της ομάδας του «τριφυλλιού».

3Ελαστικότητα απέναντι σε συγκεκριμένους παίκτες Η ομάδα δεν έχει την απαιτούμενη πειθαρχία. Υπάρχουν ποδοσφαιριστές στην Παιανία, όπως ο Έκι Γκονζάλες, που τυγχάνουν ιδιαίτερης μεταχείρισης. Ο Αργεντίνος πολλές φορές έχει υποπέσει σε πειθαρχικά παραπτώματα και τις περισσότερες φορές, ή ο Τζίγγερ κάνει τα στραβά μάτια ή χρεώνεται με πρόστιμα, που είναι αμφίβολο αν πληρώνει. Μετά τον τελευταίο καβγά του Γκονζάλες με τον Μάντζιο, η διοίκηση των «πρασίνων» σιώπησε και το πρόστιμο ουδέποτε επιβλήθηκε. Και δεν είναι ο μοναδικός ποδοσφαιριστής που κάνει κουμάντο στο ποδοσφαιρικό τμήμα και σηκώνει τη μύτη, με την ανοχή φυσικά της διοίκησης. Υπάρχουν κι άλλοι, που περισσότερο «μιλάνε» και λιγότερο παίζουν.

4Λάθη στην επικοινωνιακή πολιτική- κακοί σύμβουλοι Η κριτική που έχει δεχτεί ο Γιάννης Βαρδινογιάννης για τα λάθη του στο ξεκίνημα της προεδρίας του και στην επιλογή του Άγγελου Φιλιππίδη, τον οδήγησαν σε ακραίες αποφάσεις και συγκεκριμένα στη σκέψη δημιουργίας ενός απόρθητου κάστρου για την πλειονότητα των δημοσιογράφων, μάνατζερ κ.λπ. Κάθε προσπάθεια κριτικής ή συμβουλής θα πνιγόταν με αυτό τον τρόπο στην τάφρο ή θα αποκρουόταν πανεύκολα με ζεματιστό λάδι, διατηρώντας έτσι ανέπαφη την «πράσινη» οικογένεια. Δεν σκέφτηκε όμως την περίπτωση οι «δικοί του άνθρωποι» (ενδεχομένως) να είναι κακοί σύμβουλοι και εντέλει να μην είναι οι κατάλληλοι (πολλοί από αυτούς) για να βγάλουν τον Παναθηναϊκό από το αδιέξοδο. Αφαιρώντας από το «πράσινο» σπίτι τα παράθυρα (η «πρώτη» στην Παιανία φέτος έγινε κεκλεισμένων θυρών κ.ά.), δεν συνειδητοποίησε ότι μπορεί να είναι δυσκολότερος στόχος για έναν διαρρήκτη, αλλά ότι μπορεί να είναι και αφιλόξενο για τον κόσμο και γι΄ αυτούς που αγαπάνε, αλλά δεν το διαλαλούν, τον Παναθηναϊκό. Τα χρήματα μόνο δεν είναι αρκετά για να δημιουργήσει την «πράσινη» αγωνιστική αυτοκρατορία που ονειρεύεται και ίσως θα πρέπει να αναθεωρήσει κάποιες απόψεις.


[ ΓΝΩΜΗ ]


Τώρα δεν γίνεται τίποτα!

Ο Παναθηναϊκός είναι ασθενής. Δύο μέρες είναι καλά και μία εβδομάδα στο κρεβάτι! Με απλά λόγια.

Από τη στιγμή που δεν έγινε σωστή προετοιμασία (οι ίδιοι το λένε αυτό) τα συμπτώματα θα τα δεις στην πορεία. Κι έπειτα, οι επιλογές του καλοκαιριού ήταν λαθεμένες. Δεν λέω ότι δεν ήρθαν καλοί παίκτες. Υποστηρίζω ότι αυτοί που ήρθαν δεν είναι του μεγέθους ενός Παναθηναϊκού. Θυμηθείτε ποιοι έπαιζαν πριν από δέκα χρόνια και ποιοι παίζουν τώρα. Γι΄ αυτό ο Παναθηναϊκός «ρετάρει» στην Ευρώπη, έναν χώρο όπου κάποτε εκπροσωπούσε το όνομά του και την Ελλάδα επάξια.

Αγωνιστικά, στην άμυνα, οι παίκτες δεν δημιουργούν παιχνίδι. Ταυτόχρονα είναι ευάλωτοι στις αντεπιθέσεις. Στο κέντρο δεν υπάρχει δύναμη και επινοήσεις. Τι μπορεί να γίνει τώρα; Τίποτα! Ό,τι και να γίνει θα είναι «μπάλωμα». Εάν χτίσεις μια πολυκατοικία σε λαθεμένες βάσεις ή θα καταρρεύσει ή θα μοιάζει με τον πύργο της Πίζας. Η χρονιά χάθηκε από το περασμένο καλοκαίρι.

Ο Γιώργος Χατζάρας είναι προπονητής του Αιγάλεω
Μεταγραφές με στρατηγική

Το πρώτο που χρειάζεται ο Παναθηναϊκός, είναι επανατοποθέτηση του τρόπου μεταγραφών. Γιατί από τη μία θα είναι άδικο να πούμε αυτό που λέγαμε παλιότερα ότι δεν δίνονται χρήματα, όμως από την άλλη δεν μπορεί να αγοράζονται σε δυόμισι χρόνια 40 παίκτες εκ των οποίων οι 35 δεν πρέπει να φορούν τη φανέλα του ΠΑΟ. Ποιος προτείνει τους παίκτες, ποιος τους επιλέγει και εν τέλει ποιος έχει το βάρος της υπογραφής για την απόκτησή τους;

Η ομάδα χρειάζεται επειγόντως έναν κορμό 5-6 παικτών, ο οποίος κάθε χρόνο θα πλαισιώνεται με 1-2 ποδοσφαιριστές μεγάλου βεληνεκούς έτσι ώστε να φτιαχτεί μια 11άδα η οποία να πρωταγωνιστεί όχι στην Ελλάδα, αλλά στην Ευρώπη. Η πλειονότητα των υπαρχόντων παικτών δεν έχουν τα γνω ρίσματα που απαιτούνται ώστε να φτιάξουν ξανά μεγάλο τον Παναθηναϊκό.

Είναι αλήθεια πως δεν περίμενα να φτάσουμε σε αυτή την κατάσταση. Όμως, η ομάδα δεν πείθει με την απόδοσή της. Και την ίδια ακριβώς άποψη είχα και ύστερα από νικηφόρα παιχνίδια, όπως για παράδειγμα με τον Ολυμπιακό. Δεν γνωρίζω από μέσα τα πράγματα, αλλά έχω την άποψη ότι λείπει κάτι από τα αποδυτήρια. Ο ηγέτης. Αυτός που θα ξεσηκώσει τους υπόλοιπους ύστερα από μία αποτυχία. Είναι θλιβερό να βλέπεις 11 παίκτες ανήμπορους να αντιδράσουν όταν κάτι πηγαίνει στραβά.

Ο Αντώνης Αντωνιάδης είναι παλαίμαχος παίκτης του Παναθηναϊκού και πρόεδρος του ΠΣΑΠ
Του λείπει η διάρκεια

Πρώτο και κυριότερο, ο Παναθηναϊκός δεν έχει διάρκεια. Κι όταν ως ομάδα κορυφής δεν έχεις διάρκεια, δεν μπορείς να φτάσεις στους στόχους που έχεις θέσει. Οι αναλαμπές του Παναθηναϊκού (μια απ΄ αυτές τις αναλαμπές την πληρώσαμε πολύ ακριβά εμείς, στο Περιστέρι) δεν αρκούν για να χτυπήσει τον τίτλο. Το κακό, κατά την άποψή μου, οφείλεται στο γεγονός ότι υπερεκτιμήθηκαν οι παίκτες που ήρθαν το καλοκαίρι. Ακριβοπληρώθηκαν, αλλά δεν μπόρεσαν να σταθούν στο ύψος των περιστάσεων. Ο Γκονζάλες είναι πολύ καλός παίκτης, αλλά μετά τον τραυματισμό του δεν έχει συνέλθει. Συνε πώς, ο ΠΑΟ χρειάζεται άμεσα έναν παίκτη ηγέτη, που θα πάρει την ομάδα στις πλάτες του. Πιστεύω επίσης ότι δίπλα στους δύο ικανούς και γρήγορους κυνηγούς Παπαδόπουλο και Σαλπιγγίδη χρειάζεται ένας κλασικός φορ περιοχής, π.χ. ένας Κωνσταντίνου, τον οποίο είχε μεν ο Παναθηναϊκός, αλλά ακόμη δεν έχω καταλάβει γιατί τον άφησε να φύγει. Εύχομαι ο Παναθηναϊκός να βρει γρήγορα τον δρόμο του, διότι το πρωτάθλημα χωρίς ισχυρό Παναθηναϊκό είναι φτωχό.

Ο Γιώργος Παράσχος είναι προπονητής του Ατρομήτου